Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2006

..."τι εξάμηνο είσαι κοριτσάκι?"

Χθες ήταν οι εγγραφές στην σχολή. Χαμός από φοιτητές στους διαδρόμους και έξω από κάθε αίθουσα, όλοι να σπρώχνουν και να πατιούνται για να πάρουν το μαγικό χαρτάκι με τον αύξοντα αριθμό το οποίο ίσως να τους εξασφάλιζε την είσοδο σε κάποιο εργαστήριο (όχι απαραίτητα της προτίμησής τους), όλοι να αγωνιούν αν θα προλάβουν να μπουν ή αν θα μείνουν απέξω, αν θα βρουν ό,τι θέλουν, τις ώρες που θέλουν, να μην συμπίπτουν μεταξύ τους κτλ...

Και εγώ, απλή θεατής όλου αυτού του μπάχαλου στο οποίο συμμετείχα και εγώ έως πέρυσι.

Γιατί φέτος δεν θα έχω κανένα εργαστήριο.
Καθόλου σπρώξιμο. Καθόλου αγωνία.

Αισθάνομαι κακιά, αλλά όταν είδα αυτήν την κατάσταση πανικού που επικρατούσε και στην οποία δεν συμμετείχα και ούτε θα συμμετάσχω ποτέ ξανά, κάπου εκεί, στο βάθος του μυαλού μου, αισθανόμουν ένα περίεργο, ηδονικό θα έλεγα συναίσθημα, σαν αυτό που νιώθεις όταν αγγίζει την γλώσσα σου η αφράτη σοκολατένια κρέμα μιας φρέσκιας, δροσερής τούρτας black forest, καθώς κάθεσαι και την απολαμβάνεις μόνος σου, τρώγοντάς την αργά-αργά με ένα κουτάλι της σούπας, χωρίς να σε ενοχλεί κανείς...

Νωρίτερα την ίδια μέρα, επειδή είχε αρκετή κίνηση και θα αργούσα (έπρεπε να βοηθήσω στις εγγραφές των εργαστηρίων του 3ου εξαμήνου και να βρίσκομαι στην σχολή από νωρίς), πήρα ταξί για τον σταθμό και από εκεί με μετεπιβίβαση σε λεωφορείο, να φτάσω στο τμήμα.

Πριν μπω, βρισκόταν ήδη μέσα μία κυρία η οποία δεν σταμάτησε καθόλου να μιλάει, αλλά εμένα μου άρεσε, καθώς έσπαγε την βαρετή ησυχία που επικρατεί συνήθως σε ένα ταξί, μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου.

Μέσα σε άλλα (για το που πήγαινε, για το εξοχικό της, για τον σκύλο της, για τα μόρια που έχει, μπλα μπλα μπλα), μάθαμε και τα οικογενειακά της και συγκεκριμένα μου είπε ότι είχε μια κόρη μικρή, στην ηλικία μου, φοιτήτρια και εκείνη.

"τι εξάμηνο είσαι κοριτσάκι?" με ρώτησε.

Και εκεί, για πρώτη φορά, αντί να απαντήσω με κάποιον αριθμό, έφαγα ένα flash και έκανα μια παύση -όπως στις ταινίες, όταν κάποιος detective ανακαλύπτει ένα βασικό στοιχείο για την επίλυση ενός μυστηρίου- και της απάντησα:

"Είμαι στο πτυχίο τώρα..."

Δεν μπορώ να περιγράψω πως ένιωσα όταν είπα αυτήν την φράση (κάπου εδώ πέφτει το video με το nenyaki να τρέχει μέσα σε ένα ανθισμένο λιβάδι και γύρω του να τιτιβίζουν πουλάκια), αλλά ήθελα να τρέξω και να το φωνάξω παντού, μιας και χθες μπήκα και επίσημα στην τελική ευθεία για το πτυχίο και έχω αρχίσει να το συνειδητοποιώ.

είμαι σίγουρη ότι αυτούς τους μήνες θα γίνει η αγαπημένη μου φράση :)

Ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, ρώτα με, τι εξάμηνο είμαι darling!

Θέλω να μ'ακούω, να μ'ακούω, να μ'ακούω να το λέωωωωωωωω...

10 Comments:

  1. Psipsinel said...
    ti examino ise nenyaki ??? :)
    τέλσον said...
    ναι βρε νενυάκι, αλήθεια τι εξάμηνο είσαι;

    :oP
    Darthiir the Abban said...
    Ντιν ντιν ντιν...
    Τελευταίος γύρος...
    Παρακαλείται το νενυάκι όπως προσέλθει να κόψει το νήμα...

    Καλή μου το κακό ξέρεις ποιό είναι; Ότι μετά από λίγο καιρό θα λες... Αχ να ήμουν πάλι σε κάποιο εξάμηνο και να μην είχα πάρει το πτυχίο.... Άστα άστα... δράμα... Εγώ θα ήθελα να ήμουν 3τοετής τώρα...
    Beta Blank said...
    Μπα μπα...
    Μια χαρά, στο πτυχίο να τελειώνουμε και πάμε για άλλα!

    Που λες, το wordpress έβγαλε και ροζ template, μόνο που έχει και καρδούλες...
    dtsomp said...
    Μην τα λες αυτά για το ροζ templates έτσι... μας βλέπω για μετακόμιση... πάλι εγώ θα κουβαλάω τα έπιπλα :Ρ
    Beta Blank said...
    Μπα, δεν έχει πολύ κουβάλημα. Απλά κάποια πράγματα δε θα μετακομίσουν (πχ nenyaki με πολλά μάτια κ ερωτηματικά)...

    Αλλά δε με έπεισε ακόμα... καρδούλες πφφφφ..
    Nenyaki : ) said...
    οι πρώτοι δύο που ρώτησαν τι εξάμηνο είμαι, κερδίζουν την τούρτα που ανέφερα πιο πάνω στο ποστ (σας έφεξε πάλι psipsinelάκι και telson).

    darthiir το ξέρω ότι θα γίνει αυτό που λες, αλλά δυστυχώς στην ηλικία που είμαι, δεν το βλέπω.

    μία ου αλήθεια έχει ροζ template? ευχαριστώ πολύ για το ευχάριστο νεάκι! :)
    κρίμα που δεν μπορώ να συνδεθώ τώρα για να το δω (κάνουν upgrade? κάτι τέτοιο...).
    όσο για τις καρδούλες... χμ... θα δω και θα σου πω! :)

    dtsomp εσένα θα σου τα πω από κοντά :P
    ka8y said...
    Τί εξάμηνο είσαι?
    γιότα - φύγε που θα λεγε και κάποιος γνωστός!!
    Chrisa said...
    Ε ψιτ Nenyaki τι εξάμηνο είσαι;;

    Παντως και εγώ συμφωνώ με τον Darth... Πολυ θα ήθελα τώρα να ήμουν στο 2-3 έτος φοιτήτρια και το μόνο άγχος μου να είναι: Τι καφέ να πάρω freddo ή cappuccinο?
    dtsomp said...
    Στην φοιτητική ζωή δεν πρέπει να υπάρχει κανένα άγχος. Εξαλείφεις όποια προβλήματα από την αρχή και την περνάς χαλλλλλλαρά.

    ΠΑΝΤΑ φραπεδάκι!

Post a Comment



Template by:
Free Blog Templates