Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010



Όχι, δεν θέλω να σταματήσω το blogging...

Απλά έχω τα άπειρα να γράψω, αλλά ταυτόχρονα η ζωή μου είναι και τόσο γεμάτη που δεν βρίσκω χρόνο να καθήσω εδώ και να σου μιλήσω.

Αλλά είμαι καλά και περνάω τέλεια.

Θα προσπαθήσω να σου γράψω σύντομα,
Nenyaki

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

Πλάθω πλάθω space cookies...

Καλή μου Κλεό,

πρώτη φορά έχω να σου γράψω τόσο καιρό. Συνήθως σου έγραφα έστω μία φορά μέσα στον μήνα, αλλά αυτήν την φορά το παράκανα. Δεν ξέρω γιατί, ίσως είναι επειδή είχα τα άπειρα πράγματα να γράψω και δεν έβρισκα τον χρόνο, ίσως επειδή φοβόμουν ότι τα ποστ μου μετά την Σουηδία θα ήταν πιο μελαγχολικά και από τα τραγούδια που ακούν οι emo :P χεχε!

Όπως και αν έχει, είμαι εδώ, 6 μήνες μετά, στην Ολλανδία. Δεν έχω ιδέα πως πέρασαν αυτοί οι μήνες, ειλικρινά! Πότε έφυγα από πάνω, πότε ήρθα, πότε πέρασε ο χειμώνας...

Ξέρεις, είναι παράξενο το ότι όταν μπεις σε μία ρουτίνα, αισθάνεσαι σαν να ήσουν πάντα σε αυτό το μέρος, σαν να έκανες πάντα αυτά τα πράγματα, σαν να ήταν πάντα αυτοί οι φίλοι σου και σαν να μην είχες μείνει ποτέ αλλού...

Δεν ξέρω από που να αρχίσω για να σου περιγράφω εδώ την εμπειρία μου... Ίσως να αρχίσω με το να "συστηθώ"?
Είμαι το Nenyaki λοιπόν και τους τελευταίους 6 μήνες μένω στο Eindhoven, στην Νότια Ολλανδία. Δουλεύω στο TU/e Πανεπιστήμιο της πόλης σε μία ομάδα 18 ατόμων, όπου τα αυτά δεν είναι μόνο από διαφορετικές ειδικότητες, αλλά και από όλα τα μέρη του κόσμου: Πολωνία, Ιαπωνία, Αργεντινή (Παταγονία!), Ινδία, Σουρινάμ, Ισραήλ/US, Βοσνία, Βραζιλία, Βέλγιο, Ισπανία, Κίνα, και φυσικά Ολλανδία και Ελλάδα.

Όσο για την πόλη, ok, είναι περίπου σαν την Πάτρα σε πληθυσμό και εμένα, ειδικά τον τελευταίο καιρό, έχει αρχίσει να μου αρέσει πολύ. Για κάποιο λόγο την βλέπω πολύ σαν "παρεΐστικη πόλη". Όπου θέλω να πάω παίρνω το ποδηλατάκι μου και *τσουπ!* είμαι εκεί σε 10 λεπτάκια, δεν πάει να είναι δουλειά, σπίτι φίλου, supermarket, ή το κέντρο της πόλης. Tελικά μια τέλεια πόλη χωρίς παρέα σου φαίνεται χάλια, ενώ αν έχεις την τέλεια παρέα σου φαίνεται τέλεια και η πόλη!

Από τις πρώτες συζητήσεις που είχα με ντόπιους έμαθα και τον καημό τους "και το Eindhoven θα ήταν όμορφο αν δεν το είχαν βομβαρδίσει οι Γερμανοί κατά τον WWII". Και είναι αλήθεια, μιας και βλέπεις τεράστια διαφορά ανάμεσα στο πχ Amsterdam και Eindhoven/Rotterdam που χτίστηκε ξανά το μεγαλύτερο μέρος τους και είναι πιό καινούριες πόλεις.

Μερικά highlights:

Το Eindhoven είναι η "μαμά" της Philips και στην πόλη μπορεί κάποιος να δει τα (πρώην) κεντρικά κτίρια της εταιρίας (πριν λίγα χρόνια μεταφέρθηκαν στο Amsterdam) καθώς και το πρώτο εργοστάσιο λαμπών Philips μιας και από εκεί ξεκίνησαν όλα.


Tα πρώην κεντρικά κτίρια της Philips και το blob, το οποίο ανοίγει σε έναν μήνα και θα είναι μισό εμπορικό κέντρο και μισό γραφεία διαφόρων εταιριών.


Το πρώτο εργοστάσιο λαμπών της Philips (Picture taken from: mkuhnert)


To ΤU/e campus


Το Van Abbemuseum, μουσείο μοντέρνας τέχνης


Catharinakerk, εκκλησία στο κέντρο της πόλης


Το Philips stadium, "σπίτι" της PSV Eindhoven


Εμπορικά Piazza και Bijenkorf και υπόγειο parking ποδηλάτων


Evoluon Conference center (Picture taken from: M J M)

Ένα πράγμα που μου αρέσει: Που το κέντρο της πόλης είναι πεζοδρομημένο.
Ένα πράγμα που μου φαίνεται παράξενο: Που όταν παίζει η PSV Eindhoven ποδόσφαιρο το γήπεδο είναι τίγκα γεμάτο, δεν πάει να είναι καθημερινή! Όταν δε τελειώνει ο αγώνας, ξαφνικά ορδές ανθρώπων και αυτοκινήτων πλημμυρίζουν την πόλη, με τα αυτοκίνητα να δημιουργούν τεράστιες ουρές και το κύμα ανθρώπων να κατευθύνεται συνήθως προς τον σταθμό τρένων για επιστροφή στις κοντινότερες πόλεις.
Ένα πράγμα που δεν μου αρέσει: Που τα καταστήματα τις καθημερινές κλείνουν στις 6, εκτός από την Παρασκευή που κλείνουν στις 9.

Χμ... Αυτά για αρχή. Δεν ξέρω πότε θα τα πούμε πάλι μιας και θα ταξιδεύω για τον επόμενο μήνα (Eλλάδα - Νέα Υόρκη - Ατλάντα) με επιστροφή στις 18 Απρίλη! Είμαι super ενθουσιασμένη μιας και θα είναι το δεύτερο μου ταξίδι εκτός Ευρώπης (πρώτο ήταν Ρωσία) και το πρώτο υπερ-ατλαντικό! Εκτός αυτού η σχολή μας πληρώνει σχεδόν όλα τα έξοδα (εεε όχι τα σουβενίρ :P ) και θα παρακολουθήσω από κοντά το σημαντικότερο συνέδριο στον τομέα μου το CHI 2010 στην Ατλάντα! Can't wait!
Για αρχή κατεβαίνουμε Ελλάδα με άλλα 7 φιλαράκια από εδώ! yay! Ανυπομονώ να τους ξεναγήσω στο πρώτο τους ταξίδι στην Ελλάδα!

Έχω τα άπειρα να σου γράψω, απλά θα πρέπει να περιμένεις λίγο ακόμα από ότι φαίνεται... Αλλά δεν θα σταματήσω να σου γράφω!

Φιλάκια πολλά καλή μου!
Nenyaki

---

Ποστ μέσα στο ποστ: H "στρατηγική" θέση της Ολλανδίας

Τελικά το να μένεις σε μία μικρή χώρα στο κέντρο της Ευρώπης δεν είναι και πολύ άσχημο... Μέσα σε 5 μήνες πήγα:

5 φορές στο Amsterdam:


Σπιτάκια σε ένα από τα πολλά κανάλια της πόλης

2 φορές στο Maastricht (ως τώρα η πιό αγαπημένη μου Ολλανδική πόλη)


Father Vink tower, χτισμένος τον 14ο αιώνα

στο Rotterdam


Cube και pencil houses
στην Utrecht


Καθεδρικός Utrecht
στην Κολονία της Γερμανίας


Χριστουγεννιάτικη αγορά μπροστά στην μεγαλύτερο και εντυπωσιακότερο καθεδρικό που έχω δει ποτέ.

και στις Βρυξέλλες, Βέλγιο


Grand Place, δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις σε αυτήν την πλατεία. Ομορφιά σε 360 μοίρες.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Like a rolling stone...

21.08.2006 - Το γραφείο και η καρέκλα από το επιπλωμένο μου διαμέρισμα - η πρώτη φωτογραφία που τράβηξα όταν μετακόμισα στην Σουηδία, μόλις μπήκα σπίτι για πρώτη φορά.

Καλή μου Κλεό,

έχω καιρό να σου γράψω κάτι. Ίσως επειδή τον τελευταίο καιρό το blog έχει αλλάξει ύφος και από "σκεψούλες" έγινε πιό "yuppie yuppie, τι ωραία που περνάω". Ίσως να φταίει που είχα ξενερώσει γνωρίζοντας ότι με διαβάζουν άτομα που γνωρίζω. "Και είναι κακό αυτό?" ίσως πεις. Απλά με ενοχλούσε επειδή ουδέποτε είπα σε κανέναν ότι έχω blog και ποιο είναι και ουδέποτε ήθελα να έχω άτομα να με κατασκοπεύουν. Και δεν μιλάω για άτομα που γνωρίζω και που θέλουν να δουν τι κάνω και αν ζω επειδή έτυχε να χαθούμε για τον έναν λόγο ή τον άλλον ή που είναι γενικά καλοπροαίρετοι, πιστεύω ότι καταλαβαίνεις τι εννοώ και δεν χρειάζεται να το εξηγήσω περαιτέρω.

Που λες Κλεό, σου έχω νέα, όχι απαραιτήτως καλά. Βλέπεις, δεν γίνεται όλα να είναι "yuppie yuppie" πάντα...
Τα νέα είναι ότι πριν 3 βδομάδες έφυγα από Σουηδία. Ναι, τελείως-τελείως. Τα τελευταία μου ποστ τα έγραψα από Αθήνα όπου βρίσκομαι τώρα. Βλέπεις, δεν ήμουν τόσο τυχερή επαγγελματικά. Είχα κάποιες συνεντεύξεις οι οποίες πήγαν και καλά, αλλά δεν ήμουν η τυχερή που επέλεγαν στο τέλος. Μέχρι και ένα project με την Ericsson πήγα να κλείσω τελευταία στιγμή, αλλά και αυτό δεν ήταν δυνατό να με κρατήσει εκεί...

Στεναχωριέμαι τόσο κάθε φορά που σκέφτομαι ότι έφυγα, που με πιάνει ένα σφίξιμο στην καρδιά... Γιατί γμτ είχα κάνει σχέδια. Σχέδια τόσο μακροχρόνια που σκεφτόμουν να μην έφευγα ποτέ από εκεί. Γιατί αγάπησα και την χώρα και τον κόσμο και τις συνήθειές τους και τις παραδόσεις τους και τα όλα τους. Τους είχα "μάθει" μετά από τόσο καιρό και περνούσα τέλεια εκεί, ένιωθα ότι ήμουν ένα κομμάτι από εκείνη την πόλη. Εκεί άλλαξε παντελώς ο τρόπος σκέψης μου, ο τρόπος που ζω και ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο. Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ πόσα μου έδωσε αυτή η χώρα και δεν θα φύγει ποτέ μέσα από την καρδιά μου.

...

Ζηλεύω από μία μεριά άτομα σαν την Unlearn και τον Γκρινιάρη επειδή έφυγαν από τις χώρες που ήταν επειδή αισθάνθηκαν ότι είχαν ολοκληρώσει τον σκοπό τους εκεί. "Αυτή την πίστα την πέρασα με απόλυτη επιτυχία" έγραψε τότε η Unlearn και πόσο μα πόσο πετυχημένη έκφραση διάλεξε για να το περιγράψει. Ακριβώς έτσι είχα νιώσει και εγώ τότε, τον Αύγουστο του 2006 που ετοιμαζόμουν να φύγω για Σουηδία. Γιατί είχα ξεσκιστεί στο διάβασμα, είχα παλέψει και είχα θυσιάσει τόσα πολλά για να φύγω. Και μέσα μου θυμάμαι ότι ένιωθα απίστευτη αυτοπεποίθηση και ετοιμότητα. Ήμουν έτοιμη να ζήσω την ζωή που είχα ονειρευτεί και που σχεδίαζα επί έναν χρόνο, από τον Ιούνη του 2005, μόλις είχα επιστρέψει από το erasmus μου στην Φινλανδία.
"Δεν έβαλα μόνο έναν στόχο όμως... έβαλα έναν τριπλό. δύο πτυχία και ένα εισιτήριο. Αυτό είναι. " έγραφα τότε, τον Ιανουάριο του 06. Και τον Αύγουστο μετά σου έλεγα ότι "έβαλα τρίποντο με 3 στα 3!!!". Είχα πετύχει τον στόχο μου και ήμουν έτοιμη για να ξεκινήσω την καινούρια μου ζωή χωρίς να μπορεί τίποτα να με σταματήσει!

...δεν γνώριζα όμως ότι αυτό θα κρατούσε 3 μόνο χρόνια. Ούτε ότι θα έφευγα επειδή δεν είχα άλλη επιλογή και επειδή απλά "έπρεπε". Έκανα ειλικρινά ό,τι μπορούσα για να μείνω, αλλά... :(

Και μετά την Σουηδία, τι? Ο ένας και μόνο σίγουρος δρόμος της επιστροφής ήταν η Αθήνα. Για να σου μιλήσω ειλικρινά, η επιστροφή αυτή με φόβιζε για άπειρους λόγους. Ίσως επειδή αν ήθελε μία φορά δύναμη να φύγω από Σουηδία, ήθελε άλλη τόση και περισσότερη για να γυρίσω εδώ. Ένας άλλος λόγος και ίσως ο κυριότερος ήταν ότι θέλω στην ζωή μου να κάνω βήματα μπροστά και όχι να μένω στάσιμη, ή ακόμα χειρότερα να κάνω βήματα προς τα πίσω. Έχω κάνει πάρα πολύ κόπο για να φτιάξω το βιογραφικό μου όπως είναι σήμερα και θέλω ο κόπος μου αυτός να εκτιμηθεί και να ανταμειφθεί. Θεωρώ ότι είμαι πάρα πολύ μικρή για να επαναπαφτώ σε ένα γραφείο και να μην παλέψω να πάω όσο μπορώ ψηλότερα. Και πιστεύω ότι μπορώ να πάω ακόμα παραπάνω και να καθήσω τότε, όχι τώρα.

04.09.2009 - Η θύρα στο αεροδρόμιο - η τελευταία φωτογραφία που τράβηξα στην Στοκχόλμη λίγο πριν επιβιβαστώ στο αεροπλάνο.

Έτσι γυρίζοντας στην Αθήνα το καλοκαίρι και εν μέσω διακοπών, σκέφτηκα να αρχίσω σιγά σιγά να κοιτάω για καμία δουλειά. Άρχισα να ρωτάω από εδώ και από εκεί τι παίζει με μισθούς, με συνθήκες εργασίας, με την ασφάλιση, ωράρια, όλα.
Κάπου εκεί ανάμεσα θυμήθηκα -ή μάλλον, μου θύμησαν- και μία αίτηση που είχα κάνει πριν καιρό. Το συζήτησα αρκετά, αλλά μετά σκέφτηκα και άπειρες ώρες μόνη μου για το αν ήμουν έτοιμη να το κάνω και αν είχα την δύναμη. Και σκέφτηκα τελικά τόσο ψύχραιμα που με τρόμαξα. Τα ζύγισα όλα, έβαλα αυτό απέναντι, να το κοιτάω από απόσταση και έβαλα κοντά μου την Σουηδία και την πρόταση της Ericsson. Και με μεγάλη μου λύπη και με ένα σφίξιμο στην καρδιά έχασε η Σουηδία. Ίσως για το ό,τι θέλω να φτάσω πιό ψηλά, ίσως για το ότι τελικά οι 11 πόλεις και οι 3 χώρες που έχω ήδη αλλάξει να μου άφησαν ένα "κουσούρι". Να είμαι μία από τις πέτρες που κυλούν και δεν πιάνουν χορτάρι.

Καλή μου Κλεό, από αύριο και στο εξής θα τα λέμε...











...από την Ολλανδία... ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Jag talar svenska ρε!

Για να μην κάθομαι, είπα να πάρω και ένα πτυχίο Σουηδικών... Έτσι για να βρίσκεται ;)

3η ξένη γλώσσα... Και βλέπω την 4η να έρχεται!

YAAAAAAAAAAAAAYYYYYYYYYY!


PS. Μόλις παρατήρησα ότι όλες οι φωτογραφίες στο ποστ είναι τραβηγμένες από κινητά! Δεν φαίνονται και τόσο κακές... χμ... :)

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

(Δεύτερο ποστ μέσα σε 10 μέρες... κατεβάστε τα χειμωνιάτικα, έρχεται χιόνι!)

Σκεπτόμενη το καλοκαίρι που πέρασε, θα μπορούσα χωρίς αμφιβολία να ξεχωρίσω μία ημέρα με διαφορά από τις άλλες. Παρόλο που ήταν απλή, χωρίς ίσως να έχει κάτι το ιδιαίτερο ήταν η καλύτερη του καλοκαιριού για εμένα...

Ήταν 2 Ιουλίου. Όχι μία συνηθισμένη ημέρα καθώς ήταν μία από τις μέρες του "καύσωνα" που μας βρήκε στην Σουηδική πρωτεύουσα στα τέλη Ιούνη και μας έκανε να το σκεφτόμαστε εάν έπρεπε να καθυστερήσουμε τις διακοπές μας στην Ελλάδα ή όχι. Βλέπεις η Στοκχόλμη είναι απίστευτα όμορφη το καλοκαίρι...

Ξυπνήσαμε με τον dtsomp το -αχέμ...- πρωί και χωρίς δεύτερη σκέψη είπαμε να κατέβουμε για ποδηλατάδα στο κέντρο.
Ποδήλατα δεν είχαμε αγοράσει καθώς δεν μας βόλευουν πολύ εκεί που μένουμε (χε, ναι, περίεργο, αλλά αν μένεις δίπλα στην δουλειά σου και σε σταθμό μετρό... ;) ) oπότε είπαμε να νοικιάσουμε ένα :)

Tα ποδηλατάκια αυτά υπάρχουν διαθέσιμα από 1η Απριλίου έως τέλη Σεπτέμβρη και μπορεί κάποιος να τα βρεί σε πάρα πολλά σημεία στο κέντρο της πόλης. Η ενοικίαση γίνεται με την αγορά καρτούλας 3 ημερών ή season card (6 μήνες) και κοστίζει 125 (~12 ευρώ) και 250 κορώνες (~24 ευρώ) αντίστοιχα (200 kr για αγορά μέσω internet, περισσότερα εδώ).

Κοινόχρηστα ποδηλατάκια

Έτσι πήραμε τα ποδηλατάκια μας και ξεκινήσαμε βολτούλες χωρίς κάποιο συγκεκριμένο προορισμό, αλλά τελικά καταλήξαμε στο Djurgården. Για να σε βοηθήσω να μην στραμπουλήξεις την γλωσσίτσα σου προσπαθώντας να πεις ταυτόχρονα το "Ντου" και το "Τζου" μαζί, η λεξούλα αυτή διαβάζεται ως "Γιούργκορεν" (χε, μεγάλη ιστορία το "άλλα γράφω και άλλα διαβάζω" των σουηδικών :P ).


View Larger Map

Το Djurgården λοιπόν είναι ένα νησάκι ακριβώς στα ανατολικά του κέντρου και είναι καταπράσινο. Απίστευτο για βόλτες ό,τι εποχή και αν είναι καθώς και για τουρισμό μιας σε αυτό βρίσκονται μεταξύ άλλων, το δημοφιλέστερο μουσείο της πόλης Vasa museum, το εντυπωσιακότερο κτίριο της πόλης το Nordiska museet, το ομορφότερο σημείο της πόλης και το πιό αγαπημένο μου το Skansen*, το luna park της πόλης* και τα λοιπά και τα λοιπά.


Χε, βαρέθηκα να βρω κάποια πιό πρόσφατη και ανέβασα αυτή με τα χιονάκια, πειράζει? :) Εδώ το Μουσείο Nordiska.

Η διαδρομή στο Djurgården ήταν απίστευτη ειλικρινά. Μέσα στο ατελείωτο πράσινο και τα δέντρα, χωρίς να περνούν αυτοκίνητα και χωρίς να ακούγεται τίποτα άλλο παρά πουλάκια κτλ. Ονειρικό!

Η διαδρομή στο Djurgården.
Κάναμε βολτούλες για κάμποση ώρα και μετά επειδή είχαμε πεθάνει από την ζέστη και τον ήλιο που βαρούσε ανελέητα (χεχε, ναι, όντως έβαλα τις λέξεις "Σουηδία", "ζέστη" και "ήλιος" μαζί σε ένα ποστ! yay!) πήραμε την πικνικοκουβερτούλα και αράξαμε κάτω από κάτι δεντράκια μπροστά από το παλάτι Rosendal, παλιό "εξοχικό" της βασιλικής οικογένειας.

Το παλάτι Rosendal από το σημείο που είχαμε ξαπλάρει και τα ποδαράκια μουυυυυ!

Κάποιοι Σουηδοί έκαναν το ίδιο όπως πάντα κάνουν άλλωστε με το που θα βγει ήλιος :D

Σουηδάκια που κάνουν ηλιοθεραπεία, κάτι πολύ συνηθισμένο το καλοκαίρι ανεξαρτήτως θερμοκρασίας :P

Ήταν ειλικρινά τόσο ήσυχα και γαλήνια που κρατιόμασταν να μην μας πάρει ο ύπνος! Μπορούσα να κάτσω εκεί ξάπλα για μέρες...

Δυστυχώς όλα τα ωραία κάποτε όμως τελειώνουν και έτσι έπρεπε να φύγουμε. Πριν από αυτό όμως, κάναμε μία μικρή βόλτα στους κήπους του παλατιού που ήταν παραδίπλα και χαζέψαμε τα όμορφα λουλουδάκια, μούρα κτλ.

Εκεί είχε και ένα μαγαζάκι με διάφορα oργανικά προιόντα που παράγονται στους κήπους του παλατιού. Είχε τόσο ωραία και πρωτότυπα προιόντα που ήθελα οπωσδήποτε να πάρω κάτι από εκεί. Έτσι διάλεξα ένα ξίδι από κόκκινο κρασί με μούρα Lingon και θυμάρι, το οποίο ταξίδεψε μέχρι την Ελλάδα για να το αξιοποιήσει η μαμ-μαμ μου στα γκουρμεδοπιατάκια της.

Η είσοδος στους κήπους του παλατιού με το μαγαζάκι και το καφέ.

Η επιστροφή στο σπίτι ήταν το ίδιο όμορφη...

Εδώ ο dtsomp με το ποδηλατάκι του σε μία φωτογραφία που έθεσε σε κίνδυνο την ζωή μου (:P), καθώς την τράβηξα με το ένα χέρι την ώρα που έκανα ποδήλατο :P χιχι!

Kαι του χρόνου!!!

*Για το Skansen και το Gröna Lund τα έχουμε πει λίγο σύντομα πάλι στο post για τις χριστουγεννιάτικες αγορές... ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Το τραμ του Djurgården

Ένας άλλος τρόπος για να πας στο Djurgården εκτός από ποδαράκια, ποδήλατο και λεωφορείο, είναι το παραδοσιακό τραμ με το νούμερο 7 που ξεκινά από την Νorrmalmstorg.

Δεν είναι όμως σαν τα άλλα τραμ, μιας και τα σαββατοκύριακα σέρνει μαζί του και ένα βαγόνι... καφετέρια!

Το βαγόνι-καφετέρια ξεχωρίζει από το μεγάλο φλυτζάνι στην οροφή του!

Η διαδρομή που κάνει διαρκεί 32 λεπτά, κοστίζει περίπου 6 ευρώ και είναι πολύ ωραία αν και μικρή :( Βέβαια μία βόλτα τα χριστούγεννα δεν έχει καμία σχέση με μία αντίστοιχη το καλοκαίρι. Τα Χριστούγεννα όταν έχει πέσει το φως έξω, η πόλη έξω γεμίζει με εορταστικά λαμπιόνια και διάφορους στολισμούς που είναι τέλειο να τους βλέπεις κάνοντας βόλτα και απολαμβάνοντας ένα ζεστό ρόφημα.
Και δεν έχει μόνο ρόφημα, αλλά και γλυκάκι μαζί!

Ta Σουηδικά γλυκάκια είναι τα καλύτερα του κόσμου. Υummy!!!

Δύο κοπελιές στο δίπλα τραπέζι απολαμβάνουν τον καφέ τους καθώς περνάμε από το Skansen, το υπαίθριο μουσείο της πόλης.

Όπως και αν έχει, η διαδρομή είναι όμορφη και must!

Το βασιλικό θέατρο, όπως φαίνεται από το παράθυρο του τραμ.


PS. χωράει άραγε ένα άσχετο υστερόγραφο εδώ?
...έχω γεννεθλιάκια σήμερα :)

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Καλοκαιράκι...

(Πρώτη φορά κάνω 2 μήνες να ανανεώσω το blog μου... ελπίζω να μην έφυγαν όλοι οι αναγνώστες!)

Ειλικρινά δεν κατάλαβα πως πέρασε το καλοκαίρι... Ήταν ένα καλοκαίρι για το οποίο δεν είχα κανονίσει τίποτα, αλλά σχεδίαζα τα πάντα τελευταία στιγμή και πέρασα τέλεια! Το άξιζα πιστεύω μιας και δεν μπορώ να πω ότι το περσινό καλοκαίρι ήταν και το καλύτερο της ζωής μου, αν αφαιρέσω την εκδρομή στο Λονδίνο...

Έτσι τον Ιούνη τον πέρασα στην Στοκχόλμη, βολτάροντας με την καλύτερη παρέα και απολαμβάνοντας τον καλύτερο καιρό που έχω πετύχει ποτέ τα 3 χρόνια που είμαι εδώ.



Απολαμβάνοντας την βόλτα μας με καλοκαιρινά στο παλάτι Drottningholm
(αχεμ, κάτι που δεν φαίνεται με τίποτα στην φωτογραφία :D ).


Οι διακοπές συνεχίστηκαν με 3 εβδομάδες στην Νότια Πελοπόννησο!

Φοινικούντα


Μεθώνη

Κορώνη

Βοϊδοκοιλιά

Σπήλαια Δυρού

Μετά ακολούθησε μία βδομάδα στην Άνδρο...


Μεσαιωνικό κάστρο και πέτρινο γεφύρι...


Yummy!


Λίγο sightseeing στην Αθήνα που είναι τέλεια το καλοκαίρι...


Νέο μουσείο ακρόπολης



Βραδινή βόλτα στην Πλάκα/Θησείο.


Αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα, μπροστά από την Βουλή.

Μετά ήταν η σειρά της Θεσσαλονίκηηηηηηηηηηηηηηηηηης!


Η καμάρα...


Ηλιοβασίλεμα στην παραλιακή...

Δεν έκατσα καθόλου το καλοκαίρι, κάτι που ήταν τέλειο γιατί μάζεψα αρκετά αποθέματα ήλιου και όρεξης για να περάσω τον χειμώνα!
Η επιστροφή στην Στοκχόλμη έγινε... αλλά δεν θα πω "καλό χειμώνα" εννοείται!!!
Mην χαλάμε τις καρδιές μας όσο έχει ήλιο έξω (και όσο η μέρα κρατάει πάνω από 10 ώρες :P :D ).

Θα τα πούμε σύντομα πάλι, έχω κάμποσα ποστ να περιμένουν, ελπίζω να τα κάνω σύντομα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα βομβαρδίσω το blog.

Φιλάκια!
Nenyaki

PS. ...έχω νεάκια ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Τα σπήλαια Δυρού

Ειλικρινά δεν έχω λόγια για να περιγράψω το σπήλαιο (ο ενικός πηγαίνει στο σπήλαιο Βλυχάδας που είναι και το μόνο επισκέψιμο). Είναι ένα από τα top ωραιότερα πράγματα που έχω δει ποτέ στην ζωή μου με διαφορά. Παρά την ειδική διαδρομή ως εκεί (τα φαρμακεία κερνούσαν τις δραμαμίνες αβέρτα), το θέαμα σε αποζημιώνει. Καμία σχέση με το σπήλαιο Ιωαννίνων (sorry guys!).

Επί 45' - 1 ώρα το μάτι σου δεν χορταίνει να βλέπει γύρω την απέραντη ομορφιά και τις εκπληκτικές αντανακλάσεις στο νερό. Λέω νερό γιατί σε αυτό το σπήλαιο δεν περπατάς (ούτε πετάς :P ) αλλά πηγαίνεις με βαρκούλα :)

2 από τους βαρκάρηδες του σπηλαίου. Η θερμοκρασία είναι χαμηλή μέσα στο σπήλαιο,
οπότε μία ζακετούλα χρειάζεται και... κοπελιές? αφήστε τα τακούνια σας στην άκρη
αν δεν θέλετε να φάτε βούτα με το που θα βάλετε το πόδι σας στην βαρκούλα ;)


Δυστυχώς ο φωτισμός σε συνδιασμό με το ότι είσαι σε μία βάρκα που κουνιέται συνέχεια κάνει αδύνατο το να πιάσεις την ατμόσφαιρα του σπηλαίου με κάποια μηχανή, ειδικά compact. Οι φωτογραφίες με flash φυσικά και βγαίνουν μία χαρά, αλλά σκοτώνουν την ομορφιά του σπηλαίου, καθώς δεν φαίνονται οι αντανακλάσεις, χαλάει ο φωτισμός και γενικά, φαίνεται σαν να μην είναι κάτι το ιδιαίτερο.

Έτσι μία από τις ελάχιστες δικές μου φωτογραφίες που βγήκαν ήταν η επόμενη:


Οπότε αφού δεν έχω ούτε λόγια, ούτε και φωτογραφίες, παραθέτω το παρακάτω βιντεάκι το οποίο και έχω κόψει για να διαρκεί 2 λεπτά :D Δεν είναι το τελειότερο καθώς δεν έβλεπα από την οθόνη όταν το τραβούσα, αλλά αποτυπώνει αρκετά καλά την ατμόσφαιρα του σπηλαίου πιστεύω!



PS αν φτάσετε ως εκεί, μην φοβηθείτε τα 12 ευρώ της εισόδου (6 ευρώ το φοιτητικό με επίδειξη ανάλογης ταυτότητας). Θα θέλετε μετά να πάτε ξανά και ξανά εγγυημένα!

---

Το ποστ που είναι μέσα στο ποστ που είναι μέσα στο ποστ: To νέο μουσείο Ακρόπολης

Πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να λείπει μία αναφορά σε αυτό και χε, μάντεψε! Ούτε γι'αυτό έχω λόγια ή φωτογραφίες :D

Θα δανειστώ όμως την φράση του dtsomp μετά την επίσκεψή μας εκεί:
"Eίναι το πρώτο μουσείο που επισκέπτομαι και στο οποίο κοιτάω προς όλες τις κατευθύνσεις: επάνω-κάτω-αριστερά και δεξιά!"
Και έτσι ήταν μιας και τα πατώματα του μουσείου είναι γυάλινα, το οποίο σημαίνει ότι:
α. μπορούσες να θαυμάσεις την ανασκαφή της αρχαίας γειτονιάς που βρισκόταν κάτω από τα πόδια σου
και β. οι κοπελιές δεν πρέπει να πάνε με μίνι :P

Ψηφιδωτό ακριβώς κάτω από το πάτωμα του μουσείου, στην αρχαία γειτονιά που έχει βρεθεί εκεί.

Πραγματικά την περισσότερη ώρα κοιτούσαμε το κτίριο, παρά τα εκθέματα. Αυτό νόμιζα ότι θα γινόταν μόνο την πρώτη φορά που θα το επισκεπτόμουν, αλλά και την δεύτερη που πήγα (σε 3 βδομάδες :D) πάλι το κτίριο κοίταζα! Τέλειο, πραγματικά, είναι κάτι που με έκανε να νιώσω πολύ περίφανη.

Για να μην αναφέρω τον 3ο όροφο του μουσείου ο οποίος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να είναι παράλληλος με τον παρθενώνα και έτσι μπορείς ανά πάσα στιγμή να κοιτάς και τα μάρμαρα και τον ναό περπατώντας στον διάδρομο του μουσείου. Simply breathtaking...

Δεν μπορούσες να σταματήσεις να κοιτάζεις ακόμα και έξω από το μουσείο!

Δυστυχώς όμως, δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες μέσα στο μουσείο και δυστυχώς ούτε μπορείς να βγάλεις κάποια στην "ζούλα" καθώς παντού υπάρχουν κουστουμάτοι τυπάδες που παρακολουθούν (spooky!!!).

Για παράδειγμα, εγώ άκουσα παρατήρηση για την παρακάτω φωτογραφία την οποία και έβγαλα από τον πρώτο όροφο του μουσείου, έχοντας την μηχανή μου στραμμένη... προς τα έξω!!!

Η είσοδος του μουσείου και η ανασκαφή της αρχαίας γειτονιάς, όπως φαίνονται από τον πρώτο όροφο του μουσείου.

Κρίμα, πολύ κρίμα... Θα μπορούσαν πιστεύω να επέτρεπαν φωτογραφίες χωρίς flash. Έτσι και αλλιώς δεν ήθελα να βγάλω τα εκθέματα... Το κτίριο ήθελα να βγάλω!!!

Το καφέ/εστιατόριο του μουσείου με την Ακρόπολη στο πιάτο.

Και για το τέλος, ένα παραπονάκι... Όχι, δεν θα είναι το κλασσικό για τα μάρμαρα του παρθενώνα, αυτό είναι ήδη χιλιοειπωμένο...
Αλλά ρε γμτ... στην μία μου επίσκεψη είδα τουλάχιστον 4 άτομα να αγγίζουν τα εκθέματα... Αν είναι δυνατόν δηλαδή... :(

Όπως και αν έχει, το μουσείο αξίζει χίλιες φορές μία (τουλάχιστον) επίσκεψη.

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

Το πρώτο μέρος υπάρχει εδώ.

Και τώρα η συνέχεια...

4. Το μουσείο Fram
Όπως είπα και στο προηγούμενο ποστ, η χερσόνησος Bygdøy φιλοξενεί τα κυριότερα μουσεία του Όσλο. Ένα από αυτά είναι και το μουσείο Fram.


To μουσείο Fram και στο βάθος το ναυτικό μουσείο.
Το μουσείο χτίστηκε γύρω από το πλοίο και γι'αυτό είναι τόσο κοντά στην ακτή.


Το μουσείο εξιστορεί τις προσπάθειες για την εξερεύνηση του βόρειου και του νότιου πόλου από τους νορβηγούς Fridtjof Nansen, Otto Sverdrup, και Roald Amundsen (που προσωπικά ήταν ο μόνος που ήξερα! ). Κάθε όροφος του μουσείου γύρω από το καράβι έχει πάρα πολλές πληροφορίες και ιστορίες για το πλοίο και για τις διάφορες αποστολές στους πόλους, καθώς και φωτογραφίες και μακέτες. Πάρα πολύ ενδιαφέρον.

Φυσικά το highlight του μουσείου είναι το πλοίο Fram.


Το πλοίο Fram, πανοραμική 15 φωτογραφιών

To πλοίο Fram δεν είναι μόνο είναι το πιό γερό ξύλινο πλοίο που έχει φτιαχτεί ποτέ στον κόσμο, αλλά είναι και αυτό που έχει ταξιδέψει βορειότερα και νοτιότερα από κάθε άλλο που φτιάχτηκε. Εκπληκτικό αν σκεφτείς ότι το ναυπηγήθηκε το 1892 και ταξίδεψε στους πόλους με τα όσα συνεπάγονται αυτοί.
Το 1910 ο Amundsen έγινε ο πρώτος που πάτησε το πόδι του στον Νότιο Πόλο με την βοήθεια του Fram.

Το τιμόνι του Fram

To ωραίο ήταν ότι μπορούσες να ανέβεις επάνω αλλά και να μπεις μέσα στο πλοίο. Εκεί μπορούσες να δεις τις μικροσκοπικές κουκέτες, τα μέρη όπου περνούσε την ώρα του το πλήρωμα μέχρι και τις μηχανές. Δεν σταματήσαμε για στιγμή να σχολιάζαμε το πόσο δύσκολο πρέπει να ήταν να μείνει κάποιος εκεί μέσα για χρόνια ολόκληρα, όσο διαρκούσε δηλαδή η κάθε αποστολή στους πόλους.

Το μουσείο επίσης εκθέτει μερικά ζωάκια από αυτές τις περιοχές και αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι εξερευνητές και βρέθηκαν στο πλοίο.


Σε άλλη πλευρά του μουσείου υπήρχαν και 2 τεράστιες βαλσαμωμένες πολικές αρκούδες!

5. To μουσείο Kon-tiki

Το Kon-Tiki βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Fram και είναι ένα σχετικά μικρό αλλά πολύ ωραία φτιαγμένο και ενδιαφέρον μουσείο που είναι αφιερωμένο στα "πειράματα" του νορβηγού Thor Heyerdahl. Και εξηγώ:

Πείραμα πρώτο: η σχεδία Kon-Tiki



Η σχεδία Kon-tiki είναι φυσικά το highlight του μουσείου. Το 1947 η ξύλινη αυτή σχεδία ξεκίνησε με 6 άτομα από το Περού ως την Πολυνησία σε ένα ταξίδι 101 ημερών και 8.000 χιλιομέτρων (αν το πω σε ναυτικά μίλια δεν καταλαβαίνω πόσο μακριά είναι :P ) εκμεταλλευόμενο ρεύματα του Ειρηνικού ωκεανού. Με το εγχείρημα αυτό ο Heyerdahl απέδειξε ότι οι Ίνκας μπορούσαν με μέσα της εποχής να είχαν ταξιδέψει και αποικήσει την Πολυνησία (για να μην μπω σε πολλές λεπτομέρειες, περισσότερα υπάρχουν εδώ).

Είναι εκπληκτικό να σκεφτεί κάποιος πως είναι να περάσεις 101 μέρες πάνω σε μία σχεδία, όχι μόνο επειδή δεν θα υπάρχουν και πολλά για να κάνει κάποιος, αλλά επειδή φυσικά υπάρχουν πάρα πολλοί κίνδυνοι.


Η σχεδία Kon-tiki από το πλάι (πανοραμική). Προσωπικά μου φάνηκε λίγο μικρή
για να είναι 6 άτομα άνετα εκεί πάνω...


Τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο που αντιμετώπισαν μπορεί να τον δει κάποιος στο μουσείο μιας και εκεί υπάρχει ένα ομοίωμα σκυλόψαρου 10 μέτρων το οποίο ακολουθούσε την σχεδία για ένα μεγάλο μέρος του ταξιδιού. Μου αρέσει που το έβαλαν στο μουσείο ακριβώς κάτω από την σχεδία, στον κάτω όροφο της έκθεσης :)


Φαίνεται ίσως μικρό, αλλά από κοντά δεν ήταν τόσο χμ... "χαριτωμένο".

Πείραμα δεύτερο: η σχεδία Ra II


H σχεδία Ra II ήταν η δεύτερη προσπάθεια του Heyerdahl για την εφαρμογή του πειράματός του,
και εφόσον η αρχική σχεδία Ra βούλιαξε, έφτιαξαν μια δεύτερη ίδια, εξού και το 2 στο τέλος του ονόματος.

Αν και το πρώτο πράγμα που αντικρύζει κάποιος όταν μπαίνει στο μουσείο είναι η σχεδία Ra II, ωστόσο αυτή κατασκευάστηκε αργότερα από την Kon-tiki.

Κατά το πείραμα αυτό ο Heyerdahl κατασκεύασε μία σχεδία από πάπυρο βασισμένη σε σχέδια που βρέθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο. Η σχεδία μαζί με πλήρωμα ταξίδεψε επί 57 ημέρες από το Μαρόκο στα νησιά Barbados διασχίζοντας τον Ατλαντικό, αξιοποιώντας τα ρεύματα του ωκεανού και τον άνεμο. Η σχεδία Ra II έφτασε στα Barbados ανέπαφη, εξού και η άριστη κατάσταση στην οποία διατηρείται στο μουσείο.
Με αυτό το ταξίδι ο Heyerdahl απέδειξε ότι οι σχεδίες της εποχής ήταν αξιόπιστες και έτσι διέψευσε τις απόψεις ότι οι αρχαίοι δεν μπορούσαν να πραγματοποιήσουν υπερατλαντικά ταξίδια.

Χάρτης στον οποίο φαίνονται τα ρεύματα του ατλαντικού ωκεανού αλλά και το ταξίδι που έκανε η σχεδία Ra II.

6. Η Όπερα του Όσλο

Ας αφήσουμε τα μουσεία και ας μιλήσουμε και λίγο για την πόλη.

Ένα από τα ωραιότερα και πιό πρωτότυπα κτίρια που έχω δει ποτέ στην ζωή μου είναι αυτό της Όπερας της πόλης. Το σχέδιό της αναπαριστά ένα παγόβουνο που ξεπροβάλει μέσα από το φιόρδ του Όσλο.

Αν και το παγόβουνο δεν ήταν ακριβώς το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν την είδα, σίγουρα μοιάζει έτσι αν την δεις από ορισμένες γωνίες και η σκέψη αυτή κάνει το κτίριο ακόμα πιο ενδιαφέρον.



Ίσως από αυτή την γωνία? χμ... :)



Μη μπορώντας αντισταθούμε στην ομορφιά του περίεργου αυτού κτιρίου, ανεβήκαμε στην οροφή. Η διαδρομή ήταν φανταστική και οι αντανακλάσεις απίστευτες.



Το κτίριο είχε αρκετό κόσμο. Άλλοι βόλταραν σαν εμάς, άλλοι χάζευαν την θέα και άλλοι την είχαν αράξει στον ήλιο μιας και η μέρα ήταν τόσο όμορφη.




7. Το πάρκο Vigeland

Λίγο έξω από το κέντρο της πόλης υπάρχει το πάρκο Vigeland το οποίο πήρε το όνομά του από τον νορβηγό γλύπτη που φιλοτέχνησε όλα τα γλυπτά που υπάρχουν στο πάρκο.

Τώρα που ξαναβλέπω τις φωτογραφίες όμως, φαίνονται λίγο "άδειες" :/ Η αλήθεια είναι ότι το κυρίως μέρος ήταν κυριολεκτικά γεμάτο γλυπτά, ενώ το ίδιο το πάρκο ήταν τεράστιο (320,000 m2 όπως με ενημέρωσε το wikipedia).
Ο τέλειος καιρός και ο τόσος κόσμος εκεί έκαναν το πάρκο να φαίνεται ακόμα πιό όμορφο.





Το highlight του πάρκου ήταν ο Μονόλιθος όπως τον έλεγαν, ο οποίος αποτελούνταν από 121 ανθρώπινα σώματα (sounds creepy). Από εκεί ψηλά μπορούσε να δει κάποιος το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου.



8. Aker Brygge

To Aker Brygge είναι η "παραλιακή" του Όσλο και είναι γεμάτο με εμπορικά, εστιατόρια, καφετέριες, μπαράκια, κτλ. Φάνηκε ότι ήταν πολύ δημοφιλές μέρος γιατί ήταν παστωμένο με κόσμο που έκανε βόλτα.




Από το Aker Brygge έχεις πολύ ωραία θέα στο Φιόρδ του Όσλο και στο φρούριο Akershus.


Μετά από πολυάριθμες προσπάθειες,
έβγαλα την παραλιακή χωρίς πολύ κόσμο!
yay!


Πλωτή καφετέρια στο Aker Brygge με θέα το Φιόρδ.

9. Το δημαρχείο του Όσλο

Έπρεπε πιστεύω να αναφερθεί για τον λόγο του ότι κάθε χρόνο απονέμεται εδώ το Νόμπελ Ειρήνης.
Ήταν ωραίο το ότι κάθε ώρα χτυπούσε μία πολύ ωραία μελωδία από τις καμπάνες που είχε.



10. Το φρούριο & παλάτι Akershus

Μεσαιωνικό παλάτι και φρούριο. Πολύ όμορφο για μία ήσυχη απογευματινή βόλτα.







11. Karl Johans gate

Θα κλείσω το ποστ με μερικές φωτογραφίες από την Karl Johans gate, δημοφιλές πεζόδρομο στο κέντρο της πόλης.






Όμορφα φωτισμένα κτίρια και κόσμος να απολαμβάνει την Σαββατιάτικη βόλτα του.


Το εθνικό θέατρο


Λίγο κίτρινη η φωτογραφία ίσως, αλλά τα κτίρια είχαν πανέμορφα χρώματα κανονικά.

Ουφ! Αυτά από το Όσλο!
Όλες οι φωτογραφίες βρίσκονται εδώ.
Άντε και του χρόνου ταξίδι εκεί για την Eurovision ;) :P

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Σουηδικά πασχαλινά έθιμα (εναλλακτικοί τίτλοι: "Το ποστ που δεν έγινε στην ώρα του" ή "Ό,τι θυμάμαι χαίρομαι").

Μιας και τα δύο τελευταία ποστ μιλούν για μια πασχαλινή εκδρομή, πιστεύω ότι κολλάει να μιλήσω εδώ λίγο σύντομα για το σουηδικό πάσχα.
Μου αρέσει πάρα πολύ το πως γιορτάζουν το πάσχα εδώ και χάρηκα που φέτος το πέρασα εδώ και πάλι. Στην Στοκχόλμη γίνονται διάφορα events κατά την Μεγάλη Πέμπτη έως και Δευτέρα του Πάσχα, όπως για παράδειγμα η πασχαλιάτικη αγορά και εορτασμοί στο Skansen, το υπαίθριο μουσείο/πάρκο της πόλης.

Πασχαλινό stand στο Skansen.

Δύο από τα σουηδικά πασχαλινά έθιμα (και τα πιό αγαπημένα μου) είναι τα påskfjädrar (πασχαλινά πούπουλα) και τα påskägg (πασχαλινά αυγά).

Τα påskfjädrar είναι κλαδάκια με πούπουλα τα οποία χρησιμοποιούνται για τον στολισμό του σπιτιού. Τα φτεράκια είτε τα αγοράζεις σε σακουλάκια και τα βάζεις σε κλαράκια μόνος σου, είτε μπορείς να τα αγοράσεις έτοιμα από κάποιο ανθοπωλείο.



Εγώ πήρα φέτος φούξια και κίτρινα πουπουλάκια για να δώσουν λίγο περισσότερο χρώμα στο σπίτι μου (προσοχή στην λεπτομέρεια του ανθοδοχείου :P ).

Λίγο χάλι η φωτογραφία, but you get the idea ;)

Kαι επειδή η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά, πάνω στα κλαράκια έβαλα αυγουλάκια και κοτοπουλάκια :D


Ένα άλλο έθιμο είναι τα påskägg, πασχαλινά αυγά από χαρτόνι που είναι γεμάτα με ζαχαρωτά! Ως γνωστών, δεν υπάρχει περίπτωση να μην συνδυάσουν οι Σουηδοί κάποια γιορτή με ένα γλύκισμα (και επίσης δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω ποστ χωρίς να βάλω κάποιο γλυκό μέσα :P ).

H πλάκα είναι ότι πριν το πάσχα τα super market γεμίζουν με ζαχαρωτά ειδικά γι'αυτήν την περίσταση, τα οποία έχουν σχήμα από αυγάκια, κοτοπουλάκια, λαγουδάκια κτλ.

Τα αυγάκια είτε τα δίνουν αυτές τις ημέρες είτε ακόμα οι γονείς τα κρύβουν το μεγάλο Σάββατο και κάνουν για τα παιδάκια κυνήγι του πασχαλινού αυγού (κατά το κυνήγι θησαυρού :) ).

Εγώ φέτος γέμισα 3 αυγάκια, τα οποία στάλθηκαν στην Θεσσαλονίκη.



Και ένα κοντινό :P

To αυγάκι γεμάτο ως την μέση είχε 1,5 κιλό ζαχαρωτά :D YUM!

Eεεε... και του χρόνου! :P

;;

Template by:
Free Blog Templates