Τρίτη, 2 Αυγούστου 2005

ε, φανταστικέ εργοδότη?

Εντάξει, κατανοώ το ότι οι εργοδότες πρέπει όσο να'ναι να έχουν ένα συγκεκριμένο στυλάκι και να κρατάνε τις απαραίτητες αποστάσεις για να μην τους παίρνουν οι εργαζόμενοι τον αέρα και καλά.
Επίσης, κατανοώ το ότι ένας εργοδότης θέλει να σε κάνει να βγάλεις κάθε φορά τον καλύτερό σου εαυτό και την μέγιστη απόδοση που μπορείς να βγάλεις (επειδή θα του αποφέρει και αυτού το μέγιστο κέρδος βεβαίως-βεβαίως, αλλιώς σιγά να μην ασχολιόταν καθόλου μαζί σου), αλλά ρε γμτ, κόψε ρε φιλαράκι λίγο τις παρατηρήσεις για το παραμικρό και κάνε που και που και κανένα κομπλιμέντο! κακό δεν κάνει!
Όχι και ο εργαζόμενος να σε βλέπει έτσι--->
Βλέπω και αυτά που μου λέει και το στραβάδι για τον δικό του τον διευθυντή και έχω φρίξει...

Εντάξει, δεν σου είπα και κάθε φορά που με βλέπεις να με λούζεις με ροδοπέταλα, αλλά πες έναν καλό λόγο! Με τον καλό λόγο εγώ παίρνω τα πάνω μου και συνεχίζω. Ναι, σε ευχαριστώ που μου επισημαίνεις τα λάθη μου με περισσή την χάρη (ε φανταστικέ μπαμπούλα?), αλλά όταν μου κάνεις απανωτές παρατηρήσεις (ειδικά όταν είναι παράλογες) κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή, τότε μου ρίχνεις το ηθικό, με κάνεις να αισθάνομαι άχρηστη, ότι κάνω τα πάντα λάθος και ότι είμαι αδέξια, παρά με κάνεις να θέλω να γίνω ακόμα καλύτερη διορθώνοντας τα λάθη μου.

Επίσης, μην με κάνεις να σε φοβάμαι. Κάθε φορά που με φωνάζεις το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι "μα... τι έκανα πάλι?".

Τέλος, με τις τόσες παρατηρήσεις που μου έχεις κάνει και συνεχίζεις να μου κάνεις, με έχεις καταντήσει ακόμα και όταν μου πεις έναν καλό (?) λόγο, εγώ να το περνάω πρώτα από τον ανιχνευτή ειρωνείας που έχω μέσα στο κεφάλι μου και αν δεν ανάψει κανένα κόκκινο λαμπάκι, τότε αρχίζω να σκέφτομαι ότι ίσως το σχόλιο που μου έκανες, να είχε θετική χροιά.

Η "καλύτερη" παρατήρηση που έφαγα ήταν προχθές. Η ώρα 6.30, ο ήλιος να βαράει, η υγρασία στο φουλ και άπνοια. Έκανα το "τρομερό λάθος" να βγάλω το καπέλο που φορούσα και με αυτό να μου κάνω αέρα, όταν δεν περνούσε κανένας από την παραλία!!! Η παρατήρηση που μου έγινε ήταν ότι όταν είμαστε στην δουλειά, ούτε ζεσταινόμαστε, ούτε κρυώνουμε. Μου απαγορεύτηκε να κάνω αέρα εν ώρα εργασίας γιατί ..."διώχνω τον κόσμο"...

7 Comments:

  1. Darthiir the Abban said...
    Ο καλός ο εργαζόμενος δεν πεινάει, δεν διψάει, δεν κρυώνει! (Στους άρρενες σίγουρα κάτι θυμίζει αυτό!) Μην χολοσκάς. Σε λίγο θα μάθεις να μην ακούς όσα δεν πρέπει να παίρνεις στα σοβαρά!
    Yannis said...
    ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΠΑ...

    (δεν ξέρω πως να στο θέσω πιο κομψά γλυκιά μου, αλλά η ανεργεία βαράει limit up, και οι εργοδότες διαβάζουν τα blog μας...)
    Darthiir the Abban said...
    ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ;
    dtsomp said...
    Την Παρασκευή είχα τον τελευταίο χαιρετισμό με τον πολυαγαπημένο μου διευθυντή. Έχει ξεκινήσει τον αποχαιρετιστήριο λόγο του και είμαι έτοιμος να ακούσω κάποιο σχόλιο (έστω και ψεύτικο, για τα τυπικά) για τις γνώσεις μου και το πόσο ήμουν χρήσιμος στο γραφείο. Αντ'αυτού, ακούω ένα ξερό "τον λίγο καιρό που ήσουν εδώ, έδειξες ότι ήσουν καλό παιδί".

    Ξαφνικά, θυμήθηκα την ιστορική συζήτηση "-για πες, ωραία η νύφη; -θέλεις μια πορτοκαλάδα;"

    Έτσι λοιπόν κι εσύ. Πορτοκαλάδα θέλεις; :D
    Yannis said...
    Darthiir, ναι είμαι σίγουρος... για τους δικούς μου εργοδότες τουλάχιστον...
    Darthiir the Abban said...
    Απαπάαα....
    Marina said...
    Α! είσαι πολύ ντεμοντέ που δεν γουστάρεις το μαστίγιο, Νένυα.. Τσούζει και δεν σ' αρέσει...τσ,τσ,τσ.
    Οι εργοδότες-άνδρες ξεσπάνε στο γραφείο πάνω στους υπαλλήλους άμα κακοπερνάνε στα σπίτια τους.. αν η κυρία είχε πονοκέφαλο χθές και δεν πήδηξε...θα δαγκώσει εσένα την επομένη. Αν ο γιός τους πήρε κουλούρι χωρίς τυρί στο σχολείο, θα φάει τον Darthiir, τι θα του βρεί...όλο και κάτι ράμματα θα του έχει μαζεμένα..
    Οι εργοδότες γυναίκες είναι χειρότερες τσούχτρες γιατί οι προσβολές πάνε και σε προσωπικό επίπεδο..

Post a Comment



Template by:
Free Blog Templates