Δευτέρα, 18 Απριλίου 2005

brainstorming μονόλογοι...

την τελευταία βδομάδα αισθάνομαι ότι η ζωή μου δεν έχει τίποτα το ενδιαφέρον...
(θα έλεγα ότι δεν έχει κανένα νόημα, αλλά τότε αυτό το ποστ θα έμοιαζε περισσότερο με γράμμα αυτοκτονίας, παρά με σελίδα ημερολογίου)
έχω μια ατονία τρομερή, αλλά ταυτόχρονα και μια ένταση μέσα μου... κακή ένταση... και τάσεις φυγής...
σε αυτό πιστεύω ότι βοηθάει και ο καιρός πολύ (ή τουλάχιστον τον έχω σαν δικαιολογία στην κλασσική ερώτηση του "τι έχεις?").
...τι έχω? ποιος ξέρει...
είμαι ερωτευμένη είπε ένας συνάδελφος...

εκτιμάμε τα πράγματα όταν τα χάνουμε Κλεό... έτσι λένε...
όταν τα χάνουν οι άλλοι όμως, τα εκτιμάνε?


δεν θέλω να βγω, δεν θέλω να μιλάω σε κανέναν...
δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν πηγαίνω στα μαθήματα, δεν θέλω να βρίσκομαι σε πολύ κόσμο...
μερικές φορές θέλω να ουρλιάξω δυνατά, εκεί στο κέντρο της Αριστοτέλους!!!
θέλω να φύγω... η πόλη αυτή με πνίγει, με αγχώνει, με σκοτώνει...


κοίτα ποιος τα λέει αυτά... η χαμογελαστή, χαζοχαρούμενη και γλυκανάλατη Nenya...
αν την δείς, πες της πως την ψάχνω...

1 Comment:

  1. dtsomp said...
    αν την δείς, πες της πως την ψάχνω...

    Αν την δω, σιγά μην της πω ότι την ψάχνεις. Δηλαδή, τι; Να βρεθείτε και να την χαλάσεις κι αυτήν; :Ρ

    Λέω να την κρατήσω για μένα ;)

Post a Comment



Template by:
Free Blog Templates