Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Καλοκαιράκι...

(Πρώτη φορά κάνω 2 μήνες να ανανεώσω το blog μου... ελπίζω να μην έφυγαν όλοι οι αναγνώστες!)

Ειλικρινά δεν κατάλαβα πως πέρασε το καλοκαίρι... Ήταν ένα καλοκαίρι για το οποίο δεν είχα κανονίσει τίποτα, αλλά σχεδίαζα τα πάντα τελευταία στιγμή και πέρασα τέλεια! Το άξιζα πιστεύω μιας και δεν μπορώ να πω ότι το περσινό καλοκαίρι ήταν και το καλύτερο της ζωής μου, αν αφαιρέσω την εκδρομή στο Λονδίνο...

Έτσι τον Ιούνη τον πέρασα στην Στοκχόλμη, βολτάροντας με την καλύτερη παρέα και απολαμβάνοντας τον καλύτερο καιρό που έχω πετύχει ποτέ τα 3 χρόνια που είμαι εδώ.



Απολαμβάνοντας την βόλτα μας με καλοκαιρινά στο παλάτι Drottningholm
(αχεμ, κάτι που δεν φαίνεται με τίποτα στην φωτογραφία :D ).


Οι διακοπές συνεχίστηκαν με 3 εβδομάδες στην Νότια Πελοπόννησο!

Φοινικούντα


Μεθώνη

Κορώνη

Βοϊδοκοιλιά

Σπήλαια Δυρού

Μετά ακολούθησε μία βδομάδα στην Άνδρο...


Μεσαιωνικό κάστρο και πέτρινο γεφύρι...


Yummy!


Λίγο sightseeing στην Αθήνα που είναι τέλεια το καλοκαίρι...


Νέο μουσείο ακρόπολης



Βραδινή βόλτα στην Πλάκα/Θησείο.


Αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα, μπροστά από την Βουλή.

Μετά ήταν η σειρά της Θεσσαλονίκηηηηηηηηηηηηηηηηηης!


Η καμάρα...


Ηλιοβασίλεμα στην παραλιακή...

Δεν έκατσα καθόλου το καλοκαίρι, κάτι που ήταν τέλειο γιατί μάζεψα αρκετά αποθέματα ήλιου και όρεξης για να περάσω τον χειμώνα!
Η επιστροφή στην Στοκχόλμη έγινε... αλλά δεν θα πω "καλό χειμώνα" εννοείται!!!
Mην χαλάμε τις καρδιές μας όσο έχει ήλιο έξω (και όσο η μέρα κρατάει πάνω από 10 ώρες :P :D ).

Θα τα πούμε σύντομα πάλι, έχω κάμποσα ποστ να περιμένουν, ελπίζω να τα κάνω σύντομα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα βομβαρδίσω το blog.

Φιλάκια!
Nenyaki

PS. ...έχω νεάκια ;)

---

Ποστ μέσα στο ποστ: Τα σπήλαια Δυρού

Ειλικρινά δεν έχω λόγια για να περιγράψω το σπήλαιο (ο ενικός πηγαίνει στο σπήλαιο Βλυχάδας που είναι και το μόνο επισκέψιμο). Είναι ένα από τα top ωραιότερα πράγματα που έχω δει ποτέ στην ζωή μου με διαφορά. Παρά την ειδική διαδρομή ως εκεί (τα φαρμακεία κερνούσαν τις δραμαμίνες αβέρτα), το θέαμα σε αποζημιώνει. Καμία σχέση με το σπήλαιο Ιωαννίνων (sorry guys!).

Επί 45' - 1 ώρα το μάτι σου δεν χορταίνει να βλέπει γύρω την απέραντη ομορφιά και τις εκπληκτικές αντανακλάσεις στο νερό. Λέω νερό γιατί σε αυτό το σπήλαιο δεν περπατάς (ούτε πετάς :P ) αλλά πηγαίνεις με βαρκούλα :)

2 από τους βαρκάρηδες του σπηλαίου. Η θερμοκρασία είναι χαμηλή μέσα στο σπήλαιο,
οπότε μία ζακετούλα χρειάζεται και... κοπελιές? αφήστε τα τακούνια σας στην άκρη
αν δεν θέλετε να φάτε βούτα με το που θα βάλετε το πόδι σας στην βαρκούλα ;)


Δυστυχώς ο φωτισμός σε συνδιασμό με το ότι είσαι σε μία βάρκα που κουνιέται συνέχεια κάνει αδύνατο το να πιάσεις την ατμόσφαιρα του σπηλαίου με κάποια μηχανή, ειδικά compact. Οι φωτογραφίες με flash φυσικά και βγαίνουν μία χαρά, αλλά σκοτώνουν την ομορφιά του σπηλαίου, καθώς δεν φαίνονται οι αντανακλάσεις, χαλάει ο φωτισμός και γενικά, φαίνεται σαν να μην είναι κάτι το ιδιαίτερο.

Έτσι μία από τις ελάχιστες δικές μου φωτογραφίες που βγήκαν ήταν η επόμενη:


Οπότε αφού δεν έχω ούτε λόγια, ούτε και φωτογραφίες, παραθέτω το παρακάτω βιντεάκι το οποίο και έχω κόψει για να διαρκεί 2 λεπτά :D Δεν είναι το τελειότερο καθώς δεν έβλεπα από την οθόνη όταν το τραβούσα, αλλά αποτυπώνει αρκετά καλά την ατμόσφαιρα του σπηλαίου πιστεύω!



PS αν φτάσετε ως εκεί, μην φοβηθείτε τα 12 ευρώ της εισόδου (6 ευρώ το φοιτητικό με επίδειξη ανάλογης ταυτότητας). Θα θέλετε μετά να πάτε ξανά και ξανά εγγυημένα!

---

Το ποστ που είναι μέσα στο ποστ που είναι μέσα στο ποστ: To νέο μουσείο Ακρόπολης

Πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να λείπει μία αναφορά σε αυτό και χε, μάντεψε! Ούτε γι'αυτό έχω λόγια ή φωτογραφίες :D

Θα δανειστώ όμως την φράση του dtsomp μετά την επίσκεψή μας εκεί:
"Eίναι το πρώτο μουσείο που επισκέπτομαι και στο οποίο κοιτάω προς όλες τις κατευθύνσεις: επάνω-κάτω-αριστερά και δεξιά!"
Και έτσι ήταν μιας και τα πατώματα του μουσείου είναι γυάλινα, το οποίο σημαίνει ότι:
α. μπορούσες να θαυμάσεις την ανασκαφή της αρχαίας γειτονιάς που βρισκόταν κάτω από τα πόδια σου
και β. οι κοπελιές δεν πρέπει να πάνε με μίνι :P

Ψηφιδωτό ακριβώς κάτω από το πάτωμα του μουσείου, στην αρχαία γειτονιά που έχει βρεθεί εκεί.

Πραγματικά την περισσότερη ώρα κοιτούσαμε το κτίριο, παρά τα εκθέματα. Αυτό νόμιζα ότι θα γινόταν μόνο την πρώτη φορά που θα το επισκεπτόμουν, αλλά και την δεύτερη που πήγα (σε 3 βδομάδες :D) πάλι το κτίριο κοίταζα! Τέλειο, πραγματικά, είναι κάτι που με έκανε να νιώσω πολύ περίφανη.

Για να μην αναφέρω τον 3ο όροφο του μουσείου ο οποίος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να είναι παράλληλος με τον παρθενώνα και έτσι μπορείς ανά πάσα στιγμή να κοιτάς και τα μάρμαρα και τον ναό περπατώντας στον διάδρομο του μουσείου. Simply breathtaking...

Δεν μπορούσες να σταματήσεις να κοιτάζεις ακόμα και έξω από το μουσείο!

Δυστυχώς όμως, δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες μέσα στο μουσείο και δυστυχώς ούτε μπορείς να βγάλεις κάποια στην "ζούλα" καθώς παντού υπάρχουν κουστουμάτοι τυπάδες που παρακολουθούν (spooky!!!).

Για παράδειγμα, εγώ άκουσα παρατήρηση για την παρακάτω φωτογραφία την οποία και έβγαλα από τον πρώτο όροφο του μουσείου, έχοντας την μηχανή μου στραμμένη... προς τα έξω!!!

Η είσοδος του μουσείου και η ανασκαφή της αρχαίας γειτονιάς, όπως φαίνονται από τον πρώτο όροφο του μουσείου.

Κρίμα, πολύ κρίμα... Θα μπορούσαν πιστεύω να επέτρεπαν φωτογραφίες χωρίς flash. Έτσι και αλλιώς δεν ήθελα να βγάλω τα εκθέματα... Το κτίριο ήθελα να βγάλω!!!

Το καφέ/εστιατόριο του μουσείου με την Ακρόπολη στο πιάτο.

Και για το τέλος, ένα παραπονάκι... Όχι, δεν θα είναι το κλασσικό για τα μάρμαρα του παρθενώνα, αυτό είναι ήδη χιλιοειπωμένο...
Αλλά ρε γμτ... στην μία μου επίσκεψη είδα τουλάχιστον 4 άτομα να αγγίζουν τα εκθέματα... Αν είναι δυνατόν δηλαδή... :(

Όπως και αν έχει, το μουσείο αξίζει χίλιες φορές μία (τουλάχιστον) επίσκεψη.

6 Comments:

  1. lopi said...
    Για το μουσείο της Ακρόπολης αυτό που λες δεν είναι τουλάχιστον παράλογο; Να δείχνουν τόση αυστηρότητα για τις φωτογραφίες και να μην μπορούν να προστατέψουν τα εκθέματα από τον κάθε περίεργο που θέλει να ακουμπήσει την χερούκλα του πάνω τους γιατί έτσι νιώθει μάγκας?

    Εγώ δεν έχω πάει ακόμα και δεν ξέρω πότε θα το αποφασίσω..

    Πάντως βλέπω τις φόρτισες τις μπαταρίες σου και με το παραπάνω φέτος το καλοκαίρι... ;)
    Nenyaki : ) said...
    Λόπηηηηηηηη!!! :)
    Γινόταν λίγο πανικός από κόσμο για να τους παρακολουθούν όλους, αλλά πραγματικά θα μπορούσαν οι φύλακες να είναι λίγο πιό κοντά στα εκθέματα, έστω στα πιό σημαντικά. Δεν ξέρω τι να πω :/
    Έχεις δίκιο όμως, θα έπρεπε να είχαν προβλέψει κάτι εφόσον το μεγαλύτερο μέρος των εκθεμάτων είναι εκτός βιτρίνας, σσ. εκτεθειμένα στον κόσμο.

    Να πας όμως όταν μπορέσεις γιατί είναι τέλεια!

    Όσο για τις μπαταρίες, μαζεύω όσο περισσότερο ήλιο μπορώ για να βγάλω τον χειμώνα, δεν γίνεται αλλιώς!

    Ευχαριστώ για την επισκεψούλα :)
    κούνελος said...
    πωπω, πήρε φόρα το νενυάκι! άντε να δούμε κανα ποστ, αράχνιασε πια το μπλογκ σου! το σπήλαιο του δυρού καταπληκτικό, πήγα πριν χρόνια. στο μουσείο ακόμα να πάω γαμώ, αλλά το παλεύω, πού θα πάει?
    Nenyaki : ) said...
    Κουνελάκομ'! χιχι πήρα φόρα, έδιωξα τις νυχτερίδες και τις αράχνες και επέστρεψα!
    Το παράκανα αυτήν την φορά με το διαλειμματάκι, αλλά ελπίζω να επανορθώσω! :)

    Όσο για το μουσείο, να πας να πας!
    Darthiir the Abban said...
    LOL!
    (με πολύ κεφαλαία γράμματα!)
    Όχι μόνο δεν άλλαξες, αλλά αναβαθμίστηκες κάνοντας πλέον τριπλά λουπ!!! ;)
    Δεν ξέρω που θα καταλήξεις, να το ξέρεις!!!

    Βρε ‘συ, η φοινικούντα μεγάλωσε από τότε που πήγα!
    ΟΥΑΟΥ!
    Ναι, ο δυρός είναι ένα «μαστ», αλλά… και γιατί παρακαλώ να μη φοράτε μίνι στο μουσείο; Να φοράτε!
    (Που θα μας χαλάσεις εσύ την πιάτσα…)
    KitsosMitsos said...
    Πολύ όμορφες οι βόλτες σου και σίγουρα γεμάτες! Εύγε!
    Πάντα τέτοια να ευχηθώ.

Post a Comment



Template by:
Free Blog Templates