Σκεψούλες...

Και συνεχίζω με τις αναζητήσεις στο google... (το πρώτο μέρος υπάρχει εδώ)

11η Κατηγορία: "Δεν πιάνω γραμμή στο Star" ή αλλιώς "Θέλω να πω τον πόνο μου"
θέλω να παντρευτώ
δεν ξέρω τι να κάνω blog
αγαπάω τον καθηγητή μου
γιατι με εγκαταλειπεις
ΔΕΝ ΑΔΥΝΑΤΙΖΩ
καταταγείτε καταταγείτε μας έλεγαν
η γυναικα μου θελει να με γαμησει
πουστης ο αντρας μου

12η Κατηγορία: "Αντί για το messenger, τα έγραψα στο google"
ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ
κοίτα να δεις τι βρήκα
για το ζουζουνακι μου
καιρο εχω να σου
κατι που δεν ξερατε
κάνε κάτι
μωρο αντε bye φευγω

13η Κατηγορία: "Aγωνιώ για το μέλλον"
πότε θα πάρεις πτυχίο (χαχαχα!)
προετοιμασία για το νηπιαγωγείο
πως θα μάθω αγγλικά?
πως να ονομασω το κοριτσακι μου;
μέσα σε 2 εβδομάδες ποσα κιλά χάνω
ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ?
αν

14η Κατηγορία: "Δεν είχαμε pc στο χωριό μας"
http XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
γιατί δεν μου παίζει τα emoticons?
πως κανω format μια δισκετα;
θελω να βρω και να διορθωσω ενα hotmail

15η Κατηγορία: "Μας έβαλαν έκθεση στο σχολείο και δεν ξέρω τι να γράψω"
πως μπορώ να περιγράψω το δωμάτιο μου
Είναι παλιόκαιρος σήμερα. Βρέχει και χιονίζει.
γιατι γιορτάζουμε την δευτερα του πασχα
Μαύρισμα Καλό - Κακό

16η Κατηγορία: "Με ερεθίζουν τα πάντα"
σεξι παπλωματα
κοριτσι πονηρο
Το βίτσιο της φοιτήτριας
ΜΙΝΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
παρέλαση, μίνι (ειδικά κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου είναι το πρώτο θέμα αναζήτησης)
θελω να δω τον πισινο σου
mmm videakia

17η Κατηγορία: "Που να ψάχνω στο λεξικό τώρα..."
είστε τόσο παράξενοι, translate
kala na pernas svenska
kabala sta ellhnika
what does the word gatoula mean

18η Κατηγορία: "...Αλλά και που να ψάχνω γενικά"
alexandra pou eisai
Σαντορίνη Χρήστος
"εχεις σχεση;"
γυναικες απο kabala

19η Κατηγορία: "Ξύπνησα στραβά"
ονειροκρίτης σκατά

20η Κατηγορία: "Άσχετα"
αϋπνίες και Στοκχόλμη, θέλω (έχω και απ'τα δύο, θες?)
rock αίτηση
παμε κοκκινου
came ο πήτερ πάν (huh?)
Daphne's phd σουβλάκια
Θα μου λείψεις σταγόνα
ευκολη σεξουαλικη ηθικη του αντρα
βασίλη σου γράφω σήμερα δεκεμβρίου
φωτογραφιες με τζουρες


Τέλος, οι κορυφαίες και καθημερινές αναζητήσεις στο google που οδηγούν στο blog μου εδώ και 1 χρόνο περίπου είναι: σοφά λόγια (ευχαριστώ παιδιά, τιμή μου) Ευχές για γεννέθλια (κάποιος βαριέται να σκεφτεί μόνος του) και Φεύγω για Ντουμπάϊ (τι θα μου φέεερεειιιιις?)


φιλάκια :)
Nenya

Ο Ιούλιος είναι πολύ μακριά...

Καθημερινή πλέον συνήθεια είναι μια επισκεψούλα στο extreme tracking για να δω τι έψαξε ο κόσμος στο Google και κατέληξε στο blog μου. Τα copy-paste μεταξύ εμού και του dtsomp δίνουν και παίρνουν κάθε μέρα και το γέλιο ρέει άφθονο. Μετά από προτροπή του (μου το λέει κάθε μέρα τους τελευταίους 6 μήνες), σας παρουσιάζω μερικά από τα καλύτερα Search Engine Queries:
(τις κατηγορίες τις εμπνεύστηκα από εδώ, thanks honey ;) )

1η Κατηγορία: "Εσείς ρωτάτε, ο Dr.Googlis (δεν) σας απαντά"
Τι διαμερισμα να αγορασω
πως να κανω ενα surprise
πως να κάνω εξορκισμό
πως θα γινω αρχιτεκτων;
Πώς να εκπαιδεύσω το σκύλο μου;
ΠΟΣΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ? (εδώ κολλάει και ένα "Ε? Ε?!")
πως να κανω παρτυ
που να κανω το παρτυ μου
ειμαι κοντη?
Γιατί να κάνω check-up;
(τρελαίνομαι όταν βάζουν και ερωτηματικά! τρελαίνομαι λέω!!!)

2η Κατηγορία: "Θέλω να ταξιδέψω τώρα!"
ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ? (ΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!)
που στο καλο να μεινω στην σαντορινη (διακρίνω μια απελπισία...?)
μπορω να πεταξω με παλιο διαβατηριο?
φηρα τΩΡΑ (τΩΡΑ σου λέω!!!)

3η Κατηγορία: "Ζητούνται συνταγές"
Πώς να φτιάξω ενα τραγούδι;
βρασιμο αυγου

4η Κατηγορία: "Βαριέμαι να γράφω"
ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ...

5η Κατηγορία: "Ουγκ!"
γουτσου γουτσου
ΕΕΕΕΕΕΕ
λλλλλλλλλλλλλ
"Εϊ"
xmxmxmxmmx
χαχό
ΕΕΕΕΕΕΕ
τζιτζι

6η Κατηγορία: "Τρομακτικά"
Αν καθε φορα που σε σκεφτομουν επεφτε
φωτογραφιες απο παιδακια
ρουχα μυριζουν (και εδώ θυμήθηκα το κλασσικό "αν μυρίζουν τα πόδια σου και τρέχει η μύτη σου, γύρνα ανάποδα")

7η Κατηγορία: "Απωθημένα"
Θέλω να γίνω εργοδότης
Θέλω να ακούσω τα τραγούδια της Eurovision 2006
Θέλω να ακούσω ολόκληρα τραγούδια
ΘΕΛΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΖΗΣΩ

8η Κατηγορία: "Βαριέμαι να ανοίξω την εγκυκλοπαίδεια"
τι παραγει η σουηδια
τι εχει πρωτευουσα (μα ποιος ψάχνει για κάτι τέτοιο στο google?! αν είναι δυνατόν!)
ΗΧΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΙ

9η Κατηγορία: "Ζητώ συμβουλές για διακόσμιση εσωτερικών χώρων"
πως να βάψω το δωμάτιό μου
πως να βαψω το σπιτι
πως να βαψω το γραφειο μου
πως να βάψω το μπάνιο μου?
πως να βαψω τη κουζινα μου
αλλά και...
τι χρώμα να βάψω το δωμάτιο μου
τι χρωμα να βαψω το σπιτι
Τι χρώμα να βάψω την κουζίνα

10η Κατηγορία: "Μην ανησυχείτε παιδιά, σας βρήκα λύση"
βαφω δωματια


Επειδή το ποστ βγήκε λίγο σεντόνι, θα ποστάρω τις υπόλοιπες 10 κατηγορίες στο επόμενο ποστάκι.
Φιλάκια!
Nenya

Κάνω το καλύτερο μεταπτυχιακό στον κόσμο!!! :)

(χαχαχα! θέλω πολύ να δω τα comments σε αυτό το ποστ!)

...και εγώ χθες είχα ανάψει καλοριφέρ...

Άτιμη κοινωνία...

Δεν ζηλεύω όμως. Ίσα ίσα ούτε παραγγελία να τον είχα τον καιρό τώρα που διαβάζω!

Τις καλές μέρες τις θέλω από 30 Μαΐου και μετά που θα μου έρθουν καλεσμένοι και θα αρχίσουμε τις ξεναγήσεις και λίγο αργότερα που θα πετάω για Κοπενχάγη και Όσλο.

Οι διακοπές στην Ελλάδα αργούν... ποίο νησί να διαλέξω άραγε?

Υ.Γ. Απορώ αν μόνο εγώ σκιάζομαι με τα πουλιά που κελαηδούν βραδιάτικα...
Άσε που σε λίγο θα αρχίσω να μιλάω για ηλιόλουστες νύχτες, μιας και τώρα νυχτώνει στις 10 το βράδυ και ξημερώνει στις 3.30.
Αλλά πουλιά να κελαηδούν στο σκοτάδι? Spooky...

Ποσταρισμένα videakia για την eurovision, έτσι, για να τα έχετε όλα έτοιμα... στο πιάτο!

(καλά είμαι... τρέχω με projects... θα τα πούμε σύντομα...)

Επέλεξα το διαμέρισμά μου και το λάτρεψα γιατί ήταν δίπλα σε ένα δασάκι και είχε άπειρη ησυχία...

Όταν όμως ξυπνάς μια μέρα και συνειδητοποιείς ότι έχουν κόψει τα δέντρα δίπλα από το σπίτι σου και ετοιμάζονται να γκρεμίσουν την μισή γειτονιά, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια.

Άσε που τις τελευταίες μέρες είχαμε καθημερινό ξύπνημα στις 7.00-8.00 το πρωί καθότι ολόκληρο το block κουνιόταν λόγω κάτι έργων που έκαναν εδώ δίπλα. Είναι πολύ βίαιο να σε ξυπνάει ένας σεισμός, πόσο μάλλον αν είναι και ψεύτικος.
"Μα... σεισμός στην Σουηδία?" θα σκεφτείς και θα γελάσεις. Σωστά. Αλλά όταν ξυπνάς στις 7 το πρωί επειδή το κρεββάτι σου πηγαίνει βόλτα πέρα-δώθε, δεν έχεις ώρα να σκεφτείς σε ποια χώρα ξύπνησες και πόσο σεισμογενής είναι...

Διακοπή συμβολαίου οπότε -με μισή καρδιά- και υπογραφή νέου, στην δίπλα γειτονιά από την δική μου, αλλά τόσο διαφορετική...
Αφήνω το "χωριουδάκι" οπότε που μένω για να μετακομίσω στο μεγάλο εμπορικό κέντρο της περιοχής (είναι τόσο trendy δε, που τον περασμένο μήνα εθεάθει η Παπαρίζου να πίνει καφέ εκεί).

1,5 μήνας έμεινε μέχρι την μετακόμιση, γεμάτος διαγωνίσματα και εργασίες.
Άντε να δούμε...

(καλά κάνει και αργεί η άνοιξη -μπας και διαβάσουμε λίγο-, αλλά το δαγκώσαμε το Σάββατο στο Vaxholm και σήμερα στην Uppsala. Ποιον Μάη μου λες τώρα να πιάσουμε αύριο... Πιάσε μια σούπα να ζεσταθεί το κοκκαλάκι μας!!!)

Πριν κατέβω στο αγαπημένο μου χωριουδάκι για να γιορτάσω παραδοσιακά και ρουμελιώτικα το Πάσχα (χμ... ξέχασα να ποστάρω φωτογραφία ε?), πέρασα μια βόλτα από τον αγαπημένο μου κομμωτή.

Ενώ κούρευε μια άλλη λοιπόν, πήγα και εγώ με την μαμά μου πάνω από το κεφάλι του και τον ζάλιζα.
Ξέρεις τώρα...
"Αχ τι κάνεις χρυσό μου?! πόσο καιρό έχω να σε δω! πως τα περνάς στα ξένα?!" και άλλα τέτοια.
Η συζήτηση λοιπόν έφτασε -όπως ήταν αναμενόμενο- και στο μαλλί μου:
Nikos: "Πως θα τα κάνουμε αγάπη μου?"
Nenyaki: "Εεεεεεε... εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε... δεν ξέρω" (για μια ακόμα φορά έδειξα το πόσο τρελά αποφασιστική είμαι).
N.: "Να τα κάνουμε κοντά, ή στο μάκρος που είναι?"
Nen.: "Κοντά λες? δεν ξέρω... χμ... μπα... ή μήπως όχι? χμ... εεε... μου αρέσουν έτσι... αλλά και κοντά βολεύουν... άσ'τα έτσι καλύτερα... ή όχι? μμμ..."

Συνέχισα να συζητάω που λες και ενώ καθόμουν ακόμα δίπλα του και σε μια στιγμή τον ακούω να λέει:
"για κάτσε να δω πόσο μάκρυνε το μαλλί σου"
Γυρνάω και εγώ αμέριμνα και τινάζω το μαλλί μου με περισσή την χάρη και ποζάρω ωσάν να ήμουν μονδέλο εις την Τιβί και εκεί που περίμενα να ακούσω κάποιο σχόλιο για την ξανθή μου χαίτη, ακούω το εξής:

Δεν σου κρύβω φιλενάδα ότι κόντεψα να λιποθυμήσω καθώς έβλεπα τα κομμένα μου δίμετρα (ε?) τσουλούφια να πέφτουν στο πάτωμα. Τεράστια συννεφάκια γεμάτα ερωτηματικά αναδύθηκαν πάνω από το κεφάλι μου...
Και ναι λοιπόν, με είχε κουρέψει εκεί, στην μέση του κομμωτηρίου!

Τι θα έλεγε και ο σάκος αν θα με έβλεπε δηλαδή καθώς περίμενα στην ουρά με στραβοκομμένο μαλλί... :P


Αλλαγή λουκ οπότε ενόψει άνοιξης (άνοιξης? χθες το πρωί χιόνιζε πάλι...)
Το ύφος του ποστ δεν είναι επηρεασμένο από το "με έχει πιάσει η άνοιξη", αλλά το "έχω κάψει κύτταρα από το πολύ διάβασμα".
Σύντομα ποστ με ΄σκόρπια' και εντυπώσεις/φωτογραφίες από την Ρωσία (άντε να δούμε πότε θα τις ανεβάσω...).
Φιλούνια,
Nenya

False alarm guys!

Πως λέγεται ο καιρός που ενώ έχει 21 βαθμούς την μία μέρα, χιονίζει την αμέσως επόμενη?

...

Ξαφνικά το μακρυμάνικο σε ενοχλεί, ξεθάβεις τα γυαλιά ηλίου σου, δεν μπορείς να διαβάσεις, βλέπεις από το παράθυρο τις Σουηδέζες να λιάζονται στα χορτάρια, τα meetings για τις ομαδικές εργασίες καταλήγουν σε καφέδες στο κέντρο...

τι να φταίει άραγε...

α, ναι!
Μυρίζει... καλοκαίρι...


...


...και νιώθεις την ανάγκη να ακούς τραγούδια σαν και αυτό...

Επιστροφή σήμερα από την Ρωσία (Μόσχα και Αγία Πετρούπολη).
Ο καιρός τέλειος, οι πόλεις πανέμορφες (ειδικά η Μόσχα... άλλο πράγμα), το ταξίδι κουραστικό, το αποτέλεσμα όμως τέλειο.

Σύντομα περιγραφές, φωτογραφίες, ευτράπελα και άλλα πολλά!

Επόμενη στάση: Ελλάδα (αύριο!)

φιλάκια...

...και περνάει κάθε μέρα κάτω από το παραθύρι μου!
Βέβαια δεν έχω καταφέρει να τα βγάλω καμία φωτογραφία της προκοπής (καθότι βγαίνουν το βράδυ τσάρκα και οι μόνες φωτογραφίες που τα έχω είναι 2 κόκκινα ματάκια -από το flash- που λαμπιρίζουν μέσα στο σκοτάδι). Τρέχουν και τα άτιμα και άντε να τα πιάσεις!
Τα βλέπουμε κάθε βραδάκι όμως και αυτό μας φτάνει :)

*Ελπίζω να γνωρίζεις το παιχνίδι, γιατί αλλιώς ο τίτλος ακούγεται ακόμα πιό χαζός από ότι είναι!

ΥΓ. Μετά από το ποστ του Derek, έπρεπε να κάνω κάτι το διαφορετικό! :)

Μετά από την πάσα των: dtsomp, Σάκος με μπιφτέκια, Όνειρα γλυκά, Θοδωρή Γούτα και The_Compiler, πιστεύω ότι ήρθε και η σειρά μου να γράψω κάτι για εμένα...
Δυσκολεύτηκα είναι η αλήθεια να βρω 5 πραγματάκια για εμένα τα οποία θα ήταν μεν ενδιαφέροντα αλλά και άγνωστα για τους υπόλοιπους...
Κάτι βρήκα όμως:

1. Η πρώτη φορά που κάπνισα ήταν την ημέρα που έκλεινα τα 13, μετά από προτροπή της μητέρας μου. "Ε, πάρε να καπνίσεις για να δεις τι βλακεία είναι" ήταν με 2 λόγια αυτό που μου είπε, δείχνοντάς μου το πακέτο της με τα marlboro πάνω στο τραπέζι.
Πήραμε ένα τσιγάρο με την κολλητή μου και κατευθυνθήκαμε στην κουζίνα, όπου το ανάψαμε και αρχίσαμε να παίρνουμε τζούρες την μία μετά την άλλη.
Οι αντιδράσεις μας ήταν πέρα για πέρα αντίθετες. Εγώ σκέφτηκα "ρε, καλά λέει η μαμά μου... βλακεία είναι" και η ιστορία σταμάτησε εκεί. Όχι και για την κολλητή μου όμως που ενθουσιάστηκε τόσο ώστε άρχισε να καπνίζει από εκείνη ακριβώς την ημέρα...
Η ιστορία δεν τελείωσε εκεί. Στην 3η λυκείου, μετά από μια συζήτηση που είχα με κάτι συμμαθητές μου για το κάπνισμα και για τα δικαιώματα των μη-καπνιστών (θυμάμαι ότι είχα τσατιστεί πάρα πολύ με την συζήτηση εκείνη, καθώς οι συμμαθητές μου υποστήριζαν ότι οι καπνιστές έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους μη-καπνιστές, και οι δεύτεροι απλά θα πρέπει να σταματήσουν να γκρινιάζουν και να πηγαίνουν σε μαγαζιά με καπνό -αν είναι δυνατόν να βρεις τέτοιο πράγμα- αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για τους καπνιστές) πήρα ένα τσιγάρο γυρνώντας σπίτι από ένα πακέτο διαφημιστικό που είχαν δώσει σε μία καφετέρια και το άναψα. Όχι ότι είχα σκοπό να αρχίζω να καπνίζω, απλά ήθελα να δω τι σκατά εννοούν με τις βλακείες που έλεγαν σαν επιχειρήματα όπως "το έχω για φίλο"(Ε?) , "με κάνει να ξεχνάω" (ΤΙ?) κτλ κτλ.
Μετά από 2-3 τζούρες, όχι μόνο δεν είδα όλα αυτά τα "ωραία" πράγματα που έβλεπαν οι συμμαθητές μου στο τσιγάρο, αλλά με έκαναν να το σιχαθώ ακόμα περισσότερο.
Δεν έχω ξανακαπνίσει από τότε...

ΥΓ. ένας από τους λόγους που μου αρέσει πολύ που μένω εδώ είναι γιατί ανακάλυψα πόσο ωραίο είναι το συναίσθημα του να γυρνάς στο σπίτι μετά από έξοδο (καφετέρια, bar, club, κτλ) και να μην έχουν ποτίσει τσιγαρίλα μέχρι και τα εσώρουχά σου.

(μμμ... μεγάλη ιστορία... ας γράψω πιο σύντομα τα παρακάτω)

2. Όταν ήμουν μικρότερη, περίμενα με ανυπομονησία να μεγαλώσω για να πίνω coca cola, να βλέπω τηλεόραση όλη μέρα, να φοράω μεγάλα 'λοζ' σουτιέν (μην γελάς!), να βάψω τα μαλλιά μου κόκκινα, να γίνω αρχιτέκτονας και να μην διαβάζω.
Τώρα που 'μεγάλωσα' δεν κάνω (ή δεν θέλω να κάνω) τίποτα από τα παραπάνω.

3. Το πράγμα που με εκνευρίζει τρομερά και απίστευτα είναι το να κάνει κάποιος θορύβους όταν τρώει. Μιλάμε ότι τρελαίνομαι κυριολεκτικά.

4. (edit) Δεν ξεχνάω ποτέ το όνομα κάποιου, αλλά έχω ένα πρόβλημα... στην αρχή! Όταν μου συστήνεται κάποιος, ποτέ μα ποτέ δεν θυμάμαι το όνομά του εκείνη την στιγμή. Σαν να μην το ακούω καν ένα πράγμα!!!
Ντρέπομαι βέβαια να ρωτήσω πάλι και περιμένω να βρεθεί κάποιος να το φωνάξει ή να το πετάξει...
Και εδώ θα πω και ένα παραπονάκι μου... κανένας δεν θυμάται το δικό μου το όνομα και συνήθως το μπερδεύουν ή το αλλάζουν... σνιφ...

5. Δεν τα πάω καθόλου καλά με τα κορίτσια και έχω το αίσθημα ότι δεν ξέρω πως να κάνω παρέα μαζί τους (!). Από την άλλη, βρίσκω τους του αντιθέτου φίλου πολύ πιο ενδιαφέροντες για παρέα και για συζήτηση, ακόμα και αν μιλάνε για ποδόσφαιρο. Θα τους εμπιστευτώ ευκολότερα για κάτι που μπορεί να έχω και αισθάνομαι ότι μπορώ να συννενοηθώ καλύτερα μαζί τους. Αντίθετα, θεωρώ ότι οι κοπέλες δεν είναι καθόλου ειλικρινείς και σε μαχαιρώνουν άνετα πισώπλατα, ακόμα και αν είναι 'κολλητές'.
Δεν ξέρω που οφείλεται αυτή μου η αποστροφή. Ίσως επειδή δεν περνούν εκεί τα νάζια μου :P

-(bonus extra!) έχουν περάσει 2 χρόνια και ακόμα απορώ πως και υπάρχουν άτομα που με διαβάζουν :)

Ρίχνω την μπαλίτσα μου στους:
προβατάκι
diki
unpaiktable
Elenitsa
the-wise-aineolach

(Έϊ! καιρό έχω να περάσω από εδώ!!!)

Ο αγαπητός dtsomp με συμβούλεψε να κάνω ποστ την παρακάτω φράση που του είπα σήμερα:

Άντε γιατί βαρεθήκα να βλέπω ήλιο εδώ πάνω...
Χιόνι μέχρι την μέση της γάμπας από την Παρασκευή και -10 για σήμερα (αυτήν την στιγμή που μιλάμε).
Καλό χειμώνα!

Φωτογραφίες μέσα από το σπιτάκι:

Και απέξω:





Σύντομα και άλλες!

...μετά από έναν μήνα διακοπών στην Θεσσαλονίκη.

Χθες που γύρισα, βεβαιώθηκα για μία ακόμα φορά ποιο είναι το χειρότερο συναίσθημα στον κόσμο: Να κατεβαίνεις από το αεροπλάνο και να μην έχεις κανέναν να σε περιμένει στην αίθουσα τον αφίξεων...
Και να που χθες έγινε πάλι το ίδιο. Κόσμος πολύς, άλλοι με λουλούδια στα χέρια, πιο πέρα κάποιοι να αγκαλιάζονται, παιδάκια να κοιτούν με γουρλωμένα ματάκια για γονείς/αγαπημένες θείες/γιαγιάδες, αλλά κανένας για εμένα...
Συνήθως κοιτάω γύρω-γύρω ψάχνοντας για κάποιον γνωστό (η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία δεν λένε?), χθες όμως έσκυψα το κεφάλι και άρχισα να περπατάω γρήγορα προσπαθώντας να κάνω την διαδικασία όσο γίνεται πιο ανώδυνη για εμένα...
43 ευρώ στο ταξάκι (390 κορώνες) και σε 20 λεπτάκια ήμουν σπίτι μου.

...

Μου κακοφάνηκε που γύρισα...
Το σπίτι μου φαίνεται πολύ άδειο και αισθάνομαι πολύ μόνη μου...
Το ξέρω ότι όλα αυτά τα συναισθήματα θα φύγουν τώρα που θα έρθουν οι φίλοι μου και θα αρχίσουν τα μαθήματα, αλλά τώρα τα βλέπω αλλιώς τα πράγματα...
Ίσως και καλύτερα που γύρισα 2 μέρες πριν από αυτούς, δεν είχα και όρεξη να δω κανέναν χθες...
Τρελή βαρεμάρα γενικά. Δεν είχα όρεξη για τίποτα...

Στενάχωρο το πρώτο ποστ του 2007 θα μου πεις Κλεό.
Δεν είναι τίποτα... θα περάσει...
Είμαι καλά.

...

Πέρασα ωραία στην Θεσσαλονίκη.
Ξεκουράστηκα πολύ μιας και ήταν οι πρώτες διακοπές Χριστουγέννων* που έκανα μετά από τουλάχιστον 7 χρόνια και δεν είχα να διαβάσω τίποτα. Τίποτα σου λέω!
Ωραία περνάμε οι μαστεράδες ε? :)

Ο χρόνος μπήκε λίγο άσχημα μιας και ανήμερα την Πρωτοχρονιά άρπαξα γερό κρύωμα το οποίο κράτησε για 6 μερούλες. Πάλι καλά που ήμουν στο σπιτάκι μου και με περιποιήθηκαν καλά (αν ήμουν εδώ μόνη μου δεν θα είχα καν σε ποιον να γκρινιάζω!).

Πήρα και κιλάκια αφού πλάκωσα με τους τόνους τα γλυκά και τα φαγητά της καλής μου μανούλας, αλλά και των ταβερνίων της Θεσσαλονίκης και της Ξάνθης (ναι, πήγαμε και εκδρομούλα :) ).

Ξαφνικά όμως φαίνονται όλα τόσο μακρινά...
Ούτε κατάλαβα πως πέρασαν οι μέρες...
...τι ήταν τελικά ένας μήνας?
Στεναχωρήθηκα πολύ που έφυγα...
Ας είναι. Την Τετάρτη στο μάθημα θα δω όλους τους γνωστούς μου και πάλι :)
Καλή χρονιά να έχουμε...


*όταν λέω διακοπές Χριστουγέννων, εννοώ όλο το πακέτο "παραμονές - Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιά - Φώτα - Αή Γιάννη και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο"

Από τις τελευταίες βόλτες που πήγα πριν κατέβω στην Θεσσαλονίκη για Χριστούγεννα ήταν στο Skansen Open Air Museum.
Το Christmas spirit ξεχείλιζε από παντού, ενώ τα αρώματα και οι γεύσεις των παραδοσιακών εδεσμάτων που μας είχαν περικυκλώσει, σε συνδιασμό με το διάβασμα που μας περίμενε χρονιάρες μέρες πίσω στο σπίτι, μας έκαναν να περάσουμε μία ολόκληρη μέρα στο πάρκο και τον ζωολογικό κήπο του.
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από εκεί!

Καλά Χριστούγεννα!

...κούκλα μου γλυκιά απ'την Θεσσαλονίκη....

Λόγος απουσίας:
μια βδομάδα διακοπών στην Θεσσαλονίκη και δύο βδομάδες ενταντικού διαβάσματος για την εξεταστική.