Like a rolling stone...

21.08.2006 - Το γραφείο και η καρέκλα από το επιπλωμένο μου διαμέρισμα - η πρώτη φωτογραφία που τράβηξα όταν μετακόμισα στην Σουηδία, μόλις μπήκα σπίτι για πρώτη φορά.

Καλή μου Κλεό,

έχω καιρό να σου γράψω κάτι. Ίσως επειδή τον τελευταίο καιρό το blog έχει αλλάξει ύφος και από "σκεψούλες" έγινε πιό "yuppie yuppie, τι ωραία που περνάω". Ίσως να φταίει που είχα ξενερώσει γνωρίζοντας ότι με διαβάζουν άτομα που γνωρίζω. "Και είναι κακό αυτό?" ίσως πεις. Απλά με ενοχλούσε επειδή ουδέποτε είπα σε κανέναν ότι έχω blog και ποιο είναι και ουδέποτε ήθελα να έχω άτομα να με κατασκοπεύουν. Και δεν μιλάω για άτομα που γνωρίζω και που θέλουν να δουν τι κάνω και αν ζω επειδή έτυχε να χαθούμε για τον έναν λόγο ή τον άλλον ή που είναι γενικά καλοπροαίρετοι, πιστεύω ότι καταλαβαίνεις τι εννοώ και δεν χρειάζεται να το εξηγήσω περαιτέρω.

Που λες Κλεό, σου έχω νέα, όχι απαραιτήτως καλά. Βλέπεις, δεν γίνεται όλα να είναι "yuppie yuppie" πάντα...
Τα νέα είναι ότι πριν 3 βδομάδες έφυγα από Σουηδία. Ναι, τελείως-τελείως. Τα τελευταία μου ποστ τα έγραψα από Αθήνα όπου βρίσκομαι τώρα. Βλέπεις, δεν ήμουν τόσο τυχερή επαγγελματικά. Είχα κάποιες συνεντεύξεις οι οποίες πήγαν και καλά, αλλά δεν ήμουν η τυχερή που επέλεγαν στο τέλος. Μέχρι και ένα project με την Ericsson πήγα να κλείσω τελευταία στιγμή, αλλά και αυτό δεν ήταν δυνατό να με κρατήσει εκεί...

Στεναχωριέμαι τόσο κάθε φορά που σκέφτομαι ότι έφυγα, που με πιάνει ένα σφίξιμο στην καρδιά... Γιατί γμτ είχα κάνει σχέδια. Σχέδια τόσο μακροχρόνια που σκεφτόμουν να μην έφευγα ποτέ από εκεί. Γιατί αγάπησα και την χώρα και τον κόσμο και τις συνήθειές τους και τις παραδόσεις τους και τα όλα τους. Τους είχα "μάθει" μετά από τόσο καιρό και περνούσα τέλεια εκεί, ένιωθα ότι ήμουν ένα κομμάτι από εκείνη την πόλη. Εκεί άλλαξε παντελώς ο τρόπος σκέψης μου, ο τρόπος που ζω και ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο. Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ πόσα μου έδωσε αυτή η χώρα και δεν θα φύγει ποτέ μέσα από την καρδιά μου.

...

Ζηλεύω από μία μεριά άτομα σαν την Unlearn και τον Γκρινιάρη επειδή έφυγαν από τις χώρες που ήταν επειδή αισθάνθηκαν ότι είχαν ολοκληρώσει τον σκοπό τους εκεί. "Αυτή την πίστα την πέρασα με απόλυτη επιτυχία" έγραψε τότε η Unlearn και πόσο μα πόσο πετυχημένη έκφραση διάλεξε για να το περιγράψει. Ακριβώς έτσι είχα νιώσει και εγώ τότε, τον Αύγουστο του 2006 που ετοιμαζόμουν να φύγω για Σουηδία. Γιατί είχα ξεσκιστεί στο διάβασμα, είχα παλέψει και είχα θυσιάσει τόσα πολλά για να φύγω. Και μέσα μου θυμάμαι ότι ένιωθα απίστευτη αυτοπεποίθηση και ετοιμότητα. Ήμουν έτοιμη να ζήσω την ζωή που είχα ονειρευτεί και που σχεδίαζα επί έναν χρόνο, από τον Ιούνη του 2005, μόλις είχα επιστρέψει από το erasmus μου στην Φινλανδία.
"Δεν έβαλα μόνο έναν στόχο όμως... έβαλα έναν τριπλό. δύο πτυχία και ένα εισιτήριο. Αυτό είναι. " έγραφα τότε, τον Ιανουάριο του 06. Και τον Αύγουστο μετά σου έλεγα ότι "έβαλα τρίποντο με 3 στα 3!!!". Είχα πετύχει τον στόχο μου και ήμουν έτοιμη για να ξεκινήσω την καινούρια μου ζωή χωρίς να μπορεί τίποτα να με σταματήσει!

...δεν γνώριζα όμως ότι αυτό θα κρατούσε 3 μόνο χρόνια. Ούτε ότι θα έφευγα επειδή δεν είχα άλλη επιλογή και επειδή απλά "έπρεπε". Έκανα ειλικρινά ό,τι μπορούσα για να μείνω, αλλά... :(

Και μετά την Σουηδία, τι? Ο ένας και μόνο σίγουρος δρόμος της επιστροφής ήταν η Αθήνα. Για να σου μιλήσω ειλικρινά, η επιστροφή αυτή με φόβιζε για άπειρους λόγους. Ίσως επειδή αν ήθελε μία φορά δύναμη να φύγω από Σουηδία, ήθελε άλλη τόση και περισσότερη για να γυρίσω εδώ. Ένας άλλος λόγος και ίσως ο κυριότερος ήταν ότι θέλω στην ζωή μου να κάνω βήματα μπροστά και όχι να μένω στάσιμη, ή ακόμα χειρότερα να κάνω βήματα προς τα πίσω. Έχω κάνει πάρα πολύ κόπο για να φτιάξω το βιογραφικό μου όπως είναι σήμερα και θέλω ο κόπος μου αυτός να εκτιμηθεί και να ανταμειφθεί. Θεωρώ ότι είμαι πάρα πολύ μικρή για να επαναπαφτώ σε ένα γραφείο και να μην παλέψω να πάω όσο μπορώ ψηλότερα. Και πιστεύω ότι μπορώ να πάω ακόμα παραπάνω και να καθήσω τότε, όχι τώρα.

04.09.2009 - Η θύρα στο αεροδρόμιο - η τελευταία φωτογραφία που τράβηξα στην Στοκχόλμη λίγο πριν επιβιβαστώ στο αεροπλάνο.

Έτσι γυρίζοντας στην Αθήνα το καλοκαίρι και εν μέσω διακοπών, σκέφτηκα να αρχίσω σιγά σιγά να κοιτάω για καμία δουλειά. Άρχισα να ρωτάω από εδώ και από εκεί τι παίζει με μισθούς, με συνθήκες εργασίας, με την ασφάλιση, ωράρια, όλα.
Κάπου εκεί ανάμεσα θυμήθηκα -ή μάλλον, μου θύμησαν- και μία αίτηση που είχα κάνει πριν καιρό. Το συζήτησα αρκετά, αλλά μετά σκέφτηκα και άπειρες ώρες μόνη μου για το αν ήμουν έτοιμη να το κάνω και αν είχα την δύναμη. Και σκέφτηκα τελικά τόσο ψύχραιμα που με τρόμαξα. Τα ζύγισα όλα, έβαλα αυτό απέναντι, να το κοιτάω από απόσταση και έβαλα κοντά μου την Σουηδία και την πρόταση της Ericsson. Και με μεγάλη μου λύπη και με ένα σφίξιμο στην καρδιά έχασε η Σουηδία. Ίσως για το ό,τι θέλω να φτάσω πιό ψηλά, ίσως για το ότι τελικά οι 11 πόλεις και οι 3 χώρες που έχω ήδη αλλάξει να μου άφησαν ένα "κουσούρι". Να είμαι μία από τις πέτρες που κυλούν και δεν πιάνουν χορτάρι.

Καλή μου Κλεό, από αύριο και στο εξής θα τα λέμε...











...από την Ολλανδία... ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Jag talar svenska ρε!

Για να μην κάθομαι, είπα να πάρω και ένα πτυχίο Σουηδικών... Έτσι για να βρίσκεται ;)

3η ξένη γλώσσα... Και βλέπω την 4η να έρχεται!

YAAAAAAAAAAAAAYYYYYYYYYY!

PS. Μόλις παρατήρησα ότι όλες οι φωτογραφίες στο ποστ είναι τραβηγμένες από κινητά! Δεν φαίνονται και τόσο κακές... χμ... :)

Ίσως η καλύτερη μέρα του καλοκαιριού...

(Δεύτερο ποστ μέσα σε 10 μέρες... κατεβάστε τα χειμωνιάτικα, έρχεται χιόνι!)

Σκεπτόμενη το καλοκαίρι που πέρασε, θα μπορούσα χωρίς αμφιβολία να ξεχωρίσω μία ημέρα με διαφορά από τις άλλες. Παρόλο που ήταν απλή, χωρίς ίσως να έχει κάτι το ιδιαίτερο ήταν η καλύτερη του καλοκαιριού για εμένα...

Ήταν 2 Ιουλίου. Όχι μία συνηθισμένη ημέρα καθώς ήταν μία από τις μέρες του "καύσωνα" που μας βρήκε στην Σουηδική πρωτεύουσα στα τέλη Ιούνη και μας έκανε να το σκεφτόμαστε εάν έπρεπε να καθυστερήσουμε τις διακοπές μας στην Ελλάδα ή όχι. Βλέπεις η Στοκχόλμη είναι απίστευτα όμορφη το καλοκαίρι...

Ξυπνήσαμε με τον dtsomp το -αχέμ...- πρωί και χωρίς δεύτερη σκέψη είπαμε να κατέβουμε για ποδηλατάδα στο κέντρο.
Ποδήλατα δεν είχαμε αγοράσει καθώς δεν μας βόλευουν πολύ εκεί που μένουμε (χε, ναι, περίεργο, αλλά αν μένεις δίπλα στην δουλειά σου και σε σταθμό μετρό... ;) ) oπότε είπαμε να νοικιάσουμε ένα :)

Tα ποδηλατάκια αυτά υπάρχουν διαθέσιμα από 1η Απριλίου έως τέλη Σεπτέμβρη και μπορεί κάποιος να τα βρεί σε πάρα πολλά σημεία στο κέντρο της πόλης. Η ενοικίαση γίνεται με την αγορά καρτούλας 3 ημερών ή season card (6 μήνες) και κοστίζει 125 (~12 ευρώ) και 250 κορώνες (~24 ευρώ) αντίστοιχα (200 kr για αγορά μέσω internet, περισσότερα εδώ).

Κοινόχρηστα ποδηλατάκια

Έτσι πήραμε τα ποδηλατάκια μας και ξεκινήσαμε βολτούλες χωρίς κάποιο συγκεκριμένο προορισμό, αλλά τελικά καταλήξαμε στο Djurgården. Για να σε βοηθήσω να μην στραμπουλήξεις την γλωσσίτσα σου προσπαθώντας να πεις ταυτόχρονα το "Ντου" και το "Τζου" μαζί, η λεξούλα αυτή διαβάζεται ως "Γιούργκορεν" (χε, μεγάλη ιστορία το "άλλα γράφω και άλλα διαβάζω" των σουηδικών :P ).


View Larger Map

Το Djurgården λοιπόν είναι ένα νησάκι ακριβώς στα ανατολικά του κέντρου και είναι καταπράσινο. Απίστευτο για βόλτες ό,τι εποχή και αν είναι καθώς και για τουρισμό μιας σε αυτό βρίσκονται μεταξύ άλλων, το δημοφιλέστερο μουσείο της πόλης Vasa museum, το εντυπωσιακότερο κτίριο της πόλης το Nordiska museet, το ομορφότερο σημείο της πόλης και το πιό αγαπημένο μου το Skansen*, το luna park της πόλης* και τα λοιπά και τα λοιπά.

Χε, βαρέθηκα να βρω κάποια πιό πρόσφατη και ανέβασα αυτή με τα χιονάκια, πειράζει? :) Εδώ το Μουσείο Nordiska.

Η διαδρομή στο Djurgården ήταν απίστευτη ειλικρινά. Μέσα στο ατελείωτο πράσινο και τα δέντρα, χωρίς να περνούν αυτοκίνητα και χωρίς να ακούγεται τίποτα άλλο παρά πουλάκια κτλ. Ονειρικό!

Η διαδρομή στο Djurgården.

Κάναμε βολτούλες για κάμποση ώρα και μετά επειδή είχαμε πεθάνει από την ζέστη και τον ήλιο που βαρούσε ανελέητα (χεχε, ναι, όντως έβαλα τις λέξεις "Σουηδία", "ζέστη" και "ήλιος" μαζί σε ένα ποστ! yay!) πήραμε την πικνικοκουβερτούλα και αράξαμε κάτω από κάτι δεντράκια μπροστά από το παλάτι Rosendal, παλιό "εξοχικό" της βασιλικής οικογένειας.

Το παλάτι Rosendal από το σημείο που είχαμε ξαπλάρει και τα ποδαράκια μουυυυυ!

Κάποιοι Σουηδοί έκαναν το ίδιο όπως πάντα κάνουν άλλωστε με το που θα βγει ήλιος :D

Σουηδάκια που κάνουν ηλιοθεραπεία, κάτι πολύ συνηθισμένο το καλοκαίρι ανεξαρτήτως θερμοκρασίας :P

Ήταν ειλικρινά τόσο ήσυχα και γαλήνια που κρατιόμασταν να μην μας πάρει ο ύπνος! Μπορούσα να κάτσω εκεί ξάπλα για μέρες...

Δυστυχώς όλα τα ωραία κάποτε όμως τελειώνουν και έτσι έπρεπε να φύγουμε. Πριν από αυτό όμως, κάναμε μία μικρή βόλτα στους κήπους του παλατιού που ήταν παραδίπλα και χαζέψαμε τα όμορφα λουλουδάκια, μούρα κτλ.

Εκεί είχε και ένα μαγαζάκι με διάφορα oργανικά προιόντα που παράγονται στους κήπους του παλατιού. Είχε τόσο ωραία και πρωτότυπα προιόντα που ήθελα οπωσδήποτε να πάρω κάτι από εκεί. Έτσι διάλεξα ένα ξίδι από κόκκινο κρασί με μούρα Lingon και θυμάρι, το οποίο ταξίδεψε μέχρι την Ελλάδα για να το αξιοποιήσει η μαμ-μαμ μου στα γκουρμεδοπιατάκια της.

Η είσοδος στους κήπους του παλατιού με το μαγαζάκι και το καφέ.

Η επιστροφή στο σπίτι ήταν το ίδιο όμορφη...

Εδώ ο dtsomp με το ποδηλατάκι του σε μία φωτογραφία που έθεσε σε κίνδυνο την ζωή μου (:P), καθώς την τράβηξα με το ένα χέρι την ώρα που έκανα ποδήλατο :P χιχι!

Kαι του χρόνου!!!

*Για το Skansen και το Gröna Lund τα έχουμε πει λίγο σύντομα πάλι στο post για τις χριστουγεννιάτικες αγορές... ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Το τραμ του Djurgården

Ένας άλλος τρόπος για να πας στο Djurgården εκτός από ποδαράκια, ποδήλατο και λεωφορείο, είναι το παραδοσιακό τραμ με το νούμερο 7 που ξεκινά από την Νorrmalmstorg.

Δεν είναι όμως σαν τα άλλα τραμ, μιας και τα σαββατοκύριακα σέρνει μαζί του και ένα βαγόνι... καφετέρια!

Το βαγόνι-καφετέρια ξεχωρίζει από το μεγάλο φλυτζάνι στην οροφή του!

Η διαδρομή που κάνει διαρκεί 32 λεπτά, κοστίζει περίπου 6 ευρώ και είναι πολύ ωραία αν και μικρή :( Βέβαια μία βόλτα τα χριστούγεννα δεν έχει καμία σχέση με μία αντίστοιχη το καλοκαίρι. Τα Χριστούγεννα όταν έχει πέσει το φως έξω, η πόλη έξω γεμίζει με εορταστικά λαμπιόνια και διάφορους στολισμούς που είναι τέλειο να τους βλέπεις κάνοντας βόλτα και απολαμβάνοντας ένα ζεστό ρόφημα.
Και δεν έχει μόνο ρόφημα, αλλά και γλυκάκι μαζί!

Ta Σουηδικά γλυκάκια είναι τα καλύτερα του κόσμου. Υummy!!!

Δύο κοπελιές στο δίπλα τραπέζι απολαμβάνουν τον καφέ τους καθώς περνάμε από το Skansen, το υπαίθριο μουσείο της πόλης.

Όπως και αν έχει, η διαδρομή είναι όμορφη και must!

Το βασιλικό θέατρο, όπως φαίνεται από το παράθυρο του τραμ.

PS. χωράει άραγε ένα άσχετο υστερόγραφο εδώ?
...έχω γεννεθλιάκια σήμερα :)

Καλοκαιράκι...

(Πρώτη φορά κάνω 2 μήνες να ανανεώσω το blog μου... ελπίζω να μην έφυγαν όλοι οι αναγνώστες!)

Ειλικρινά δεν κατάλαβα πως πέρασε το καλοκαίρι... Ήταν ένα καλοκαίρι για το οποίο δεν είχα κανονίσει τίποτα, αλλά σχεδίαζα τα πάντα τελευταία στιγμή και πέρασα τέλεια! Το άξιζα πιστεύω μιας και δεν μπορώ να πω ότι το περσινό καλοκαίρι ήταν και το καλύτερο της ζωής μου, αν αφαιρέσω την εκδρομή στο Λονδίνο...

Έτσι τον Ιούνη τον πέρασα στην Στοκχόλμη, βολτάροντας με την καλύτερη παρέα και απολαμβάνοντας τον καλύτερο καιρό που έχω πετύχει ποτέ τα 3 χρόνια που είμαι εδώ.

Απολαμβάνοντας την βόλτα μας με καλοκαιρινά στο παλάτι Drottningholm
(αχεμ, κάτι που δεν φαίνεται με τίποτα στην φωτογραφία :D ).

Οι διακοπές συνεχίστηκαν με 3 εβδομάδες στην Νότια Πελοπόννησο!

Φοινικούντα

Μεθώνη

Κορώνη

Βοϊδοκοιλιά

Σπήλαια Δυρού

Μετά ακολούθησε μία βδομάδα στην Άνδρο...

Μεσαιωνικό κάστρο και πέτρινο γεφύρι...

Yummy!

Λίγο sightseeing στην Αθήνα που είναι τέλεια το καλοκαίρι...

Νέο μουσείο ακρόπολης

Βραδινή βόλτα στην Πλάκα/Θησείο.

Αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα, μπροστά από την Βουλή.

Μετά ήταν η σειρά της Θεσσαλονίκηηηηηηηηηηηηηηηηηης!

Η καμάρα...

Ηλιοβασίλεμα στην παραλιακή...

Δεν έκατσα καθόλου το καλοκαίρι, κάτι που ήταν τέλειο γιατί μάζεψα αρκετά αποθέματα ήλιου και όρεξης για να περάσω τον χειμώνα!
Η επιστροφή στην Στοκχόλμη έγινε... αλλά δεν θα πω "καλό χειμώνα" εννοείται!!!
Mην χαλάμε τις καρδιές μας όσο έχει ήλιο έξω (και όσο η μέρα κρατάει πάνω από 10 ώρες :P :D ).

Θα τα πούμε σύντομα πάλι, έχω κάμποσα ποστ να περιμένουν, ελπίζω να τα κάνω σύντομα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα βομβαρδίσω το blog.

Φιλάκια!
Nenyaki

PS. ...έχω νεάκια ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Τα σπήλαια Δυρού

Ειλικρινά δεν έχω λόγια για να περιγράψω το σπήλαιο (ο ενικός πηγαίνει στο σπήλαιο Βλυχάδας που είναι και το μόνο επισκέψιμο). Είναι ένα από τα top ωραιότερα πράγματα που έχω δει ποτέ στην ζωή μου με διαφορά. Παρά την ειδική διαδρομή ως εκεί (τα φαρμακεία κερνούσαν τις δραμαμίνες αβέρτα), το θέαμα σε αποζημιώνει. Καμία σχέση με το σπήλαιο Ιωαννίνων (sorry guys!).

Επί 45' - 1 ώρα το μάτι σου δεν χορταίνει να βλέπει γύρω την απέραντη ομορφιά και τις εκπληκτικές αντανακλάσεις στο νερό. Λέω νερό γιατί σε αυτό το σπήλαιο δεν περπατάς (ούτε πετάς :P ) αλλά πηγαίνεις με βαρκούλα :)

2 από τους βαρκάρηδες του σπηλαίου. Η θερμοκρασία είναι χαμηλή μέσα στο σπήλαιο,
οπότε μία ζακετούλα χρειάζεται και... κοπελιές? αφήστε τα τακούνια σας στην άκρη
αν δεν θέλετε να φάτε βούτα με το που θα βάλετε το πόδι σας στην βαρκούλα ;)

Δυστυχώς ο φωτισμός σε συνδιασμό με το ότι είσαι σε μία βάρκα που κουνιέται συνέχεια κάνει αδύνατο το να πιάσεις την ατμόσφαιρα του σπηλαίου με κάποια μηχανή, ειδικά compact. Οι φωτογραφίες με flash φυσικά και βγαίνουν μία χαρά, αλλά σκοτώνουν την ομορφιά του σπηλαίου, καθώς δεν φαίνονται οι αντανακλάσεις, χαλάει ο φωτισμός και γενικά, φαίνεται σαν να μην είναι κάτι το ιδιαίτερο.

Έτσι μία από τις ελάχιστες δικές μου φωτογραφίες που βγήκαν ήταν η επόμενη:


Οπότε αφού δεν έχω ούτε λόγια, ούτε και φωτογραφίες, παραθέτω το παρακάτω βιντεάκι το οποίο και έχω κόψει για να διαρκεί 2 λεπτά :D Δεν είναι το τελειότερο καθώς δεν έβλεπα από την οθόνη όταν το τραβούσα, αλλά αποτυπώνει αρκετά καλά την ατμόσφαιρα του σπηλαίου πιστεύω!



PS αν φτάσετε ως εκεί, μην φοβηθείτε τα 12 ευρώ της εισόδου (6 ευρώ το φοιτητικό με επίδειξη ανάλογης ταυτότητας). Θα θέλετε μετά να πάτε ξανά και ξανά εγγυημένα!

---

Το ποστ που είναι μέσα στο ποστ που είναι μέσα στο ποστ: To νέο μουσείο Ακρόπολης

Πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να λείπει μία αναφορά σε αυτό και χε, μάντεψε! Ούτε γι'αυτό έχω λόγια ή φωτογραφίες :D

Θα δανειστώ όμως την φράση του dtsomp μετά την επίσκεψή μας εκεί:

"Eίναι το πρώτο μουσείο που επισκέπτομαι και στο οποίο κοιτάω προς όλες τις κατευθύνσεις: επάνω-κάτω-αριστερά και δεξιά!"

Και έτσι ήταν μιας και τα πατώματα του μουσείου είναι γυάλινα, το οποίο σημαίνει ότι:
α. μπορούσες να θαυμάσεις την ανασκαφή της αρχαίας γειτονιάς που βρισκόταν κάτω από τα πόδια σου
και β. οι κοπελιές δεν πρέπει να πάνε με μίνι :P

Ψηφιδωτό ακριβώς κάτω από το πάτωμα του μουσείου, στην αρχαία γειτονιά που έχει βρεθεί εκεί.

Πραγματικά την περισσότερη ώρα κοιτούσαμε το κτίριο, παρά τα εκθέματα. Αυτό νόμιζα ότι θα γινόταν μόνο την πρώτη φορά που θα το επισκεπτόμουν, αλλά και την δεύτερη που πήγα (σε 3 βδομάδες :D) πάλι το κτίριο κοίταζα! Τέλειο, πραγματικά, είναι κάτι που με έκανε να νιώσω πολύ περίφανη.

Για να μην αναφέρω τον 3ο όροφο του μουσείου ο οποίος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να είναι παράλληλος με τον παρθενώνα και έτσι μπορείς ανά πάσα στιγμή να κοιτάς και τα μάρμαρα και τον ναό περπατώντας στον διάδρομο του μουσείου. Simply breathtaking...

Δεν μπορούσες να σταματήσεις να κοιτάζεις ακόμα και έξω από το μουσείο!

Δυστυχώς όμως, δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες μέσα στο μουσείο και δυστυχώς ούτε μπορείς να βγάλεις κάποια στην "ζούλα" καθώς παντού υπάρχουν κουστουμάτοι τυπάδες που παρακολουθούν (spooky!!!).

Για παράδειγμα, εγώ άκουσα παρατήρηση για την παρακάτω φωτογραφία την οποία και έβγαλα από τον πρώτο όροφο του μουσείου, έχοντας την μηχανή μου στραμμένη... προς τα έξω!!!

Η είσοδος του μουσείου και η ανασκαφή της αρχαίας γειτονιάς, όπως φαίνονται από τον πρώτο όροφο του μουσείου.

Κρίμα, πολύ κρίμα... Θα μπορούσαν πιστεύω να επέτρεπαν φωτογραφίες χωρίς flash. Έτσι και αλλιώς δεν ήθελα να βγάλω τα εκθέματα... Το κτίριο ήθελα να βγάλω!!!

Το καφέ/εστιατόριο του μουσείου με την Ακρόπολη στο πιάτο.

Και για το τέλος, ένα παραπονάκι... Όχι, δεν θα είναι το κλασσικό για τα μάρμαρα του παρθενώνα, αυτό είναι ήδη χιλιοειπωμένο...
Αλλά ρε γμτ... στην μία μου επίσκεψη είδα τουλάχιστον 4 άτομα να αγγίζουν τα εκθέματα... Αν είναι δυνατόν δηλαδή... :(

Όπως και αν έχει, το μουσείο αξίζει χίλιες φορές μία (τουλάχιστον) επίσκεψη.

Όσλο - μέρος δεύτερο: Τα μουσεία Fram και Kon-tiki, το πάρκο Vigeland και διάφορα μέρη της πόλης

Το πρώτο μέρος υπάρχει εδώ.

Και τώρα η συνέχεια...

4. Το μουσείο Fram
Όπως είπα και στο προηγούμενο ποστ, η χερσόνησος Bygdøy φιλοξενεί τα κυριότερα μουσεία του Όσλο. Ένα από αυτά είναι και το μουσείο Fram.

To μουσείο Fram και στο βάθος το ναυτικό μουσείο.
Το μουσείο χτίστηκε γύρω από το πλοίο και γι'αυτό είναι τόσο κοντά στην ακτή.

Το μουσείο εξιστορεί τις προσπάθειες για την εξερεύνηση του βόρειου και του νότιου πόλου από τους νορβηγούς Fridtjof Nansen, Otto Sverdrup, και Roald Amundsen (που προσωπικά ήταν ο μόνος που ήξερα! ). Κάθε όροφος του μουσείου γύρω από το καράβι έχει πάρα πολλές πληροφορίες και ιστορίες για το πλοίο και για τις διάφορες αποστολές στους πόλους, καθώς και φωτογραφίες και μακέτες. Πάρα πολύ ενδιαφέρον.

Φυσικά το highlight του μουσείου είναι το πλοίο Fram.

Το πλοίο Fram, πανοραμική 15 φωτογραφιών

To πλοίο Fram δεν είναι μόνο είναι το πιό γερό ξύλινο πλοίο που έχει φτιαχτεί ποτέ στον κόσμο, αλλά είναι και αυτό που έχει ταξιδέψει βορειότερα και νοτιότερα από κάθε άλλο που φτιάχτηκε. Εκπληκτικό αν σκεφτείς ότι το ναυπηγήθηκε το 1892 και ταξίδεψε στους πόλους με τα όσα συνεπάγονται αυτοί.
Το 1910 ο Amundsen έγινε ο πρώτος που πάτησε το πόδι του στον Νότιο Πόλο με την βοήθεια του Fram.

Το τιμόνι του Fram

To ωραίο ήταν ότι μπορούσες να ανέβεις επάνω αλλά και να μπεις μέσα στο πλοίο. Εκεί μπορούσες να δεις τις μικροσκοπικές κουκέτες, τα μέρη όπου περνούσε την ώρα του το πλήρωμα μέχρι και τις μηχανές. Δεν σταματήσαμε για στιγμή να σχολιάζαμε το πόσο δύσκολο πρέπει να ήταν να μείνει κάποιος εκεί μέσα για χρόνια ολόκληρα, όσο διαρκούσε δηλαδή η κάθε αποστολή στους πόλους.

Το μουσείο επίσης εκθέτει μερικά ζωάκια από αυτές τις περιοχές και αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι εξερευνητές και βρέθηκαν στο πλοίο.

Σε άλλη πλευρά του μουσείου υπήρχαν και 2 τεράστιες βαλσαμωμένες πολικές αρκούδες!

5. To μουσείο Kon-tiki

Το Kon-Tiki βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Fram και είναι ένα σχετικά μικρό αλλά πολύ ωραία φτιαγμένο και ενδιαφέρον μουσείο που είναι αφιερωμένο στα "πειράματα" του νορβηγού Thor Heyerdahl. Και εξηγώ:

Πείραμα πρώτο: η σχεδία Kon-Tiki

Η σχεδία Kon-tiki είναι φυσικά το highlight του μουσείου. Το 1947 η ξύλινη αυτή σχεδία ξεκίνησε με 6 άτομα από το Περού ως την Πολυνησία σε ένα ταξίδι 101 ημερών και 8.000 χιλιομέτρων (αν το πω σε ναυτικά μίλια δεν καταλαβαίνω πόσο μακριά είναι :P ) εκμεταλλευόμενο ρεύματα του Ειρηνικού ωκεανού. Με το εγχείρημα αυτό ο Heyerdahl απέδειξε ότι οι Ίνκας μπορούσαν με μέσα της εποχής να είχαν ταξιδέψει και αποικήσει την Πολυνησία (για να μην μπω σε πολλές λεπτομέρειες, περισσότερα υπάρχουν εδώ).

Είναι εκπληκτικό να σκεφτεί κάποιος πως είναι να περάσεις 101 μέρες πάνω σε μία σχεδία, όχι μόνο επειδή δεν θα υπάρχουν και πολλά για να κάνει κάποιος, αλλά επειδή φυσικά υπάρχουν πάρα πολλοί κίνδυνοι.

Η σχεδία Kon-tiki από το πλάι (πανοραμική). Προσωπικά μου φάνηκε λίγο μικρή
για να είναι 6 άτομα άνετα εκεί πάνω...

Τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο που αντιμετώπισαν μπορεί να τον δει κάποιος στο μουσείο μιας και εκεί υπάρχει ένα ομοίωμα σκυλόψαρου 10 μέτρων το οποίο ακολουθούσε την σχεδία για ένα μεγάλο μέρος του ταξιδιού. Μου αρέσει που το έβαλαν στο μουσείο ακριβώς κάτω από την σχεδία, στον κάτω όροφο της έκθεσης :)

Φαίνεται ίσως μικρό, αλλά από κοντά δεν ήταν τόσο χμ... "χαριτωμένο".

Πείραμα δεύτερο: η σχεδία Ra II

H σχεδία Ra II ήταν η δεύτερη προσπάθεια του Heyerdahl για την εφαρμογή του πειράματός του,
και εφόσον η αρχική σχεδία Ra βούλιαξε, έφτιαξαν μια δεύτερη ίδια, εξού και το 2 στο τέλος του ονόματος.

Αν και το πρώτο πράγμα που αντικρύζει κάποιος όταν μπαίνει στο μουσείο είναι η σχεδία Ra II, ωστόσο αυτή κατασκευάστηκε αργότερα από την Kon-tiki.

Κατά το πείραμα αυτό ο Heyerdahl κατασκεύασε μία σχεδία από πάπυρο βασισμένη σε σχέδια που βρέθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο. Η σχεδία μαζί με πλήρωμα ταξίδεψε επί 57 ημέρες από το Μαρόκο στα νησιά Barbados διασχίζοντας τον Ατλαντικό, αξιοποιώντας τα ρεύματα του ωκεανού και τον άνεμο. Η σχεδία Ra II έφτασε στα Barbados ανέπαφη, εξού και η άριστη κατάσταση στην οποία διατηρείται στο μουσείο.
Με αυτό το ταξίδι ο Heyerdahl απέδειξε ότι οι σχεδίες της εποχής ήταν αξιόπιστες και έτσι διέψευσε τις απόψεις ότι οι αρχαίοι δεν μπορούσαν να πραγματοποιήσουν υπερατλαντικά ταξίδια.

Χάρτης στον οποίο φαίνονται τα ρεύματα του ατλαντικού ωκεανού αλλά και το ταξίδι που έκανε η σχεδία Ra II.

6. Η Όπερα του Όσλο

Ας αφήσουμε τα μουσεία και ας μιλήσουμε και λίγο για την πόλη.

Ένα από τα ωραιότερα και πιό πρωτότυπα κτίρια που έχω δει ποτέ στην ζωή μου είναι αυτό της Όπερας της πόλης. Το σχέδιό της αναπαριστά ένα παγόβουνο που ξεπροβάλει μέσα από το φιόρδ του Όσλο.

Αν και το παγόβουνο δεν ήταν ακριβώς το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν την είδα, σίγουρα μοιάζει έτσι αν την δεις από ορισμένες γωνίες και η σκέψη αυτή κάνει το κτίριο ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Ίσως από αυτή την γωνία? χμ... :)

Μη μπορώντας αντισταθούμε στην ομορφιά του περίεργου αυτού κτιρίου, ανεβήκαμε στην οροφή. Η διαδρομή ήταν φανταστική και οι αντανακλάσεις απίστευτες.

Το κτίριο είχε αρκετό κόσμο. Άλλοι βόλταραν σαν εμάς, άλλοι χάζευαν την θέα και άλλοι την είχαν αράξει στον ήλιο μιας και η μέρα ήταν τόσο όμορφη.

7. Το πάρκο Vigeland

Λίγο έξω από το κέντρο της πόλης υπάρχει το πάρκο Vigeland το οποίο πήρε το όνομά του από τον νορβηγό γλύπτη που φιλοτέχνησε όλα τα γλυπτά που υπάρχουν στο πάρκο.

Τώρα που ξαναβλέπω τις φωτογραφίες όμως, φαίνονται λίγο "άδειες" :/ Η αλήθεια είναι ότι το κυρίως μέρος ήταν κυριολεκτικά γεμάτο γλυπτά, ενώ το ίδιο το πάρκο ήταν τεράστιο (320,000 m² όπως με ενημέρωσε το wikipedia).
Ο τέλειος καιρός και ο τόσος κόσμος εκεί έκαναν το πάρκο να φαίνεται ακόμα πιό όμορφο.

Το highlight του πάρκου ήταν ο Μονόλιθος όπως τον έλεγαν, ο οποίος αποτελούνταν από 121 ανθρώπινα σώματα (sounds creepy). Από εκεί ψηλά μπορούσε να δει κάποιος το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου.

8. Aker Brygge

To Aker Brygge είναι η "παραλιακή" του Όσλο και είναι γεμάτο με εμπορικά, εστιατόρια, καφετέριες, μπαράκια, κτλ. Φάνηκε ότι ήταν πολύ δημοφιλές μέρος γιατί ήταν παστωμένο με κόσμο που έκανε βόλτα.

Από το Aker Brygge έχεις πολύ ωραία θέα στο Φιόρδ του Όσλο και στο φρούριο Akershus.

Μετά από πολυάριθμες προσπάθειες,
έβγαλα την παραλιακή χωρίς πολύ κόσμο! yay!

Πλωτή καφετέρια στο Aker Brygge με θέα το Φιόρδ.

9. Το δημαρχείο του Όσλο

Έπρεπε πιστεύω να αναφερθεί για τον λόγο του ότι κάθε χρόνο απονέμεται εδώ το Νόμπελ Ειρήνης.
Ήταν ωραίο το ότι κάθε ώρα χτυπούσε μία πολύ ωραία μελωδία από τις καμπάνες που είχε.

10. Το φρούριο & παλάτι Akershus

Μεσαιωνικό παλάτι και φρούριο. Πολύ όμορφο για μία ήσυχη απογευματινή βόλτα.

11. Karl Johans gate

Θα κλείσω το ποστ με μερικές φωτογραφίες από την Karl Johans gate, δημοφιλές πεζόδρομο στο κέντρο της πόλης.

Όμορφα φωτισμένα κτίρια και κόσμος να απολαμβάνει την Σαββατιάτικη βόλτα του.

Το εθνικό θέατρο

Λίγο κίτρινη η φωτογραφία ίσως, αλλά τα κτίρια είχαν πανέμορφα χρώματα κανονικά.

Ουφ! Αυτά από το Όσλο!
Όλες οι φωτογραφίες βρίσκονται εδώ.
Άντε και του χρόνου ταξίδι εκεί για την Eurovision ;) :P

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Σουηδικά πασχαλινά έθιμα (εναλλακτικοί τίτλοι: "Το ποστ που δεν έγινε στην ώρα του" ή "Ό,τι θυμάμαι χαίρομαι").

Μιας και τα δύο τελευταία ποστ μιλούν για μια πασχαλινή εκδρομή, πιστεύω ότι κολλάει να μιλήσω εδώ λίγο σύντομα για το σουηδικό πάσχα.
Μου αρέσει πάρα πολύ το πως γιορτάζουν το πάσχα εδώ και χάρηκα που φέτος το πέρασα εδώ και πάλι. Στην Στοκχόλμη γίνονται διάφορα events κατά την Μεγάλη Πέμπτη έως και Δευτέρα του Πάσχα, όπως για παράδειγμα η πασχαλιάτικη αγορά και εορτασμοί στο Skansen, το υπαίθριο μουσείο/πάρκο της πόλης.

Πασχαλινό stand στο Skansen.

Δύο από τα σουηδικά πασχαλινά έθιμα (και τα πιό αγαπημένα μου) είναι τα påskfjädrar (πασχαλινά πούπουλα) και τα påskägg (πασχαλινά αυγά).

Τα påskfjädrar είναι κλαδάκια με πούπουλα τα οποία χρησιμοποιούνται για τον στολισμό του σπιτιού. Τα φτεράκια είτε τα αγοράζεις σε σακουλάκια και τα βάζεις σε κλαράκια μόνος σου, είτε μπορείς να τα αγοράσεις έτοιμα από κάποιο ανθοπωλείο.

Εγώ πήρα φέτος φούξια και κίτρινα πουπουλάκια για να δώσουν λίγο περισσότερο χρώμα στο σπίτι μου (προσοχή στην λεπτομέρεια του ανθοδοχείου :P ).

Λίγο χάλι η φωτογραφία, but you get the idea ;)

Kαι επειδή η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά, πάνω στα κλαράκια έβαλα αυγουλάκια και κοτοπουλάκια :D

Ένα άλλο έθιμο είναι τα påskägg, πασχαλινά αυγά από χαρτόνι που είναι γεμάτα με ζαχαρωτά! Ως γνωστών, δεν υπάρχει περίπτωση να μην συνδυάσουν οι Σουηδοί κάποια γιορτή με ένα γλύκισμα (και επίσης δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω ποστ χωρίς να βάλω κάποιο γλυκό μέσα :P ).

H πλάκα είναι ότι πριν το πάσχα τα super market γεμίζουν με ζαχαρωτά ειδικά γι'αυτήν την περίσταση, τα οποία έχουν σχήμα από αυγάκια, κοτοπουλάκια, λαγουδάκια κτλ.

Τα αυγάκια είτε τα δίνουν αυτές τις ημέρες είτε ακόμα οι γονείς τα κρύβουν το μεγάλο Σάββατο και κάνουν για τα παιδάκια κυνήγι του πασχαλινού αυγού (κατά το κυνήγι θησαυρού :) ).

Εγώ φέτος γέμισα 3 αυγάκια, τα οποία στάλθηκαν στην Θεσσαλονίκη.

Και ένα κοντινό :P

To αυγάκι γεμάτο ως την μέση είχε 1,5 κιλό ζαχαρωτά :D YUM!

Eεεε... και του χρόνου! :P

Όσλο - μέρος πρώτο: Η πόλη, ο Munch και οι Vikings

Το μεταπτυχιακό έχει τελειώσει εδώ και καιρό, μιας και το τελευταίο μου μάθημα το έδωσα τον περασμένο Οκτώβρη και ουσιαστικά εδώ και καιρό κάνω κυρίως διακοπές (και δεν με χάλασε και καθόλου :D).

Μιας και ο καιρός έφτιαξε για τα καλά εδώ πάνω, αντί να κατέβω για Πάσχα Ελλάδα ανέβηκαν οι γονείς εδώ. Και μιας και αρνί και σούβλες εδώ δεν παίζουν, είπαμε τις Άγιες εκείνες μέρες να πεταχτούμε... στο Όσλο :)

To ταξίδι σύντομο (1 ώρα αεροπορικώς από Στοκχόλμη) και ο καιρός που πετύχαμε ήταν ανοιξιάτικος και τέλειος!

Οι φωτογραφίες μεγενθύνουν με ένα κλικ σε αυτές ;)

Το Όσλο φημίζεται για τις πανάκριβες τιμές του και εμάς δεν μπορώ να πω ότι μας άφησαν αδιάφορους. Το ξενοδοχείο που μείναμε μας βγήκε 175 ευρώ το τρίκλινο (στο κέντρο της πόλης, με μπάνιο/ντους στο δωμάτιο και πρωινό στην τιμή) και γενικά οι τιμές σε μουσεία / γεύματα κτλ, ήταν αρκετά τσιμπημένες. Δεν το μετανοιώσαμε όμως ;)

Σαν αρχιτεκτονική τα κτίρια της πόλης ακολουθούν τα κλασσικά σκανδιναβικά βήματα με πινελιές "art nouveau" (wow, τι πρόταση!). Το περιβάλλον δε ήταν τόσο οικείο που υπενθύμιζα στον εαυτό μου ότι δεν είμαστε στην Στοκχόλμη ή Σουηδία για να βγάζω φωτογραφίες γύρω.

Κτίρια στην Karl Johans gate.

Η περιοχή του κέντρου της πόλης (κάτω από την Karl Johans gate, εκεί που είναι μαζεμένα πολλά ξενοδοχεία) ήταν αρκετά κακόφημη μέχρι πριν λίγο καιρό, μιας και από ότι είχα διαβάσει/ακούσει το βράδυ κυκλοφορούσαν αρκετές εεε... "κοπέλες" στην περιοχή και οι αντίστοιχοι πελάτες. Από τον Ιανουάριο που πέρασε όμως, ένας νόμος απαγόρευσε το "ψώνισμα" στην περιοχή (προσοχή: δεν απαγορεύεται η πορνεία, αλλά μόνο η αγορά :o ) σε μία προσπάθεια να γίνει το κέντρο της πόλης πιό ανθρώπινο.
Τον Απρίλη που πήγαμε πάντως δεν παρατηρήσαμε τίποτα περίεργο όταν κυκλοφορούσαμε το βράδυ στην περιοχή, άρα ο νόμος πρέπει να έπιασε τόπο :)

Θα μιλήσω μόνο για τα highlights της πόλης σε προσπάθεια να μην βγει τεράστιο το ποστ :D

1. Mουσείο Munch και Εθνική πινακοθήκη
Ξεκινήσαμε την βόλτα μας από το μουσείο Munch φυσικά μιας και θεωρήσαμε ότι είναι από τα top αξιοθέατα της πόλης.

Πήραμε το μετρό από τον κεντρικό σταθμό (μου έκανε εντύπωση ότι το τρένο ήταν αρκετά φαρδύ, με σειρές των 6 θέσεων, όχι των τεσσάρων) και κατεβήκαμε σε έναν από τους μοντέρνους σταθμούς μετρό που έχω δει ποτέ.

O σταθμός Tøyen (χμ... δεν μπορώ να πω ότι τον κολακεύει πολύ η φωτογραφία όμως :/ ).

Η διαδρομή ωραία, αλλά όταν φτάσαμε εκεί... αχμ... φάγαμε κανόνι. Το μουσείο ήταν κλειστό εκείνη την περίοδο καθώς άλλαζαν την έκθεση και στεναχωρηθήκαμε όσο να'ναι... Για καλή μας τύχη πιάσαμε κουβένται με την κυρία που δούλευε στο κατάστημα του μουσείου και μας είπε ότι ο Munch είχε ζωγραφίσει την Κραυγή και την Madonna άλλη μία φορά και έτσι μπορούσαμε να δούμε τα έργα δωρεάν (original, όχι αντίγραφα!) στην Εθνική πινακοθήκη! Μας έδωσε κιόλας 3 κουπόνια για να έχουμε δωρεάν είσοδο στο μουσείο Munch την επόμενη φορά που θα το επισκεφτούμε, χιχι! :D
Έτσι τσουπ! Επόμενη βόλτα στην εθνική πινακοθήκη.

Εθνική πινακοθήκη

Η εθνική πινακοθήκη της πόλης είναι αρκετά μικρή σε σχέση με άλλες αντίστοιχες που έχω επισκεφτεί, άρα έχει το καλό ότι "περπατιέται" εύκολα σε μία μέρα.

Χωρίς αμφισβήτηση το highlight της έκθεσης ήταν το εξής:

Η κραυγή (picture taken from en.wikipedia.org)

Αντί να κάνω περιγραφή, θα γράψω τα λόγια του Munch που συντρόφευαν τον πίνακα (από το ημερολόγιό του το 1892) οι οποίοι όχι μόνο με έκαναν να ανατριχιάσω, αλλά και να καταλάβω καλύτερα τι αισθάνθηκε ο ζωγράφος και τι τον οδήγησε να ζωγραφίσει τον πίνακα κατά αυτόν τον τρόπο:

I was walking along a path with two friends
the sun was setting
I felt a breath of melancholy.
Suddenly the sky turned blood-red
I stopped and leant against the railing,
deathly tired
looking out across flaming clouds that hung
like - blood and a sword over the
deep blue fjord and town.
My friends walked on -
I stood there trembling with anxiety
αnd I felt a great, infinite scream pass
through nature.

Awesome!

2. Bygdøy

Το Bygdøy είναι μια χερσόνησος δυτικά του κέντρου της πόλης και είναι το μέρος που βρίσκονται τα σημαντικότερα μουσεία της πόλης, δηλαδή το μουσείο πλοίων των Vikings, το μουσείο Kon-tiki, το Fram, το ναυτικό και το national museum of cultural history (δεν μπορείς να το μεταφράσεις σαν "λαογραφικό", άρα το άφησα έτσι :D).

Στο Bygdøy μπορείς να πας είτε με καραβάκι, είτε με λεωφορείο. Εμείς πήγαμε με το ένα και γυρίσαμε με το άλλο και μας άρεσαν και οι δύο διαδρομές :)

To Φρούριο και κάστρο Akerhus όπως φαίνεται από το καραβάκι που πήραμε.
Το πρωί εκείνης της μέρας είχε λίγη συννεφιά, αλλά ευτυχώς μετά ξάνοιξε :)

Το καραβάκι σε αφήνει είτε στην μεριά που είναι το Fram και το ναυτικό μουσείο, είτε κοντά στο μουσείο καραβιών των Vikings και του cultural history. Από όποια μεριά και αν ξεκινήσεις πάντως δεν είναι μακριά για να περπατήσεις μέχρι την άλλη ή μπορείς ακόμα και να πάρεις λεωφορείο.

Moυ έκαναν πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση τα σπίτια σε εκείνη την περιοχή. Ήταν λίιιιγο μακριά από το κέντρο της και ήταν γεμάτο με τέλειες ξύλινες μεζονέτες, δέντρα και κήπους. Δεν μπορούσες να σταματήσεις να κοιτάς γύρω! Οι Νορβηγοί πρέπει να πληρώνονται καλά όπως φαίνεται ;)

Σπίτια στο Bygdøy

3. To μουσείο πλοίων των Vikings

Το μουσείο αυτό είναι πιστεύω ένας από τους κυριότερους λόγους για να επισκεφτείς το Όσλο, καθώς φιλοξενεί 3 πλοία των Vikings μαζί με διάφορα άλλα ευρήματα.

Το εκπληκτικό είναι ότι τα πλοία δεν είναι αντίγραφα, αλλά είναι πραγματικά πλοία σε εξαιρετική κατάσταση (ειδικά αν σκεφτείς ότι φτιάχτηκαν τον 9ο αιώνα μ.Χ., ότι είναι ξύλινα και ότι είχαν κάνει ταξίδια πριν "αναπαυθούν") που βρέθηκαν θαμμένα σε διάφορες περιοχές της Νορβηγίας και χρησιμοποιούνταν σαν τάφοι. Αυτός ο τρόπος ταφής των νεκρών θεωρούνταν μεγάλη τιμή στην εποχή των Vikings και δεν ήταν απλοί, καθώς μαζί έβαζαν πάρα πολλά αντικείμενα για να συνοδέψουν τους νεκρούς στο ταξίδι τους προς την Valhalla.

Ένα από τα καράβια και το πρώτο που αντικρίζει κάποιος μόλις μπει στο μουσείο είναι το καράβι Oseberg.

Το καράβι Oseberg

Στο καράβι αυτό βρέθηκαν οι σκελετοί δύο γυναικών που πιστεύεται ότι είχαν κάποια υψηλή θέση την εποχή εκείνη, καθώς μαζί τους βρέθηκαν 4 έλκηθρα, μια άμαζα, 14 άλογα (!!!), βόδια και σκύλοι, καθώς και μαγειρικά σκεύη, κρεβάτια, ταπετσαρίες και διάφορα υφάσματα, μέχρι και χτένες για να περιποιούνται οι νεκρές τα άλογα "στον άλλο κόσμο".
Πάρα πολλά από αυτά είναι στην έκθεση του μουσείου και είναι απίστευτο πόσο καλά διατηρημένα είναι όλα τα ξύλινα αντικείμενα μέχρι και μερικά κομμάτια υφάσματα που βρέθηκαν.
Σε κανένα πλοίο δεν βρέθηκαν πολύτιμα αντικείμενα όπως όπλα, χρυσός, ασήμι, κτλ το οποίο όπως λένε είναι επειδή οι τάφοι είχαν λεηλατηθεί αρκετά χρόνια πριν από ληστές.

Λεπτομέρεια από έλκηθρο

Το δεύτερο καράβι είναι το Gokstad το οποίο παρόλο που είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος από το Oseberg, είχε λιγότερα αντικείμενα μέσα κάτι το οποίο σημαίνει ότι ο άντρας που είχε θαφτεί σε αυτό ήταν σε λίγο χαμηλότερη κοινωνική θέση σε σχέση τις γυναίκες που βρέθηκαν στο Oseberg. Καλά όταν λέμε λιγότερα αντικείμενα, εννοούμε τρεις βάρκες, ένα έλκηθρο και μία χμ... ξύλινη σκηνή να το πω? στην οποία είχαν βάλει τον νεκρό μαζί με άλλα αντικείμενα.

Το καράβι Gokstad (πανοραμική)

Το τρίτο καράβι του μουσείου ήταν το καράβι Tune του οποίου είναι σωσμένο μόνο ένα κομμάτι και ελάχιστα αντικείμενα.

Ήταν πολύ ωραίο το ότι μπορούσες να παρατηρήσεις τα πλοία από πολλές διαφορετικές γωνίες, μιας και εκτός του ότι μπορούσες να περπατήσεις γύρω τους, υπήρχαν και μικρά μπαλκονάκια που σε βοηθούσαν να δεις και πως ήταν μέσα.

Ένα από τα μπαλκονάκια πάνω από το καράβι Gokstad.

Αυτά από το μουσείο των Vikings!
Xμ... τελικά επειδή το ποστ βγήκε λίγο τεράστιο, θα ακολουθήσει και δεύτερο μέρος σύντομα.
Stay tuned!

Φιλάκια,
Nenya

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Πάσχα στο Όσλο

Καθώς ήμασταν στο Όσλο την Μεγάλη Παρασκευή, είπαμε να περάσουμε μία βόλτα από την Ελληνική και την Ρώσικη Ορθόδοξη εκκλησία της πόλης για να δούμε τους επιταφίους και γενικά το πως εορτάζεται αυτή η μέρα στις δύο εκκλησίες. Η τοποθεσία βόλευε πολύ μιας και ήταν στον δρόμο μας αλλά και επειδή η μία εκκλησία ήταν αρκετά κοντά στην άλλη.

Πρώτη επίσκεψη στην Ελληνική εκκλησία. Ο επιτάφιος ήταν μικρός και απλός με όμορφα λουλούδια, αλλά δεν μπορούσα να τον βγάλω καλύτερα γιατί βλέπεις χμ... δεν θα ήταν "πρέπον" μια τέτοια άγια μέρα.
Ο επιστάτης (έτσι λέγεται άραγε?) μας κάλεσε την επόμενη στην ανάσταση αλλά μας είπε και που θα έψηναν τα αρνιά την Κυριακή όταν έμαθε ότι θα περνούσαμε στην πόλη αυτές τις ημέρες. Το μέρος δεν ήταν άλλο από... την ταβέρνα Zorbas :D (cheesy, huh? :D)

Μετά ακολούθησε άλλη μία σύντομη επίσκεψη στην Ρώσικη εκκλησία η οποία έτυχε να έχει και αυτή λειτουργία εκείνη την ώρα. H εκκλησία είναι το παρεκκλήσι του νεκροταφείου του Σωτήρος στο οποίο βρίσκονται οι τάφοι πολλών διάσημων Νορβηγών, όπως του Munch και του Ibsen.

To νεκροταφείο Vår Frelsers

Ενώ τα αρχικά μας σχέδια ήταν να δούμε το εκκλησάκι για 5 λεπτάκια και να την κάνουμε, η ρωσίδα νεοκόρα μας πέρασε για πιστούς και όχι για τουρίστες και έτσι μας έδωσε από ένα κεράκι στο χέρι και μας είπε να μπούμε πιό μέσα για να παρακολουθήσουμε την λειτουργία.
Ντράπηκα να της το δώσω πίσω και να φύγω καθώς σε ένα εκκλησάκι με 20 άτομα θα έκανα μπαμ και έτσι είπαμε όλοι μαζί να μείνουμε για λίγο μιας και ήταν τόσο ευγενική.

Τελικά, ενώ στην αρχή καθίσαμε για να μην παρεξηγηθεί, ανακαλύψαμε πόσο πολύ μας άρεσε η λειτουργία. Για να πω την αλήθεια βέβαια μόλις άκουσα τον παπά να ψέλνει στα ρώσικα μου φάνηκε απίστευτα αστείο και κρατιόμουν να μην γελάσω (no offence, αλλά ακούγεται πολύ αστεία η γλώσσα, πόσο μάλλον όταν είναι σε τόσο σοβαρή περίπτωση), αλλά μετά είδα πόσο ωραία ήταν η ατμόσφαιρα εκεί μέσα. Το λιβάνι μύριζε πολύ όμορφα και διαφορετικά, οι πιστές φορούσαν μαντήλια λόγο του πένθους της ημέρας και οι ψαλτάδες τραγουδούσαν απίστευτα όμορφα, πραγματικά ήταν τέλεια όλα.

Μετά από λίγη ώρα είπαμε να συνεχίσουμε την ξενάγησή μας στην περιοχή και έτσι αρχίσαμε να αποχωρούμε σιγά σιγά και όσο γίνεται πιό διακριτικά για να μην μας πάρει είδηση η νεοκόρα. Και εκεί που πάω να την κάνω με ελαφρά (στην κυριολεξία) πιάνει μάτι μου να με πλησιάζει και εκεί που πάω να κάνω ότι δεν την είδα, αρχίζει να μου μιλάει... στα ρώσικα.
"Oh shit!" σκέφτηκα, "Γιατίιιιιιιιιι?!?!?! Μια χαρά τα πήγαμε ως τώρα! Shit shit shit! θα καταλάβει ότι ήμασταν απλά τουρίστες! Shit! Shit! Shit! Shit!"
Και εκεί μου έρχεται η επιφώτηση. "Νιέτ πανιμάγιου" (δεν καταλαβαίνω) γυρνάω και της λέω ενώ ευχαριστούσα απο μέσα μου το mega για όλες τις επαναλήψεις των "δύο ξένων" τόσα χρόνια.

"Α!" λέει η νεοκόρα και αρχίζει απτόητη να μου μιλάει στα... νορβηγικά :D Πανικοβλημένη για άλλη μία φορά και πάνω που πάω να αρχίσω το αγγλικό για να μην την κοροϊδεύω άλλο την γυναίκα, ανακαλύπτω ότι... μου είπε να μην φύγουμε γιατί σε λίγο θα έβγαινε ο επιτάφιος, θα έκανε περιφορά στο νεκροταφείο και μετά θα γυρνούσε πίσω στην εκκλησία.

"Wow!" σκέφτηκα και κατάλαβα γιατί κάθε χρόνο το 12άρι της Σουηδίας στην Eurovision πάει στην Νορβηγία.
Θέλοντας να το επιβεβαιώσω, άρχισα και εγώ τα σουηδικά. "Τι ώρα θα βγει?" της λέω, "δεν ξέρω ακριβώς, μάλλον σε 10 λεπτά" μου απάντησε. Δεν χρειάζεται να πω πόσο καμαρωτά περπατούσα μετά από την σουηδικονορβηγική συζήτηση που είχα μόλις κάνει (χαχαχα!).

Και όντως μετά από λίγο βγήκε ο επιτάφιος και έκανε περιφορά στο νεκροταφείο:

Μιας και το εκκλησάκι ήταν μικρό, ο επιτάφιος ήταν απλά ένα ύφασμα κόκκινο που υποθέτω ότι είχε επάνω την εικόνα του Χριστού μιας και ήταν κεντητό.

Αφού παρακολουθήσαμε για λίγο την περιφορά και πριν επιστρέψουν όλοι πίσω, πήγα στο εκκλησάκι για να ευχαριστήσω την νεοκόρα που μας είπε να περιμένουμε. Όταν της ευχήθηκα καλό πάσχα μου απάντησε "καλό ελληνικό πάσχα και σε εσάς, να'στε καλά" ("Ha det bra", ακριβώς όμως!) και χάρηκα διπλά που κατάλαβε γιατί φερόμασταν τόσο περίεργα :D

Την συμπάθησα τόσο πολύ που ήθελα να πάω και την επόμενη στην ανάσταση εκεί, αλλά τελικά αποφασίσαμε να βγούμε σαββατιάτικη βόλτα στο κέντρο για να δούμε την πόλη το βράδυ. Όσο για το αρνί στον Zorbas, τελικά φαγώθηκε από άλλους μιας και εμείς την πέσαμε σε νορβηγικό μπακαλιάρο :D

Kαι του χρόνου!

Άνοιξη επιτέλους!

Παρόλο που ο χειμώνας ήταν και φέτος πολύ ήπιος, κάποια στιγμή θέλεις να τελειώσει. Έτσι όταν μπαίνει ο Μάρτης, περιμένεις να αρχίσει σιγά σιγά να φτιάχνει ο καιρός και περιμένεις και περιμένεις, αλλά δε...
Και φέτος ο Μάρτης αποδείχτηκε (κατά την γνώμη μου) ο χειρότερος μήνας. Ρίχνει όσο χιόνι δεν έριξε τους προηγούμενους, έχει μια απίστευτη γκριζάδα έξω και αρκετό κρυουλάκι. Ο μήνας φαίνεται ακόμα πιο άσχημος αν σκεφτείς ότι είναι ο πρώτος της άνοιξης και ότι η μέρα έχει αρχίσει και μεγαλώνει αισθητά, αλλά ενώ μπαίνεις σε Spring spirit (κατά το Christmas spirit :P ) και θες να πετάξεις τις μπότες και τα μπουφάν, ο καιρός δεν σου κάνει την χάρη.

Το αστειότερο της υπόθεσης είναι ότι η σουηδική εθνική μετεωρολογική υπηρεσία "ανακυρήσσει" κάθε χρόνο την αρχή της άνοιξης, όταν η μέση θερμοκρασία ξεπερνά τους 0 βαθμούς Κελσίου για 7 συνεχόμενες μέρες. Άρα σύμφωνα με το άρθρο που έκανα link, η άνοιξη φέτος στην Στοκχόλμη ήρθε στις 24 Φεβρουαρίου. Eμείς πάλι, βλέπαμε το παρακάτω κάθε μέρα:

Μάρτης

O Aπρίλιος όμως είναι αλλιώς. Φέτος, με το που μπήκε ο μήνας, άλλαξε και ο καιρός τελείως. Όλες οι μέρες μέχρι και σήμερα (εκτός από 1-2) ήταν ηλιόλουστες με τις θερμοκρασίες να είναι γύρω στο +5 με +10.

Απρίλης

Το Σάββατο δε, ο καιρός ξέφυγε. Τώρα ακριβώς πόσους βαθμούς είχε δεν έμαθα ακριβώς, καθώς αλλού είδα 10, αλλού 12 και αλλού 15, αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν καθόσουν στον ήλιο ένιωθες μια ηδονιστική ζεστούλα που θύμιζε καλοκαίρι.

Έτσι κατεβήκαμε βολτούλα για να μαζέψουμε ήλιο. Εμείς και όλη η Στοκχόλμη.

Η πρώτη μας στάση ήταν η Sergelstorg, κεντρική πλατεία της πόλης για να παρακολουθήσουμε τον μαξιλαροπόλεμο το οποίο ήταν και παγκόσμιο event παρακαλώ :P

H πλατεία πριν...

...Και κατά την διάρκεια του μαξιλαροπόλεμου.

Πραγματικά γέλασα πάρα πολύ με το όλο σκηνικό. Με το που ακούστηκε η κόρνα της έναρξης άρχισε ένας απίστευτος πανζουρλισμός που κράτησε για ώρα.

Πάνω που είχες αρχίσει να βαριέσαι λίγο, ακουγόντουσαν άναρθρες κραυγές και έκαναν και άλλα άτομα "ντου" από παντού και είχε απίστευτο γέλιο. Όσο περνούσε η ώρα μαζευόντουσαν ακόμα πιό πολλοί. Μερικοί το είχαν πάρει στα σοβαρά και έμπαιναν φουριόζοι κρατώντας από 2 μαξιλάρια, λίγο πιό πέρα κινεζάκια πόζαραν για φωτογραφίες μπροστά από τον τρελό χαμό και γενικά εκτυλίχτηκαν καταπληκτικά σκηνικά στην πλατεία.

Η έναρξη του μαξιλαροπόλεμου.

Καθίσαμε αρκετή ώρα να χαζεύουμε τα χαζά που χτυπιόντουσαν (:P) και μετά κατευθυνθήκαμε προς την Kungsträdgården, άλλη κεντρική πλατεία της πόλης. Εκεί αντικρύσαμε το παρακάτω:

Οι φωτογραφίες φαίνονται πολύ μικρές εδώ γιατί είναι τεράστιες κανονικά, αλλά μεγαλώνουν με ένα κλικ επάνω τους.

Χαίρομαι πολύ τον κόσμο εδώ. Με το που θα βγάλει ήλιο, μαζεύονται σε πάρκα και σε πλατείες και κάθονται με τις ώρες και χαίρονται την ημέρα. Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις ότι τα πάρκα και οι πλατείες φτιάχτηκαν για τον κόσμο και είναι πάντα καθαρά και όμορφα και όχι στέκια ναρκομανών, γεμάτα σκουπίδια και σπασμένα παγκάκια... :( :( :(

Την προηγούμενη με είχε πιάσει πονόλαιμος και έτσι δεν έφαγα παγωτό, αλλά ούτε και βγήκα με τα ανοιξιάτικά μου για να μην κρυώσω χειρότερα :( σνιφ!
Έτσι καλυμμένη κατάλληλα και παρέα με το κασκόλ μου έλιωσα και εγώ για λίγη ώρα στην πλατεία ανάμεσα στον κόσμο.

Μετά ακολούθησε βολτούλα με ένα σύντομο διάλειμμα για ξεκούραση σε μία πολύ μικρή και τέλεια καφετεριούλα.

Fika: Τσάι, σαντουιτσάκι με καπνιστό ζαμπόν και φρέσκα ρίγανη, και κέικ καρότου.

Καθίσαμε έξω για να χαρούμε την ημέρα στην μικρή αυλίτσα που είχε. Οι καφετέριες εδώ έχουν στα τραπεζάκια έξω κουβερτούλες για να σκεπαστείς αν κρυώνεις αλλά δεν χρειάστηκαν γιατί δεν φυσούσε καν.

Eπιστρέψαμε σπίτι μετά από ώρες βόλτας. Αργότερα το απόγευμα ανακάλυψα ότι ο πονόλαιμος από την προηγούμενη δεν ήταν τόσο αθώος, καθώς ανέβασα πυρετό και σιγά-σιγά άρχισαν να κάνουν shut-down διάφορα, όπως η μύτη, ο λαιμός/φωνή, η ενέργεια, κτλ. και έχω καταφέρει να είμαι κρυωμένη μέχρι και σήμερα.

Όσα δεν πάθαμε στους μείον, τα πάθαμε στους +12. Αυτά είναι!

Σήμερα είναι Μεγάλη Τετάρτη εδώ. Θα ακολουθήσει σύντομα ποστάκι για το πάσχα :)

Φιλάκια,
Nenya

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Κοίτα τι βρήκα!

Yum!

Σουηδική 25η Μαρτίου

Έπρεπε οπωσδήποτε να το κάνω ποστ αυτό γιατί είναι από τα αστειότερα πράγματα που έχω ακούσει.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή παρατηρούσα ότι το super market γέμιζε με βάφλες ή έτοιμα μείγματα για να φτιάξεις τις δικές σου, μαρμελάδες για να τις συνοδεύσεις ή ακόμα και μηχανές για να τις ψήσεις σπίτι, αλλά δεν είχα δώσει πολύ σημασία γιατί νόμιζα ότι απλά όταν ερχόταν η άνοιξη κάτι τους έπιανε και έτρωγαν βάφλες εδώ...

Έτοιμα μείγματα για βάφλες στο supermarket.

Οπότε φέτος ανακάλυψα ότι εκτός από την ημέρα των kanelbullar και των semlor, έρχεται μια ακόμα γιορτή γλυκού, η ημέρα της βάφλας!!!

Η ημέρα της βάφλας που λες γιορτάζεται την 25η Μαρτίου κάθε χρόνο. Ο λόγος είναι κορυφαίος: σήμερα όπως γνωρίζουμε γιορτάζεται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, δηλαδή η "Our lady day" το οποίο στα Σουηδικά λέγεται "Vårfrudagen" (vår -> our, fru -> lady, dagen -> (the) day).

Tα Σουηδάκια που λες ξεκίνησαν να λένε Vårfrudagen από εδώ και Vårfrudagen από εκεί και μιας και τις μισές λέξεις τις τρώνε (όποιος μαθαίνει την γλώσσα με νοιώθει αυτήν την στιγμή) το Vårfrudagen (χοντρικά: βόα-ρφρου-ντάγκεν) στο πέρασμα των χρόνων άρχισε να ακούγεται σαν... Våfflordagen (χοντρικά: βόα-φλουρ-ντάγκεν) όπου Våfflor βάλε... βάφλες :D

Tαμπελίτσα έξω από το supermarket που ενημερώνει για τις προσφορές στο έτοιμο
μείγμα βάφλας λόγω Våffelda(ge)n την Τετάρτη.

Έτσι αυτή η θρησκευτική γιορτή νηστείας και προσευχής, μετατράπηκε σε άλλη μία γιορτή φαγητού, την Våffeldagen, η ημέρα όχι της Παναγίας πλέον, αλλά της βάφλας :)
Καταπληκτικό, ειλικρινά όταν το έμαθα ξεσκίστηκα να γελάω!

Έτσι ως άτομα που "κρατάμε τις παραδόσεις", ξεκινήσαμε μαζί με τον dtsomp για το κοντινό μας εμπορικό, έτσι για να γιορτάσουμε την "'αγια" αυτή ημέρα.
Εκεί κάναμε το πλέον κουφό: Όταν αντιληφθήκαμε ότι οι βάφλες σερβίρονταν μόνο με μαρμελάδα και κρέμα (άγλυκη σαντυγί) και επειδή μας είχε πιάσει τρελή λιγούρα για "εορτασμό", εκεί που όλοι παράγγελναν βάφλες, εμείς παραγγείλαμε... κρέπες! :P Σίγουρα η ταμίας θα σκέφτηκε "τσ... τουρίστες...".

Και ιδού το ταπεινό νηστίσιμο εορταστικό πιάτο:


Εδώ να πω ότι το παραπάνω που περιέχει 2 κρέπες, nutella, μπανάνα, παγωτό, κρέμα και σιρόπι σοκολάτας μου βγήκε 65 κορώνες το οποίο είναι κάπου χοντρικά 6 ευρώ. Το καλοκαίρι στην Αθήνα πήρα μια κρέπα (από ούτε καν κυριλέ μαγαζί) με merenda, μπισκότο και μπανάνα, ΣΤΟ ΧΕΡΙ και έδωσα 5 ευρώ. Αυτάκια...

Ας αφήσουμε τις γκρίνιες όπως ένεκα αυτής της θεσπέσιας γιορτής! χιχιχι!

φιλάκια,
Nenya

PS. Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί το blog μου το γύρισε ξαφνικά σε γαστρονομικού περιεχομένου... Ίσως επειδή πλέον δεν μπορώ να γράψω τις "σκεψούλες" μου εδώ... Μάλλον... Θα το συζητήσουμε αυτό μια μέρα, σύντομα...

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Earth hour

Να πω την αλήθεια, με τις τόσες προσκλήσεις για να μπω σε κάποιο group στο facebook που με προτρέπει να κλείσω τα φώτα για μία 5 λεπτά/1 ώρα/whatever, όταν μου ήρθε πρόσκληση για το earth hour, το πήρε και αυτό η μπάλα όπως και τα υπόλοιπα.
Συγγνώμη, αλλά δεν πίστευα τόσο καιρό ότι αν έκλεινα το φως εγώ, ο Νικολάκης της κυρα-Κατίνας απέναντι και η γιαγιά μου για 5 λεπτά ταυτόχρονα σε ασυντόνιστες ομάδες ότι θα σώζαμε τον κόσμο. Oh please, μην ξεκινήσουμε την συζήτηση ότι ακόμα και αν κάνουμε το πιό μικρό πραγματάκι ο κόσμος θα σωθεί και ότι ακόμα και ένα μικρό χόμπιτ κατάφερε να πάει στην Mordor και να καταστρέψει ΤΟ δαχτυλίδι (WTF?!). Εννοώ ότι αν ο Νικολάκης της κυρα-Κατίνας δει στο facebook ότι πρέπει να κλείσει το φως για 5 λεπτά ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ και το κάνει, αλλά από την άλλη αφήνει ανοιχτό κάθε βράδυ το pc του για να ανεβάσει το ratio του στον αγαπημένο του tracker, τότε πολύ απλά θεωρώ την κίνησή του υποκρισία και τουλάχιστον γελοία.
Πέτυχα συνάδελφο φοιτητή στα διαμερίσματα εδώ να έχει φύγει για το γυμναστήριο έχοντας αφήσει ανοιχτή στο τέρμα την τηλεόραση μαζί με όλα τα φώτα και το pc, χωρίς να τον νοιάζει επειδή εδώ στα διαμερίσματα το ρεύμα είναι standard μέσα στο ενοίκιο και δεν πληρώνουμε ανάλογα με την κατανάλωση. Πες μου τώρα αν αυτό το άτομο κλείσει τα φώτα για μία ώρα αύριο, αλλά συνεχίσει να κάνει αυτό όλη την ώρα, ποιον θα δουλέψει...

Τέλος πάντων. Η κίνηση αυτή είναι καθαρά συμβολική και μία κίνηση διαμαρτυρίας και φυσικά και θα συμμετάσχω, αλλά το θέμα είναι πραγματικά κάποια στιγμή να σοβαρευτούμε και να δει καθένας τι μπορεί να κάνει από την μεριά του για να σώσει τον κόσμο. Και μιλάω για πράγματα που θα κάνει κάθε μέρα επειδή είναι συνειδητοποιημένος και όχι μία φορά τον χρόνο επειδή έτσι του είπαν.

Ειλικρινά δεν είχα καμία πρόθεση για κήρυγμα, ούτε πιστεύω ότι τα λόγια μου αυτά θα αλλάξουν κανέναν. Η πραγματική μου πρόθεση ήταν να δείξω τον τρόπο που επέλεξε η κύρια γαλακτοβιομηχανία εδώ για να μας θυμίσει να συμμετάσχουμε σε αυτήν την κίνηση.

Ένα κουτί γάλα εδώ είναι κάπως έτσι (κόκκινο χρώμα για το πλήρες, πράσινο για το χαμηλά και μπλε για το μηδέν λιπαρά) :


Στο πίσω μέρος έχει πάντα διάφορες συμβουλές, ιστορίτσες, κτλ. Πολύ ωραίο αν έχεις βαρεθεί να διαβάζεις 5982475298475 το κουτί των δημητριακών κάθε πρωί που είναι όλη την ώρα το ίδιο (και ακόμα πιο ωραίο όταν βλέπεις ότι καταλαβαίνεις πραγματικά τι γράφει!).


Αυτήν την βδομάδα το κουτί είναι έτσι, με το κάτω μέρος έχει έναν διακόπτη που γράφει På (On) / Av (Off) και είναι πατημένος έτσι ώστε να είναι κλειστός:


Στο πίσω μέρος ενημερώνει για το ότι τα φώτα πρέπει να κλείσουν το Σάββατο στις 20.30-21.30 και πληροφορεί σύντομα τον λόγο της διαμαρτυρίας (ότι είναι προς τους παγκόσμιους ηγέτες για μείωση των εκπομπών και της κατανάλωσης ενέργειας), και προτρέπει τον καθέναν να συμμετάσχει σε αυτήν την κίνηση:


Θα κλείσω με την πρώτη φράση του κουτιού:

Ingen kan göra allt men alla kan göra något -
κανένας δεν μπορεί να κάνει τα πάντα, αλλά όλοι μπορούν να κάνουν κάτι.

Ας κλείσουμε τα φώτα αύριο στις 20:30 και ας αλλάξουμε πλέον και μερικές από τις συνήθειές μας. Κακό δεν θα κάνει σε κανέναν...