Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Σουηδική 25η Μαρτίου

Έπρεπε οπωσδήποτε να το κάνω ποστ αυτό γιατί είναι από τα αστειότερα πράγματα που έχω ακούσει.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή παρατηρούσα ότι το super market γέμιζε με βάφλες ή έτοιμα μείγματα για να φτιάξεις τις δικές σου, μαρμελάδες για να τις συνοδεύσεις ή ακόμα και μηχανές για να τις ψήσεις σπίτι, αλλά δεν είχα δώσει πολύ σημασία γιατί νόμιζα ότι απλά όταν ερχόταν η άνοιξη κάτι τους έπιανε και έτρωγαν βάφλες εδώ...

Έτοιμα μείγματα για βάφλες στο supermarket.

Οπότε φέτος ανακάλυψα ότι εκτός από την ημέρα των kanelbullar και των semlor, έρχεται μια ακόμα γιορτή γλυκού, η ημέρα της βάφλας!!!

Η ημέρα της βάφλας που λες γιορτάζεται την 25η Μαρτίου κάθε χρόνο. Ο λόγος είναι κορυφαίος: σήμερα όπως γνωρίζουμε γιορτάζεται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, δηλαδή η "Our lady day" το οποίο στα Σουηδικά λέγεται "Vårfrudagen" (vår -> our, fru -> lady, dagen -> (the) day).

Tα Σουηδάκια που λες ξεκίνησαν να λένε Vårfrudagen από εδώ και Vårfrudagen από εκεί και μιας και τις μισές λέξεις τις τρώνε (όποιος μαθαίνει την γλώσσα με νοιώθει αυτήν την στιγμή) το Vårfrudagen (χοντρικά: βόα-ρφρου-ντάγκεν) στο πέρασμα των χρόνων άρχισε να ακούγεται σαν... Våfflordagen (χοντρικά: βόα-φλουρ-ντάγκεν) όπου Våfflor βάλε... βάφλες :D

Tαμπελίτσα έξω από το supermarket που ενημερώνει για τις προσφορές στο έτοιμο
μείγμα βάφλας λόγω Våffelda(ge)n την Τετάρτη.

Έτσι αυτή η θρησκευτική γιορτή νηστείας και προσευχής, μετατράπηκε σε άλλη μία γιορτή φαγητού, την Våffeldagen, η ημέρα όχι της Παναγίας πλέον, αλλά της βάφλας :)
Καταπληκτικό, ειλικρινά όταν το έμαθα ξεσκίστηκα να γελάω!

Έτσι ως άτομα που "κρατάμε τις παραδόσεις", ξεκινήσαμε μαζί με τον dtsomp για το κοντινό μας εμπορικό, έτσι για να γιορτάσουμε την "'αγια" αυτή ημέρα.
Εκεί κάναμε το πλέον κουφό: Όταν αντιληφθήκαμε ότι οι βάφλες σερβίρονταν μόνο με μαρμελάδα και κρέμα (άγλυκη σαντυγί) και επειδή μας είχε πιάσει τρελή λιγούρα για "εορτασμό", εκεί που όλοι παράγγελναν βάφλες, εμείς παραγγείλαμε... κρέπες! :P Σίγουρα η ταμίας θα σκέφτηκε "τσ... τουρίστες...".

Και ιδού το ταπεινό νηστίσιμο εορταστικό πιάτο:


Εδώ να πω ότι το παραπάνω που περιέχει 2 κρέπες, nutella, μπανάνα, παγωτό, κρέμα και σιρόπι σοκολάτας μου βγήκε 65 κορώνες το οποίο είναι κάπου χοντρικά 6 ευρώ. Το καλοκαίρι στην Αθήνα πήρα μια κρέπα (από ούτε καν κυριλέ μαγαζί) με merenda, μπισκότο και μπανάνα, ΣΤΟ ΧΕΡΙ και έδωσα 5 ευρώ. Αυτάκια...

Ας αφήσουμε τις γκρίνιες όπως ένεκα αυτής της θεσπέσιας γιορτής! χιχιχι!

φιλάκια,
Nenya

PS. Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί το blog μου το γύρισε ξαφνικά σε γαστρονομικού περιεχομένου... Ίσως επειδή πλέον δεν μπορώ να γράψω τις "σκεψούλες" μου εδώ... Μάλλον... Θα το συζητήσουμε αυτό μια μέρα, σύντομα...

---
Ποστ μέσα στο ποστ: Earth hour

Να πω την αλήθεια, με τις τόσες προσκλήσεις για να μπω σε κάποιο group στο facebook που με προτρέπει να κλείσω τα φώτα για μία 5 λεπτά/1 ώρα/whatever, όταν μου ήρθε πρόσκληση για το earth hour, το πήρε και αυτό η μπάλα όπως και τα υπόλοιπα.
Συγγνώμη, αλλά δεν πίστευα τόσο καιρό ότι αν έκλεινα το φως εγώ, ο Νικολάκης της κυρα-Κατίνας απέναντι και η γιαγιά μου για 5 λεπτά ταυτόχρονα σε ασυντόνιστες ομάδες ότι θα σώζαμε τον κόσμο. Oh please, μην ξεκινήσουμε την συζήτηση ότι ακόμα και αν κάνουμε το πιό μικρό πραγματάκι ο κόσμος θα σωθεί και ότι ακόμα και ένα μικρό χόμπιτ κατάφερε να πάει στην Mordor και να καταστρέψει ΤΟ δαχτυλίδι (WTF?!). Εννοώ ότι αν ο Νικολάκης της κυρα-Κατίνας δει στο facebook ότι πρέπει να κλείσει το φως για 5 λεπτά ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ και το κάνει, αλλά από την άλλη αφήνει ανοιχτό κάθε βράδυ το pc του για να ανεβάσει το ratio του στον αγαπημένο του tracker, τότε πολύ απλά θεωρώ την κίνησή του υποκρισία και τουλάχιστον γελοία.
Πέτυχα συνάδελφο φοιτητή στα διαμερίσματα εδώ να έχει φύγει για το γυμναστήριο έχοντας αφήσει ανοιχτή στο τέρμα την τηλεόραση μαζί με όλα τα φώτα και το pc, χωρίς να τον νοιάζει επειδή εδώ στα διαμερίσματα το ρεύμα είναι standard μέσα στο ενοίκιο και δεν πληρώνουμε ανάλογα με την κατανάλωση. Πες μου τώρα αν αυτό το άτομο κλείσει τα φώτα για μία ώρα αύριο, αλλά συνεχίσει να κάνει αυτό όλη την ώρα, ποιον θα δουλέψει...

Τέλος πάντων. Η κίνηση αυτή είναι καθαρά συμβολική και μία κίνηση διαμαρτυρίας και φυσικά και θα συμμετάσχω, αλλά το θέμα είναι πραγματικά κάποια στιγμή να σοβαρευτούμε και να δει καθένας τι μπορεί να κάνει από την μεριά του για να σώσει τον κόσμο. Και μιλάω για πράγματα που θα κάνει κάθε μέρα επειδή είναι συνειδητοποιημένος και όχι μία φορά τον χρόνο επειδή έτσι του είπαν.

Ειλικρινά δεν είχα καμία πρόθεση για κήρυγμα, ούτε πιστεύω ότι τα λόγια μου αυτά θα αλλάξουν κανέναν. Η πραγματική μου πρόθεση ήταν να δείξω τον τρόπο που επέλεξε η κύρια γαλακτοβιομηχανία εδώ για να μας θυμίσει να συμμετάσχουμε σε αυτήν την κίνηση.

Ένα κουτί γάλα εδώ είναι κάπως έτσι (κόκκινο χρώμα για το πλήρες, πράσινο για το χαμηλά και μπλε για το μηδέν λιπαρά) :


Στο πίσω μέρος έχει πάντα διάφορες συμβουλές, ιστορίτσες, κτλ. Πολύ ωραίο αν έχεις βαρεθεί να διαβάζεις 5982475298475 το κουτί των δημητριακών κάθε πρωί που είναι όλη την ώρα το ίδιο (και ακόμα πιο ωραίο όταν βλέπεις ότι καταλαβαίνεις πραγματικά τι γράφει!).


Αυτήν την βδομάδα το κουτί είναι έτσι, με το κάτω μέρος έχει έναν διακόπτη που γράφει På (On) / Av (Off) και είναι πατημένος έτσι ώστε να είναι κλειστός:


Στο πίσω μέρος ενημερώνει για το ότι τα φώτα πρέπει να κλείσουν το Σάββατο στις 20.30-21.30 και πληροφορεί σύντομα τον λόγο της διαμαρτυρίας (ότι είναι προς τους παγκόσμιους ηγέτες για μείωση των εκπομπών και της κατανάλωσης ενέργειας), και προτρέπει τον καθέναν να συμμετάσχει σε αυτήν την κίνηση:


Θα κλείσω με την πρώτη φράση του κουτιού:
Ingen kan göra allt men alla kan göra något -
κανένας δεν μπορεί να κάνει τα πάντα, αλλά όλοι μπορούν να κάνουν κάτι.

Ας κλείσουμε τα φώτα αύριο στις 20:30 και ας αλλάξουμε πλέον και μερικές από τις συνήθειές μας. Κακό δεν θα κάνει σε κανέναν...

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

...Ingen tzatziki tack!

To Σάββατο ήμασταν πολύ στεναχωρημένοι σκεπτόμενοι ότι εδώ δεν έχουνε κούλουμα και γιορτές, γι'αυτό πήγαμε στο κέντρο και πλακώσαμε κάτι πιτόγυρα για να πάνε οι πίκρες κάτω...

Ήταν σαν τα αληθινά! :P :P :P

Με το που μπήκαμε μέσα δεν μπορούσαμε να μην παρατηρήσουμε την ομοιότητα του σουβλατζίδικου με τα αντίστοιχα ελληνικά. Η μυρωδιά της τσίκνας σε συνδυασμό με το χαρακτηριστικό πλακάκι στον τοίχο και την μουσική του Χατζηγιάννη, έκαναν το μέρος ειδυλλιακό για μασαμπούκες με άρωμα Ελλάδας.

Πραγματικά αισθανόμασταν σαν το σπίτι μας έως ότου... ήρθε η ώρα της παραγγελίας. Όπως μπορείς να φανταστείς αυτό που σκεφτήκαμε όλοι εκείνη την στιγμή ήταν... Σε τι γλώσσα να παραγγείλω?!

Και ναι, έγινε και αυτό. Στο καράκεντρο της Στοκχόλμης να παραγγέλνουμε γύρους στα σουηδικά σε τούρκο υπάλληλο.
"Jag vill ha en pita gyros..." (θέλω έναν γύρο πίτα...) λέω στον τυπά προσπαθώντας να μην σκάσω στα γέλια. Σκέφτομαι λίγο και συνεχίζω "...ingen tzatziki tack!" (...χωρίς τζατζίκι πλιζ!).
Δεν ξέρω γιατί, αλλά περίμενα από στιγμή σε στιγμή να ακουστεί από το βάθος ένα "ίσα μαρή που θες και σουηδικά! Χασάν, φτιάσε μια περιποιημένη για την κιουρία!" αλλά αυτό δυστυχώς δεν έγινε ποτέ :P

Αφού κάτσαμε το καθιερωμένο 3ώρο εκεί για να το χαρούμε, νιώσαμε ξαφνικά "ένα κενό" στην κοιλιά μας (καλά, έτοιμοι να σκάσουμε ήμασταν, αλλά τέλος πάντων) και έτσι μεταφερθήκαμε σε μία καφετέρια για να μασαμπουκιάσουμε και άλλο.
Αυτήν την φορά ήταν τεράστια muffins!

Οh yes!

Mετά από ώρες ολόκληρες ψαξίματος, εγώ κατέληξα στο παρακάτω, μπανάνα-σοκολάτα με choco-chips και κομματάκια μπανανούλας:

Nιάμ λέω!

Κάτω το μέρος με την σοκολάτα και τα choco-chips και πάνω η μπανανογευσούλα. Yum...

H μέρα έκλεισε με μία βόλτα στο κέντρο για να δούμε τις λίμνες που πάγωσαν τελικά (τις 2 προηγούμενες χρονιές που ήμουν εδώ δεν είχε γίνει σχεδόν τίποτα).

Σε άλλες λίμνες που έχουν παγώσει πιό πολύ και σε μεγαλύτερη έκταση μπορείς να πας και να κάνεις πατινάζ (φωτογραφίες θα ακολουθήσουν σε άλλο ποστ), αλλά εμείς είχαμε καημό να περπατήσουμε στην λίμνη Mälaren στο κέντρο της πόλης.


Λίμνη Mälaren, πανοραμική


Ήταν μια ασυνήθιστη και πολλή όμορφη μέρα...

---
Ποστ μέσα στο ποστ: Υum!

Tι κάνεις όταν θες κάτι γρήγορο και γλυκό για να συνοδεύσει το τσάι σου το απόγευμα?

Ταρανδομηλοπιτούνια! :D

Πριν...


Και μετά! (Δεν είναι καμένα, φταίει η κανέλα για το χρώμα ;) )

Και το "food styling" :P

;;

Template by:
Free Blog Templates