Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Αυτό που μου αρέσει τρελά στην Στοκχόλμη είναι οι χριστουγεννιάτικες υπαίθριες αγορές της.

Κάθε χρόνο γίνονται αρκετές, αλλά με διαφορά οι καλύτερες είναι αυτές στην πλατεία Stortorget της παλιάς πόλης (Gamla Stan) και στο Skansen open air museum, οι πρώτες 2 που φαίνονται στο ποστ αυτό. Μαζί αναφέρω και άλλες 3 που επισκέφτηκα φέτος :)

Gamla Stan


Μια γενική άποψη της αγοράς με τα "σπιτάκια" της... (πίσω από αυτά βρίσκονται ακόμα 2 σειρές με άλλα)


Σπιτάκι με στολίδια


Σπιτάκια


Το κέντρο της αγοράς με το χριστουγεννιάτικο δέντρο της


Και άλλα σπιτάκια...


Και μια περσινή φωτογραφία από την αγορά, που δείχνει ότι (ευτυχώς) δεν έχουν αλλάξει πολλά :)

To highlight της αγοράς:

To σπιτάκι με τα λουκάνικα από τάρανδο, elk, αγριογούρουνο και γαλοπούλα :)


Skansen
Το Skansen είναι το πιό αγαπημένο μου μέρος στην πόλη. Κανονικά έπρεπε να έχω ένα ποστ μόνο γι'αυτό! Το Skansen είναι ένα open air museum, δηλαδή χοντρικά ένα πολύ μεγάλο πάρκο στο οποίο έχουν μεταφέρει σπίτια από διάφορα μέρη της χώρας, με μερικά να είναι από τον 16ο αιώνα. Επίσης έχει και ζωολογικό κήπο με ζωάκια της Σκανδιναβίας :)
Συμπλήρωσα την 10η μου φορά εκεί με τις 2 επισκέψεις στην φετινή του Χριστουγεννιάτικη αγορά!


Η είσοδος του Skansen

















Το highlight της αγοράς:
Mια λέξη: Suovas. Λαπωνικό "fast food" με κρέας καπνιστού ταράνδου, σαλάτα και σως γιαουρτιού με Lingonberries. Πίτα με ταρανδόγυρο που λέει και ο dtsomp και δεν το έχει ανακυρήξει άδικα το καλύτερο "βρώμικο" που έχει φάει ποτέ εδώ πάνω. YUM!





Βασιλικοί στάβλοι:






Η αγορά αυτή ήταν κυρίως με "gourmet" φαγητά/γλυκά/κτλ και μπορούσες να δοκιμάσεις τα πάντα :)



Το highlight της αγοράς:

Stand με γιαγιά που έψηνε burgers από... ρέγγα! (Ένα κόλλημα αυτοί οι άνθρωποι με την ρέγγα...)

Gröna Lund
To λούνα παρκ της πόλης. Την πρώτη φορά που πήγαμε είχε χιονίσει κιόλας και ήταν τέλεια!













Το highlight της αγοράς:

O Άγιος Βασίλης φυσικά! Περίμενα στην ουρά με όλα τα παιδάκια, του έδωσα και την λίστα με τα δωράκια που ήθελα (γραμμένη στα σουηδικά κιόλας! yay!) και έβγαλα και φωτογραφία! (εεε... μην κολλήσεις πολύ με την "μόδα" σε αυτήν την φωτογραφία. Είχε τόσο κρύο εκείνη την ημέρα που είχα φορέσει ό,τι είχα και δεν είχα!)

Το δεύτερο highlight:
"Λοταρία" με δώρο ζαχαρωτά... Malaco :)

Πλατεία Kungsträdgården:





Το highlight της αγοράς:


O παππούκας που έφτιαχνε "Brända mandlar" που μεταφράζεται βέβαια ως "καμμένα αμύγδαλα" (καθόλου νιαμ), αλλά είναι τα καβουρδισμένα αμύγδαλα με βανίλια (very νιαμ) :)


Για όποιον θέλει να δει όλες τις χριστουγεννιάτικες φωτογραφίες μαζεμένες, βρίσκονται εδώ.

Αυτό φαίνεται ότι είναι το τελευταίο ποστάκι της χρονιάς...
Να φύγει το 2008 και να μην ξανάρθει (ξουτ ξουτ ξουτ!) και με το καλό το 2009! Πολυταξιδεμένο να είναι και με πολύ τύχη...

φιλάκια...
Nenya

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

(Καθυστερημένο ποστ και αυτό και μερικά που θα ακολουθήσουν... Με τα γεγονότα που γινόντουσαν κάτω, δεν μπορούσα να κάνω ότι δεν με νοιάζει και να αρχίσω να ποστάρω χαρούμενα πραγματάκια... δεν υπήρχε όρεξη... ελπίζω όμως να μην είναι πολύ αργά τώρα...).


Οι εορτασμοί και οι στολισμοί στην Σουηδία ξεκινούν την Κυριακή, 4 εβδομάδες πριν την παραμονή των Χριστουγέννων μαζί με την Σαρακοστή (το ονομάζουν, αλλά δεν συνοδεύεται από νηστεία πχ.). Έτσι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα! Μου δίνουν την εντύπωση ότι τα Σουηδάκια γιορτάζουν περισσότερο τον ερχομό τους, παρά τα Χριστούγεννα τα ίδια (η άποψή μου αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι η κυριότερη μέρα εορτασμών είναι η παραμονή και όχι ανήμερα!).

1. Ένα από τα πράγματα που κάνουν εκείνη την Κυριακή είναι να παίρνουν το "κηροπήγιο της Σαρακοστής" ή adventsljusstake, να του βάζουν 4 κεριά μαζί με βρύα και να του ανάβουν το πρώτο κερί το οποίο συμβολίζει την πρώτη εβδομάδα από τις τέσσερις πριν τα Χριστούγεννα.


Αdventsljusstake με αναμμένο το πρώτο κερί - Photo credit: Steffe

Κατά την τέταρτη εβδομάδα γίνεται κάπως έτσι:

Photo credit: Don and Ginger

2. Eκείνη την Κυριακή επίσης, οι Σουηδοί βάζουν στα παράθυρά τους και ένα (ή και περισσότερα) χάρτινο αστέρι, το λεγόμενο adventsstjärna* (αστέρι της Σαρακοστής) το οποίο όπως είναι λογικό συμβολίζει το αστέρι που οδήγησε τους μάγους στον Ιησού.
Aυτό είναι ένα από τα δικά μου:




3. Τα παιδάκια επίσης μετράνε μία μία τις ημέρες μέχρι την παραμονή με τα adventskalender. Αυτά είναι χάρτινα ημερολόγια με "πορτάκια" για κάθε μέρα και μερικές φορές αυτά έχουν και ένα σοκολατάκι πίσω από κάθε "πορτάκι" για κάθε μέρα που περνάει. Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι οι γονείς μου μου έπαιρναν και εμένα τέτοια, με την διαφορά όμως ότι τα πορτάκια ήταν 31 (1 για κάθε μέρα του Δεκέμβρη) ενώ όπως είπαμε και πριν τα σουηδικά έχουν μόνο... 24.


Photo credit

Bρήκα και ένα πολύ όμορφο εδώ!

Υπάρχουν όμως και άλλα χαζούλια για να σε "βοηθήσουν" με την αντίστροφη αυτή μέτρηση και έχουν πολύ πλάκα :)

Mετακινείς το μικρούλικο χιονανθρωπάκι (εδώ βρίσκεται στο 16) κάθε μέρα μέχρι να φτάσει στο 24!

4. Επίσης υπάρχει και ένα άλλο είδος adventsljusstake, αυτό με τα 7 κεριά που συνήθως (πλέον) είναι ηλεκτρικό. Τα 7 κεριά του συμβολίζουν τις 4 βδομάδες πριν την παραμονή των Χριστουγέννων μαζί με τις 3 που ακολουθούν μέχρι τις 13 Ιανουαρίου, ημέρα εορτασμού του St. Knut που είναι και η ημέρα ξεστολισμού του δέντρου και όλων των χριστουγεννιάτικων στολιδιών.


Ηλεκτρικό adventsljusstake

Κάθε σπίτι ή μαγαζί έχει τουλάχιστον ένα σε κάποιο παραθυρό του, ενώ κάποια το παρακάνουν και βάζουν από ένα σε κάθε παράθυρο!


Το παλάτι των Tessin στην παλιά πόλη με adventsljusstakar

5. Julbock - Yule / Christmas goat: Ένα από τα παλιότερα χριστουγεννιάτικα σύμβολα στην Σκανδιναβία.
Οι τράγοι αυτοί είναι φτιαγμένοι από άχυρα με πλεκτές "κοτσίδες-κερατάκια" και κόκκινες κορδέλες. Σύμφωνα με την σκανδιναβική μυθολογία συμβολίζουν τους μαγικούς τράγους που έσερναν το ιπτάμενο δίτροχο άρμα του θεού Θωρ. Ο Θωρ έτρωγε τους τράγους και έπειτα έβαζε τα κόκκαλα και το δέρμα μαζί και τους επανέφερε στην ζωή με το μαγικό σφυρί του.


Julbockar στην αγορά του Skansen

Παλιά σε κάθε οικογένεια ντυνόταν ένας Julbock και μοίραζε δώρα στα παιδιά, αλλά μετά αντικαταστάθηκε από τον "Άγιο Βασίλη" και έτσι εξαφανίστηκε η παράδοση.

Στην πόλη Gävle της Σουηδίας φτιάχνεται κάθε χρόνο ένα μεγάλο Julbock, αλλά δυστυχώς έχει γίνει έθιμο εμπρηστικών επιθέσεων. Έτσι έχουν λάβει διάφορα μέτρα κατά του καψίματος του με την φύλαξή του από αστυνομικούς (λες να το πήραν από εκεί οι τυπάδες που φυλάνε το δέντρο στο σύνταγμα? ;) ) ή από εθελοντές καθώς επίσης και την αντικατάσταση του υλικού με άλλο πυρίμαχο. Και αν τύχει κάποια χρονιά και επιζήσει μέχρι τα Χριστούγεννα, τότε γίνεται πρώτη είδηση (κάηκε όμως 2 μέρες αργότερα). Εδώ μπορείτε να δείτε το blog του Gävlebock καθώς και webcam που το δείχνει.


Παρόλο που ο τράγος είναι το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο σύμβολο, μπορείς να βρεις και άλλα ζωάκια από άχυρο, όπως αυτό το γουρουνάκι :D

Αυτά για τους στολισμούς :)

Και μια φωτογραφιούλα (σχεδόν) όλα μαζί στο σπίτι μου!




Το be continued...

---

*Από ότι φαίνεται τα Σουηδάκια έχουν ένα κόλλημα με αυτό το αστέρι, μιας και για παράδειγμα στο σπίτι μου έχω ειδικό πριζάκι στο ταβάνι μπροστά από το παράθυρο, μόνο και μόνο γι'αυτό!


Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2008

Θα ακολουθήσει ένα μίνι αφιέρωμα για τα Χριστούγεννα στην Στοκχόλμη / Σουηδία (για την προ-χριστουγεννιάτικη περίοδο για να είμαι πιό σωστή).

Μου αρέσει πολύ η πόλη τα Χριστούγεννα... Οι στολισμοί της ξεκινούν 4 βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα και μιλάμε για πολύ φως! Ο κυριότερος λόγος είναι βέβαια ο καιρός και ότι νυχτώνει κάπου στις 3 το μεσημέρι αυτήν την εποχή...
To ξέρω ότι τώρα η πρώτη σκέψη είναι το "Ααα... γι'αυτό οι Σουηδοί αυτοκτονούν μαζικά τον χειμώνα! Μα πως να αντέξουν? Απαπαπαπαπαπαπαπα..." (χαχα! τι γράφω σε Χριστουγεννιάτικο ποστ?) αλλά δεν είναι (τελείως) έτσι. Εντάξει, κακά τα ψέματα, σε επηρεάζει λίγο, αλλά δεν είναι και για αυτοκτονία! ;)
Βασικά, νομίζω ότι είναι ανάλογα στον άνθρωπο... Άλλοι βρίζουν όλη μέρα και άλλοι το έχουν πάρει το θέμα λίγο στο "κλάϊν". Εγώ ανήκω στην δεύτερη ομάδα. Δεν γκρινιάζω γι'αυτό το φαινόμενο και προσωπικά με επηρέαζε περισσότερο όταν στην Ελλάδα έβρεχε ή έκανε κρύο γιατί με έριχνε με την μία και έμπαινα κάτω από τα παπλώματα μέχρι να ξαναβγει ο ήλιος.
Εδώ όμως που ο χειμωνιάτικος καιρός όπως και το σκοτάδι για έως και τα 3/4 της ημέρας είναι δεδομένα δεν βλέπουμε τον λόγο γιατί να μην βγούμε για μία βόλτα έξω.
Και για να καταρίψουμε και έναν μύθο: ΔΕΝ έχει 6 μήνες σκοτάδι εδώ επάνω ;)
Ίσα ίσα, όσο γρήγορα μικραίνει η μέρα, τόσο γρήγορα μεγαλώνει κιόλας στα περισσότερα μέρη της Σκανδιναβίας. Αυτό το φαινόμενο γίνεται αισθητό μέρα με την ημέρα, μιας και συγκεκριμένα στην Στοκχόλμη η ημέρα μεγαλώνει / μικραίνει μέχρι και 30-40 λεπτά κάθε βδομάδα (χεχε, απίστευτο, αλλά do the math και θα δεις ;) ). Άρα, δεν είναι τόσο άσχημο, έτσι? :)

Ακόμα και τέρμα επάνω στην Λαπωνία ο ήλιος φεύγει μόνο για έναν μήνα - τέλη Δεκέμβρη μέχρι τέλη Ιανουαρίου - αλλά αυτό το απολαμβάνουν μόνο κάποιοι καμμένοι (και καημένοι) Λάπωνες και κάμποσα ταρανδάκια :D

Αλλά είπαμε να μιλήσουμε για Χριστούγεννα...

5 κεντρικά σημεία / οδοί της πόλης στολισμένοι:

Η παλιά πόλη (Gamla Stan) της Στοκχόλμης με τα φωτάκια της





Η Drottninggatan (οδός της βασίλισσας - o μεγαλύτερος πεζοδρομημένος δρόμος της πόλης) με τους εντυπωσιακούς πολυέλαιους της:



Η Kungsgatan (η οδός του βασιλιά) με όμορφα αστεράκια:



H Biblioteksgatan (δεν νομίζω να χρειάζεται μετάφραση αυτό :D) μια σχετικά μικρή οδός αποκλειστικά με μαγαζιά "designάτα" με το στρωμένο κόκκινο χαλί της:



H Stureplan - κεντρική πλατεία στο "Κολωνάκι της Στοκχόλμης" με το διάσημο μανιτάρι που είναι δημοφιλές meeting place της πόλης. Το εμπορικό κέντρο Sture που φαίνεται στο βάθος είχε πολύ ωραίο φωτισμό και μπορείτε να το δείτε και live εδώ:



Και η πίστα πατινάζ που στήνεται κάθε χειμώνα στην πλατεία Kungsträdgården:



Κρίμα που οι φωτογραφίες φαίνονται λίγο πιό "άδειες" από ότι είναι κανονικά...

Αυτά για τους στολισμούς όμως :)
Θα τα πούμε πολύ πολύ σύντομα με περισσότερα.

---

Δεν έχει ποστ μέσα στο ποστ σήμερα, αλλά ένα υστερόγραφο:
Tο 0 έως -3 ΔΕΝ είναι πολικές θερμοκρασίες :)
χιχι!
φιλάκια :)

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Χριστούγεννα στην Ρίγα

(χμ... όχι Χριστούγενα όχι με τον κυριολεκτικό όρο, δηλαδή 25/12, αλλά χριστουγεννιάτικο κλίμα και έτσι... :) ).

Αχ... Ρίγα Ρίγα... από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω...

Μια μικρή συμβουλή για όσους έχουν πάει στο Ταλίν: καλά θα κάνουν να το ξεχάσουν πριν πάνε στην Ρίγα. Η διαφορά είναι ότι αν ψάχνουν στην Ρίγα τα "καρτποσταλίστικα" κτίρια του Ταλίν, τότε θα απογοητευτούν. Αν όμως ψάχνουν αυτό που τους έλειπε από το Ταλίν, τότε θα περάσουν τέλεια :)

Έχοντας πάει 3 (oh yes) φορές στο Ταλίν, δεν γινόταν να μην το έχω στο μυαλό μου και δεν μπορούσα να αποφύγω την σύγκριση. Αν και τις πρώτες ώρες στην πόλη το Ταλίν κέρδιζε με 1-0, στο τέλος η Ρίγα έριξε στο χαλαρό 6 γκολάκια και κέρδισε με διαφορά.

Οι κυριότεροι λόγοι ήταν το μέγεθος της πόλης, ιδιαίτερα της παλιάς πόλης που είχε τα άπειρα να δεις (σε σχέση με την μικρούτσικη παλιά πόλη του Ταλίν), την απίστευτη αρχιτεκτονική στην καινούρια πόλη (ενώ στο Ταλίν δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα :/ ) και τέλος τα πόσα πράγματα που είχες να δεις και να κάνεις (πήγαμε 4 μέρες ολόκληρες και δεν θα με χαλούσε να είχα άλλη μία).

Άρα τελικό σκορ, Ρίγα - Ταλίν 6-1, με μία ισοπαλία στο τέλειο φαγητό, αλλά γι'αυτό θα πούμε σε λίγο.
---

Για όσους τώρα δεν έχουν πάει στο Ταλίν, ας κάνουμε μια άλλη εισαγωγή:

Ρίγα: η πρωτεύουσα της Λετονίας και συνορεύει με την Ρωσία (φυσικά), την Εσθονία, την Λιθουανία και την Λευκορωσία.
Επί Σοβιετική και Γερμανική κατοχή για πόσα χρόνια, μπορεί να μην ακούγεται τόσο "trendy" προορισμός, αλλά είναι πανέμορφη.

Επειδή έχω πολύ πράγμα, θα τα βάλω κάπως σε θεματικές ενότητες με σημειώσεις. Σε κάθε περίπτωση, ένα κλικ πάνω στις φωτογραφίες της μεγενθύνει :)

Τα κυριότερα αξιοθέατα εν συντομία

Η παλιά πόλη


Άποψη της παλιάς πόλης, όπως φαίνεται από 70 μέτρα ψηλά, από την εκκλησία του Αγίου Πέτρου (Pētera baznīca). Η παλιά πόλη είναι στην λίστα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Και μερικές νυχτερινές, μιας και τους έχω ιδιαίτερη αδυναμία:


Ο καθεδρικός της Ρίγας με την πλατεία Dome

Η πλατεία Dome, η αλλιώς, πλατεία του καθεδρικού της Ρίγας με την χριστουγεννιάτικη αγορά της. Ο καθεδρικός είναι ο μεγαλύτερος των χωρών της Βαλτικής και διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα εκκλησιαστικά όργανα στον κόσμο με 6.786 σωλήνες (κάθε site λέει και άλλα και προσωπικά δεν κάθησα να τους μετρήσω :D ).

"Μεσαιωνικός" τυπάς στην χριστουγεννιάτικη αγορά της πλατείας που φτιάχνει ψητά αμύγδαλα με έναν συνδιασμό κανέλας, βανίλιας και άλλων νιαμ νιαμ μυρωδικών. Εννοείται πως τον χρυσώσαμε στο τέλος με τόσα που πήραμε!

Stand της χριστουγεννιάτικης αγοράς με λιχουδιές, στολίδια και άλλα.

Το μνημείο της ελευθερίας


Μνημείο ελευθερίας στην μνήμη των πεσόντων του πολέμου για την ανεξαρτησία της Λετονίας το 1918-1920. Σήμερα είναι δημοφιλές μέρος για συναντήσεις.

The three brothers

"H στραβός είναι ο γυαλός, ή στραβά αρμενίζουμε".
Έχω παράδοση στο να βγάζω θεόστραβες φωτογραφίες, αλλά αυτή είναι βγαλμένη ίσια! Αλήθεια! Εικονιζόμενο είναι ένα από τα 3 κτίρια "Three brothers", το παλιότερο της σειράς και ένα από τα παλιότερα κτίρια με τούβλα στην Ρίγα (από τον 15ο αιώνα). Και τα τρία κτίρια βρίσκονται εδώ.

Η πόλη

Η (καινούρια) πόλη της Ρίγας είναι διάσημη για τα κτίρια art nouveau της τα οποία αποτελούν το 1/3 των κτιρίων του κέντρου της πόλης και θεωρούνται μοναδικά στον κόσμο. Κάτω, 2 παραδείγματα:


Και άλλες δύο φωτογραφίες από το κέντρο της πόλης, με την δεύτερη να είναι τραβηγμένη έξω από τον κεντρικό σταθμό της πόλης όπου είχε στηθεί μια πίστα για πατινάζ:

Πλατεία δημαρχείου


Το κτίριο των Μαυροκέφαλων

Το κτίριο των Μαυροκέφαλων και καμάρι της πόλης νύχτα και μέρα.
Εκεί λέγεται ότι ξεκίνησε το έθιμο... του στολισμού του χριστουγεννιάτικου δέντρου :)


Το βράδυ μας επιφύλαξε και μία έκπληξη, καθώς εκεί που τραβούσαμε φωτογραφίες, έγινε αυτό και μείναμε όλοι να κοιτάμε απορημένοι! (το βιντεάκι είναι πετσοκομμένο για να κρατάει μόλις 18 δευτερόλεπτα ;) ).



Μετά παρατηρήσαμε ότι αυτό γινόταν το βράδυ κάθε μία ώρα και κρατούσε κάπου 2,5 λεπτά :) Τέλειο?

To (μισό) κτίριο των μαυροκέφαλων στην μέση, στα αριστερά η εκκλησία του Αγίου Πέτρου και στα δεξιά, το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας :)

Μουσείο κατοχής


Στην πλατεία δημαρχείου βρίσκεται επίσης και το μουσείο κατοχής.
Προσπαθώ με τα βίας να μην χρησιμοποιήσω τον όρο "ωραίο μουσείο", καθώς πόσο ωραίο μπορεί να είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στα 51 χρόνια κατοχής της χώρας από τους Σοβιετικούς και τους Ναζί? Θα πω τότε ότι το μουσείο ήταν ωραίο στο ότι είχε πλούσιο υλικό, από φωτογραφίες αρχείου και κυβερνητικά έγγραφα, έως αντικείμενα των κρατουμένων στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, καθώς επίσης ήταν τέλεια οργανωμένο και εδινε πληροφορίες για τα πάντα σε τρόπο έτσι ώστε και ένα άτομο άσχετο τελείως με το γεγονός να καταλάβει λεπτομερώς τι έγινε εκείνα τα 51 χρόνια...


Με δυό λόγια, το μουσείο περιγράφει την ιστορία της Λετονικής κατοχής από το 1940 με την πρώτη κατοχή της χώρας από τους σοβιετικούς, μετά από τους ναζί, μετά πάλι την δεύτερη κατοχή της χώρας από τους σοβιετικούς και τέλος την ανεξαρτησία της χώρας το 1991.

Το μουσείο ήταν στεγασμένο σε ένα ορθογώνιο σοβιετικό σκούρο γκρι κτίριο χωρίς παράθυρα. Ήταν τεράστιο μπορώ να πω, και έπαιρνε αρκετή ώρα για όποιον ήθελε να διαβάσει όλη την ιστορία. Είτε διαβάζες όλη την ιστορία όμως είτε όχι, στο τέλος της επίσκεψης,σε έπιανε ένα "κάτι"... Δεν ξέρω με σιγουριά αν μπορεί να βγει κάποιος ανεπηρέαστος από το μουσείο... :/
Δεν ξέρω πως φαίνεται από την περιγραφή μου, αλλά ήταν πραγματικά πάρα πολύ ενδιαφέρον.

Ένα από τα εκθέματα ήταν ένα μαντήλι που περιέχει τα ονόματα όλων των γυναικών που
βρίσκονταν σε ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στο Tomsk της Ρωσίας.

Μαγαζία της πόλης

Όλη η πόλη έχει καταπληκτικά μαγαζιά, πραγματικά έμεινα με όσα επισκεφτήκαμε. Όλα είχαν ένα ιδιαίτερο στυλ και ατμόσφαιρα που δεν σου έκανε καρδιά να φύγεις από μέσα :)

Εστιατόριο και μενού στην παλιά πόλη.



"Τσαγάδικο" στην παλιά πόλη, όπου μπορούσες να διαλέξεις μέσα από πολλές ποικιλίες τσαγιού αυτή που σου άρεσε (αν είχες όρεξη για ψάξιμο μπορούσες να κάτσεις και να μυρίσεις όλα τα δείγματα τσαγιών και μετά να επιλέξεις ή απλά να περιγράψεις τι περίπου σου αρέσει και να αφήσεις τα άτομα που δουλεύουν εκεί να σε βοηθήσουν στην επιλογή σου). Στο τέλος, παίρνεις στο τσαγάκι σου και την αράζεις ξάπλα στον καναπέ. Στην τελευταία φωτογραφία, 2 αμερικανίδες αραχτές διαβάζουν λετονικά.

Το φαγητό

Ειλικρινά, πρώτη φορά τρώω τόσο πολύ σε εκδρομή! Και αν πας στην Ρίγα, εννοείται ότι θα είσαι βλάκας αν αφήσεις το λετονικό φαγητό και πλακώσεις τις πίτσες και τα σουβλάκια (χιχι!). Γι'αυτό και εμείς, μόνο παραδοσιακά! Παραθέτω κάτω τα 2 πιό χαρακτηριστικά γεύματα:


Φαΐ για σκάσιμο: Cuku Ribinas - Καπνιστά χοιρινά παϊδάκια με sauerkraut (ψιλοκομμένο ξινολάχανο τουρσί, αρκετά ενδιαφέρον), ψητό χοιρινό κότσι με πατάτες και κρεμμύδια, έξτρα πατάτες και ψητά λαχανικά στον ατμό. Τρελές γεύσεις (ειδικά οι πατάτες τα έσπαγαν, πραγματικά τέλειες) και τεράστιες μερίδες. Δεν καταφέραμε να τα φάμε όλα αυτά εννοείται... (το γεύμα πήγε γύρω στα 12-13 ευρώ το άτομο).


Η φωτογραφία αυτή, είναι από παραδοσιακό fast food :D Τα παραδοσιακά πελμενί είναι μια τοπική version των ραβιολιών, τα οποία γίνονται γεμιστά με καπνιστό χοιρινό, κοτόπουλο, αρνί, μοσχάρι, τυρί ή λαχανικά. Αν και έχει 6-7 διαφορετικές σως για να δοκιμάσεις, η συνηθισμένη είναι η ξινή κρέμα (πριν πεις "ίουυυ", η ξινή κρέμα ήταν κάπως σαν γιαούρτι και όλως παραδόξως τους ταίριαζει πάρα πολύ... μην σου πω ότι σε κάποια φάση έτρωγα και σκέτη την σως... χιχι!) . Εμείς δοκιμάσαμε αυτά με το καπνιστό χοιρινό και το τυρί (ναι, έφαγα τυρί, ας χιονίσει ΤΩΡΑ!) μαζί με ξινή κρέμα και πήραμε και από 2 πιτάκια γεμιστά με καπνιστό χοιρινό. Πρέπει να πω νιαμ νιαμ ή φαίνεται? Το γεύμα αυτό ήταν και το φθηνότερο που φάγαμε εκεί με διαφορά και μας κόστισε... 7+ ευρώ... και για τους 2! :o

Emila Gustava Sokolade



To ξέρω ότι αντί να μιλάω για την πόλη έχω πιάσει όλα τα μαγαζιά με την σειρά, αλλά πραγματικά δεν γινόταν σε αυτό το ποστ να μην αναφέρω την gourmet chocolaterie Emila Gustava (χαχα! πολύ ψωνίστικο ακούγεται). Ειλικρινά, είχε την καλύτερη σοκολάτα που έχω πιεί ποτέ.

Ποιά η διαφορά? Στην Ρίγα αν ζητήσεις μια ζεστή σοκολάτα δεν θα σου φέρουν αυτό που έχουμε εμείς στην Ελλάδα, αλλά σου φέρνουν αυτό που βλέπεις στην φωτογραφία:


Πικτή λιωμένη bitter σοκολάτα σερβιρισμένη σε φλυτζάνι διπλού ελληνικού χωρίς γάλα και τέτοια. Πραγματική γεύση σοκολάτας: απίστευτη.

Ε, τώρα αν θες πάσει θυσία να πιείς την version της ζεστής σοκολάτας που σερβίρεται στην Ελλάδα, τότε ζήτα μία κούπα "κακάο" (ξενέρωτε :P ).

Α night in the opera


Βρήκαμε εισιτήρια για την όπερα, στον Μαγικό αυλό του Μότζαρτ και βρήκαμε έναν κουλτουριάρικο τρόπο για να γεμίσουμε το βράδυ μας. Το κτίριο ήταν πανέμορφο και το έργο παρόλο που ήταν στα γερμανικά, είχε υπέρτιτλους στα λετονικά και στα αγγλικά και έτσι το παρακολουθούσες άνετα.

Οι άνθρωποι
Για να είμαι ειλικρινής, είχα τρομάξει λίγο με το τι θα βρίσκαμε στην πόλη, μιας και για να είμαι ειλικρινής, είχα διαβάσει μόνο τα χειρότερα για τους Λετονούς πριν πάμε.
Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι μέσα στην τρελή χαρά, αλλά με τίποτα δεν μπορώ να τους πω αγενείς. Ήταν μαζεμένοι (ίσως λόγω των τόσων χρόνων κατοχής?) αλλά πάντα σε βοηθούσαν ό,τι και αν ζητούσες και σε όποιον και αν μιλούσες. Αν μετά από κάθε συναλλαγή τους έλεγες και ένα Paldies (ευχαριστώ στα Λετονικά, διαβάζεται όπως γράφεται, με τόνο στο i) όλο και κάποιο χαμόγελο θα έπαιρνες πίσω. Το παράξενο ήταν ότι δεν πετύχαμε κάποιον που να μην μιλούσε αγγλικά. Οκ, δεν ήταν και Σουηδοί, αλλά δεν διέκρινα να έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα στην συνεννόηση. Και μπορώ να πω ότι μιλήσαμε με πολύ κόσμο και για να σε προλάβω, δεν μιλάω μόνο για τα άτομα στην τουριστική παλιά πόλη. Ίσως ήμασταν τυχεροί, τι να πω... αλλά πόσο πια? ;)
Γενικά, δεν υποκρινόντουσαν. Μου άρεσε αυτό πολύ.

Souvenir


Τα πλέον χαρακτηριστικά σουβενίρ είναι τα κοσμήματα από κεχριμπάρι το οποίο υπάρχει άφθονο για τις χώρες της Βαλτικής και χοντρές πλεκτές κάλτσες και γάντια. Αυτά μπορείτε να τα βρείτε στην παλιά πόλη μιας και είναι γεμάτη με stand με γιαγιουλίνες που τα πουλάνε :)


Eπίσης τα χοντρά μάλλινα καπέλα είναι κάτι άλλο που μπορεί να πάρει κάποιος από την πόλη. Πάρα πολλοί φορούσαν χοντρούς μάλλινους μπερέδες και ζήλεψα και πήρα και εγώ έναν μωβ!


Τα souvenir που πήρα: Σοκολάτες Laima (η μεγαλύτερη βιομηχανία ζαχαρωδών της Λετονίας με κάτι σοκολάτες μπουκιά και συγχώριο), χειροποίητες καραμέλες επίσης Laima, αμύγδαλα με μυρωδικά, τον μάλλινο μπερέ που είπαμε πριν και μπουκάλια με το παραδοσιακό λικέρ Riga Black Balsam το οποίο είναι φτιαγμένο από 24 διαφορετικά συστατικά όπως βότανα, λουλούδια, μούρα και ρίζες.

Εxtra bonus special: Περίεργα της πόλης

Περπατώντας στο πάρκο κατά μήκος του καναλιού που περνάει μέσα από την πόλη, πετύχαμε μια γέφυρα. Στην αρχή φαινόταν απλά σαν να είχε περίεργα σχέδια επάνω της, μετά φτάνοντας λίγο πιό κοντά, παρατηρήσαμε ότι ήταν γεμάτη με... κλειδαριές!


Στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν κάτι σαν... street art. Μετά όμως, πλησιάζοντας ακόμα πιο κοντά, είδαμε ότι κάθε κλειδαριά είχε επάνω της χαραγμένα δύο ονόματα.
Ρωτώντας ένα παιδάκι που περνούσε από εκεί, μας είπε ότι όταν κάποιο ζευγάρι παντρεύεται, τότε πηγαίνουν σε αυτήν την γέφυρα, βάζουν μία κλειδαριά με τα ονόματά τους χαραγμένα επάνω και πετάνε το κλειδί στο ποτάμι... how cute!


Αυτά από την Ρίγα.
Θέλω πάρα πολύ να ξαναπάω, αλλά καλοκαίρι... θα είναι ακόμα πιο ωραία πιστεύω, ειδικά σκεπτόμενη ότι θα ανθίσουν και όλα αυτά τα δέντρα κατά μήκος του καναλιού...



Και εννοείται πως θα πάω πάλι για το φαγητό! YUM!

(Επειδή δεν μπορούσα να βάλω και άλλες στο ποστ, όλες οι φωτογραφίες της εκδρομής, βρίσκονται εδώ).

Φιλάκια,
Nenya

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Τι γίνεται όταν μεταφέρεται η φωτογραφική μηχανή από ζεστό, σε κρύο και υγρό μέρος.

Να τι γίνεται... :/


Αντί να πέσω στο ποτάμι όμως από την απελπισία μου, έκανα κατάσχεση στην φωτογραφική του συν-ταξιδιώτη και έβγαλα κάμποσες φωτογραφίες με εκείνη, γιατί αλλιώς θα είχα τρελαθεί να έχανα μισή μέρα χωρίς να βγάλω καμία φωτογραφία!
Τελικά μετά από κάπου 6 ώρες, ο φακός έφτιαξε...

Γι'αυτό άλλη φορά, πάντα 2 φωτογραφικές μαζί! :P

Template by:
Free Blog Templates