Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2005

Χειμώνας... πάλι...

Πως πέρασαν οι μέρες... χειμώνιασε πάλι...

Μου φαίνεται πολύ περίεργο το ότι κρύωσε ο καιρός. Το μυαλό μου έχει μείνει κάπου στον Απρίλιο ας πούμε (μιας και το καλοκαίρι δεν είχε κάτι special για να μου μείνει, άρα δεν αισθάνομαι ότι πέρασε ακόμα!) και όμως κοιτάω το ημερολόγιο σαν χαζή και βλέπω ότι ο μήνας είναι Οκτώβρης.

Και όχι μόνο Οκτώβρης, αλλά είναι και μέσα Οκτωβρίου!

Με εκνευρίζει αυτή η εποχή είναι η αλήθεια. Αυτή η μεταβατική περίοδος από το καλοκαίρι στην άνοιξη (δεν νομίζω ότι περνιέται για φθινόπωρο αυτό!!!).
Την μία είσαι με τιραντέ και πέδιλο και την άλλη είσαι με μακρυμάνικο, μπουφάν, κάλτσες και μπότες.
Μου την δίνει η υγρασία της Θεσσαλονίκης.

Πιο πολύ όμως ξέρεις τι μισώ όταν κάνει κρύο?
Που ξυπνάω το πρωί και το παπλωματάκι μου είναι ζεστό και απαλό και νάνι και έξω από αυτό έχει κρύο. Βγάζω για πλάκα το μικρό μου το δαχτυλάκι διστακτικά έξω από το παπλωματάκι και αυτό μαζεύεται γρήγορα πάλι μέσα και κουρνιάζει δίπλα στα άλλα που το αγκαλιάζουν για να ζεσταθεί και του συμπαραστέκονται.
Φαντάζεσαι πόσο θάρρος πρέπει να μαζέψει το μικρό μου το δαχτυλάκι, όχι μόνο για να κάνει πάλι την απόπειρα να βγει από το κουβερτάκι, αλλά και για να πείσει και τα άλλα δαχτυλάκια να το ακολουθήσουν και μετά την πατούσα ολόκληρη, το ένα πόδι, το άλλο πόδι... και στο τέλος εμένα που σηκώνομαι πάντα με την ίδια ξινισμένη φάτσα και με σέρνω μέχρι το μπάνιο για να μου ρίξω λίγο νερό για να ξυπνήσω...

και πάντα στο μυαλό μου ο ίδιος σκοπός:

Μην με ξυπνάς απ'τις έξι
πριν ακόμα η μέρα να φέξει
ξυπνητήρι χτυπάς σαν τρελό σε μισώ... αχ... σε μισώ... :(

Κάθε μέρα τα ίδια.
Γενναίο μου δαχτυλάκι, κάνε και το θαύμα σου να με σηκώσεις και πάλι αύριο το πρωί από το κρεββάτι...





Υ.Γ. Μιλάω ΚΑΙ στο δαχτυλάκι μου? καλά τα πάμε...

8 Comments:

  1. Psipsinel said...
    Xipna Sikw, xipna sikwwwwww
    einai apalo to krevatiiiiiii
    afiste me na kimithoooooooo......

    :)
    Oneiros said...
    Πολύ γλυκό post' επειδή κι εγώ χουζούρης είμαι και δεν λέω γενικά να σηκωθώ από το κρεβάτι μέχρι να βαρεθώ να κοιμάμαι, ειδικά όταν κάνει κρύο κι υγρασία έξω, τα τελευταία χρόνια το χειμώνα ακολουθώ το σύστημα "βρεγμένο γατί/Αέρα!": 5' αφού χτυπήσει το πρώτο ξυπνητήρι -έχω άλλα 2 για εφεδρεία- τινάζομαι από το κρεβάτι (χωρίς όμως να χαλάσω τα σκεπάσματα γιατί μπορεί να χρειαστεί να επιστρέψω για λίγο, αν έχει πολύ κρύο εκεί έξω).
    Marilina said...
    όταν όμως μπορείς να σηκωθείς ό,τι ώρα θες;;;; αυτό είναι απόλαυση..... ενώ το καλοκαίρι σηκώνεσαι με ιδρώτα.(φίλη του χειμώνα)
    Darthiir the Abban said...
    Χμμμ μέσα Οκτώβρη!!! Ωραία!!!!
    Πλησιάζει δηλαδή η εκδρομή της 28ης!!!!!!
    Βρε παίδί μου αμάν, όλες οι εποχές έχουν τα ωραία τους!

    Όσο για το χειμωνιάτικο ξύπνημα.. είναι θέμα οπτικής γωνίας. Κι εμένα μου αρέσει υπερβολικά η ζέστη του παπλώματος αλλά... μου αρέσει επίσης και το ότι το πετάω ξαφνικά από πάνω μου και έτσι ξυπνάω αμέσως και μπορώ και ξεκινάω με ταχύτητα την μέρα μου εντελώς ξύπνιος!
    Α ναι και να σημειώσω ότι το πρώτο πράμα που κάνω έιναι μπάνιο! Και επίσης να σημειώσω ότι το πρωί ΔΕΝ ανάβω καλοριφέρ :p
    jojo said...
    εγώ πάλι είχα το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με σένα nenya ως τώρα, και γιαυτό για να σηκωθώ απο το κρεβάτι έπαιρνα μαζί μου μια (εκ των δύο τουλάχιστον) κουβερτών, τυλιγμένη γύρω μου και βούρ στο καθιστικό να ανάψω το αιρκοντίσιον... ωσπου να ανάψουν τα καλοριφέρ εννοείται.
    τώρα, φαίνεται οτι το πρόβλημα λύθηκε καθώς ξυπνάω δεύτερη και έχω δώσει οδηγίες να ανάβει το κλιματιστικό πριν ξυπνήσω.
    έτσι το περιβάλλον δεν είναι τόσο κρύο οταν διώχνω τα σκεπάσματα.
    αυτό είναι ένα απο τα καλά της συγκατοίκησης...
    ένα ακόμα είναι και ο έτοιμος αχνιστός καφές που με περιμένει κάτω απο το αιρκοντίσιον... χιχιχιχι....:)
    Mikrouli said...
    Εμένα μου αρέσει η αγκαλιά πρωϊ πρωϊ!!!

    Είναι ένα πάπλωμα και αυτή αλλά άλλου είδους!
    Ακόμα και το κρύο να μην αντέχεται έξω (από τα σκεπάσματα) με ξυπνάει χαμογελαστό και έτοιμο να ξεχυθώ στους δρόμους!

    Αχ μάνα είναι μόνο ΜΙΑ!!!

    Τί νομίζατε, καλέ;;;;

    χιχιχιχιχιχιχι!!!

    ;-)
    The Passenger said...
    Πρώτη φορά βλέπω το blog σου και μπορώ να πω ότι οι εντυπώσεις είναι πάρα πολύ καλές.Δεν μπορώ να αγνοήσω και το γεγονός ότι έχεις εικόνα απο ένα βιβλίο του Tim Burton, ενός απο τους πλέον αγαπημένους μου καλιτέχνες.

    Καλή συνέχεια λοιπόν.

    Ξέρεις μου κάνει εντύπωση το ότι αναφέρεσαι συχνά στην υγρασία.Οχι για τίποτε άλλο αλλά δεν διάβασα παρόμοιο..παράπονο για την Θεσσαλονίκη σε άλλα ιστολόγια.Πάντως πήγα μια φορά στην πόλη,το 99, και μου φάνηκε οκ.Αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα να είσαι σίγουρη ότι υπάρχουν και χειρότερα.I've been there :)
    Nenyaki : ) said...
    ενημερωμένο σε βλέπω Οζυμάνδια! ;) όντως η εικόνα είναι από τον μελαγχολικό θάνατο του Στρειδάκη (κολλημένη και εγώ με τον Burton) και χαίρομαι που βρίσκω κάποιον που γνωρίζει το βιβλίο αυτό και να είναι και fan!
    Σε ευχαριστώ και για τα καλά σου λόγια. Όσο για την υγρασία, έλα μια μέρα κατά τις 8-10 το πρωί στα ΤΕΙ να δεις μόνο τι ομίχλη έχει...
    τρυπάει κόκαλα η άτιμη! μπρρρρρρ...

    Σίγουρα υπάρχουν χειρότερα, αλλά και πολύ καλύτερα βεβαίως βεβαίως! ;)

Post a Comment



Template by:
Free Blog Templates